Σάββατο, 31 Αυγούστου 2019

Συλλήψεις και κατασχέσεις για απόρριψη μπαζών στο Χαϊδάρι!!!


Διαβάζουμε το σημερινό Δελτίο Τύπου της Ελληνικής Αστυνομίας και βλέπουμε τις φωτογραφίες που το συνοδεύουν και αν δεν είχαμε παρουσιάσει παλαιότερα αντίστοιχα θέματα εδώ θα δυσκολευόμασταν να το πιστέψουμε αυτό που συμβαίνει.
Αυτό που συμβαίνει είναι ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ... Έθαψαν με μπάζα ολόκληρο κτήριο γιατί ήταν μάγκες... Πρέπει να τους γονατίσουν οικονομικά και να τους διασύρουν για παραδειγματισμό... Γιατί όλη η Ελλάδα είναι μια υπαίθρια χωματερή με την ένοχη ανοχή όλων μας... Ανοχή σε τέτοιου είδους φαινόμενα σημαίνει συνενοχή!

Συνελήφθησαν, πρωινές ώρες της 29-8-2019, μετά από συντονισμένη επιχείρηση της Διεύθυνσης Αστυνομίας Δυτικής Αττικής, σε διάφορες περιοχές της Δυτικής Αττικής και του Πειραιά, τρεις (3) ημεδαποί, ηλικίας 22, 44 και 58 ετών, ιδιοκτήτες και οδηγοί φορτηγών οχημάτων και ένας 22χρονος αλλοδαπός, για παράβαση της νομοθεσίας περί διάθεσης στερεών αποβλήτων. Αναζητούνται δύο (2) επιπλέον ημεδαποί ιδιοκτήτες φορτηγών.
Η Διεύθυνσης Αστυνομίας Δυτικής Αττικής, στο πλαίσιο διερεύνησης πληροφορίας για παράνομη εναπόθεση αδρανών υλικών και άλλων αποβλήτων, εντός εγκαταλελειμμένου, πλην όμως περιφραγμένου χώρου που υπάρχουν κτιριακές εγκαταστάσεις πρώην Θεραπευτηρίου στην Λεωφόρο Σχιστού στο Χαϊδάρι, συνέστησε ειδική ομάδα αστυνομικών που ανέλαβε την διακριτική επιτήρηση του χώρου, την παρακολούθηση της παράνομης δραστηριότητας και τη συλλογή στοιχείων.
Όπως εξακριβώθηκε, εντός του προαναφερόμενου χώρου εισέρχονταν, σε άτακτα χρονικά διαστήματα, ακόμα και μεταμεσονύχτιες ώρες, ανατρεπόμενα φορτηγά και εναπόθεταν στερεά απόβλητα κυρίως από κατεδαφίσεις, τα οποία φόρτωνα από διάφορες τεχνικές εταιρείες καθώς και εταιρείες διαχείρισης στερεών αποβλήτων.
Περιστασιακά χρησιμοποιείτο και μηχάνημα έργων (εκσκαφέας) για την διαμόρφωση-διευθέτηση του χώρου.
Στο πλαίσιο της παράνομης αυτής δραστηριότητας χρησιμοποιούσαν στην είσοδο του χώρου "τσιλιαδόρους".
Επιπρόσθετα, οι οδηγοί των φορτηγών για να αποφύγουν τον εντοπισμό τους ακολουθούσαν διαφορετικά δρομολόγια κάθε φορά, χρησιμοποιώντας μάλιστα προπομπούς, με τους οποίους είχαν συνεχή επικοινωνία.
Από την αυτοψία που διενήργησαν υπάλληλοι της Διεύθυνσης Προστασίας και Ελέγχου του Περιβάλλοντος του Δήμου Χαϊδαρίου, διαπιστώθηκε ότι ο όγκος των υλικών που έχουν εναποτεθεί στον προαναφερόμενο χώρο υπερβαίνει τα -250- ανοιχτά φορτηγά (περίπου -3.500- κυβικά), προκαλώντας μεγάλη περιβαλλοντική ζημιά.

Κατασχέθηκαν:

τέσσερα (4) Δ.Χ. Φορτηγά (τράκτορας και ρυμουλκούμενο-επικαθήμενο)
ένα (1) Ι.Χ. Φορτηγό
ένα (1) μηχάνημα έργου (εκσκαφέας)
μία (1) μοτοσυκλέτα
δύο (2) φορητοί ασύρματοι

Οι συλληφθέντες, με τη σε βάρος τους σχηματισθείσα δικογραφία, οδηγήθηκαν στον κ. Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Αθηνών.






Τρίτη, 27 Αυγούστου 2019

Ο Βουλευτής Μεσσηνίας Γιάννης Λαμπρόπουλος για τον δρόμο Καλαμάτα - Μεθώνη!!!


Παρακολουθώ με ιδιαίτερη προσοχή το ενδιαφέρον και τις τοποθετήσεις του Βουλευτή Μεσσηνίας Γιάννη Λαμπρόπουλου από την αρχή της δεκαετίας του '90 έως και σήμερα για το οδικό δίκτυο από και προς, αλλά και εντός της Μεσσηνίας.
Νομίζω ότι δεν υπάρχει προηγούμενο Βουλευτού, όχι μόνο της Μεσσηνίας, αλλά και πανελλαδικά, με τόσες αναφορές, τόσες παρεμβάσεις και τέτοια εμπεριστατωμένη ενημέρωση των πολιτών για ζητήματα που τους αφορούν!
Διαβάστε με προσοχή τη σημερινή του ανακοίνωση που ακολουθεί και με την οποία εμείς προσωπικά συμφωνούμε:

«Χθες 26-8-2019, συναντήθηκα στο Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας με τον Υπουργό κ. Κωστή Χατζηδάκη.
Τον ενημέρωσα για την κατασκευή του οδικού άξονα Καλαμάτας – Μεσσήνης – Ριζόμυλου – Πύλου – Μεθώνης και του ζήτησα να μην υπάρξουν καθυστερήσεις στην έγκριση των περιβαλλοντικών όρων, προκειμένου να προχωρήσουν γρήγορα οι διαδικασίες για την έναρξη των εργασιών του δρόμου.
Όπως είχα κάνει γνωστόν στην συνάντηση που είχα στις 7-8-2019 στο Υπουργείο Υποδομών με τον Υπουργό κ. Κώστα Καραμανλή, είχαμε συζητήσει για τους οδικούς άξονες, Καλαμάτα – Ριζόμυλος – Πύλος – Μεθώνη, Τσακώνα – Καλό Νερό, Καλό Νερό – Πύργος – Πάτρα και για το Αεροδρόμιο Καλαμάτας.
Συγκεκριμένα για τον οδικό άξονα Καλαμάτα – Ριζόμυλος – Πύλος – Μεθώνη η απόφαση του Υπουργείου είναι να συνεχισθούν οι διαδικασίες της Α' φάσης, που είναι η εκδήλωση ενδιαφέροντος, από τις κατασκευαστικές εταιρείες, καθώς και η έγκριση των περιβαλλοντικών όρων από το Υπουργείο Περιβάλλοντος & Ενέργειας.
Αφού εγκριθούν οι περιβαλλοντικοί όροι τότε θα περάσουμε στη Β' φάση που κυρίως είναι ο διαγωνισμός για ανάδειξη του κατασκευαστή.
Το Υπουργείο έχει επιλέξει την πρόσφατη χάραξη που εφάπτεται του αεροδρομίου, παρακάμπτει την Μεσσήνη και συνεχίζει με παρακάμψεις των χωριών, μέχρι τον Ριζόμυλο, την Πύλο και τη Μεθώνη.
Ο δρόμος θα είναι τετράϊχνος μέχρι τον Ριζόμυλο, με τους κόμβους που απαιτούνται.
Η παλιά χάραξη, η οποία είναι περίπου πεντακόσια μέτρα από την θάλασσα, σε όλο το μήκος από την Καλαμάτα μέχρι τον Ριζόμυλο, απορρίφθηκε από το Υπουργείο, διότι έχει χαρακτηρισθεί οικονομικά ασύμφορη λόγω υψηλού κόστους κατασκευής και απαλλοτριώσεων και όχι μόνον.
Για την καλύτερη ενημέρωση των πάντων, Δημοτικών αρχών και πολιτών, εγώ σήμερα έχω να παραθέσω τα εξής, επίσημα από τις υπηρεσίες του Υπουργείου στοιχεία:

1.] Με βάση τις υπάρχουσες προμελέτες το Καλαμάτα – Ριζόμυλος, με τη νέα χάραξη, έχει προϋπολογισμό περίπου 55 εκατ. Ευρώ και μέχρι την Μεθώνη συνολικά 200 εκατ. Ευρώ.
Η παραλιακή λύση, παλαιά χάραξη, από την Καλαμάτα μέχρι τον Ριζόμυλο, χωρίς τα ειδικά γεωτεχνικά έργα που απαιτούνται για την υπερυψωμένη ευρεία διατομή του οδοστρώματος έχει προϋπολογισμό 75 εκατ. Ευρώ.
Το κόστος των ειδικών γεωτεχνικών έργων, που απαιτούνται για την παραλιακή χάραξη, δεν μπορεί να προσδιοριστεί μιας και δεν υπάρχουν μελέτες και διότι το έδαφος είναι βάλτος στη μεγαλύτερη έκταση.

2.] Οι μελέτες που απαιτούνται για την παραλιακή χάραξη, χρειάζονται έναν περίπου χρόνο για να ανατεθούν και άλλον ένα χρόνο τουλάχιστον για να ολοκληρωθούν, που σημαίνει ότι θα πρέπει να περάσουν δύο χρόνια απραξίας, μέχρι να τελειώσουν και οι οποίες, μετά βεβαιότητας θα ανεβάσουν το κόστος κατασκευής σε ύψη δυσθεώρητα.
Συνεπώς με την παραλιακή μελέτη, από την Καλαμάτα μέχρι την Μεθώνη, το συνολικό κόστος μπορεί να φθάσει και τα 300 εκατ. Ευρώ.
Σημειώνω ότι στον αυτοκινητόδρομο, Τσακώνας – Καλαμάτας στον Άγιο Φλώρο και τη Μικρομάνη λόγω εδάφους, το κόστος κατασκευής ήταν πολλές φορές πάνω, από τα υπόλοιπα τμήματα.

3.] Οι απαλλοτριώσεις στην παραλιακή χάραξη θα είναι της τάξης των 20 εκατ. Ευρώ τουλάχιστον και θα απαλλοτριωθεί το σύνολο του εύρους και του μήκους του δρόμου για διατομή πλάτους 50 μ.
Στην πάνω χάραξη δεν θα χρειαστούμε πάνω από 7 εκατ. Ευρώ, μιας και θα χρησιμοποιήσουμε τον υφιστάμενο δρόμο για την κατεύθυνση Καλαμάτα – Ριζόμυλος και θα απαλλοτριώσουμε μόνο την έκταση για το νέο κλάδο από Ριζόμυλο προς Καλαμάτα, καθώς και για την παράκαμψη της Μεσσήνης.

4.] Για την πάνω χάραξη και από την Καλαμάτα μέχρι την Μεθώνη το Κράτος θα προκαταβάλει 50 εκατ. Ευρώ, αυτά μπορεί να διαθέσει άμεσα και τα υπόλοιπα 150 θα τα δανειστεί η κατασκευάστρια εταιρεία από Τράπεζες και στη συνέχεια το Κράτος θα καταβάλει ένα ποσό κάθε χρόνο για περίπου 26 χρόνια.
Η εταιρεία θα έχει και την ευθύνη της συντήρησης του δρόμου.
Για την παραλιακή χάραξη από την Καλαμάτα μέχρι την Μεθώνη, το Κράτος θα πρέπει να προκαταβάλει περίπου 150 εκατ. Ευρώ και πολλά περισσότερα στην συνέχεια.
Χρήματα που δυστυχώς σήμερα δεν υπάρχουν.
Οι Τράπεζες είναι αμφίβολο αν θα χρηματοδοτήσουν ένα έργο επισφαλές, λόγω εδάφους, σαν της παραλιακής και που δεν θα γνωρίζουν το τελικό κόστος, που θα είναι σίγουρα πολύ υψηλό.
Έχουμε λοιπόν να επιλέξουμε.
Θέλουμε τον δρόμο μέχρι την Πύλο και την Μεθώνη ή μέχρι τον Ριζόμυλο;
Σαφέστατα μέχρι την Μεθώνη.
Είναι η τελευταία ευκαιρία και δεν πρέπει να την χάσουμε.
Με ΣΔΙΤ θα κατασκευασθούν σε όλη την Ελλάδα, μόνον δυο οδικοί άξονες, αυτός από την Καλαμάτα μέχρι τη Μεθώνη και αυτός της Κρήτης.

5.] Η μελέτη της παραλιακής χάραξης προβλέπει υπερυψωμένο δρόμο, ύψους τουλάχιστον επτά μέτρων.
Αυτό σημαίνει ότι από την Δυτική παραλία της Καλαμάτας μέχρι τον Ριζόμυλο, θα κατασκευαστεί ένας δρόμος – τείχος Ρωμαϊκό, ύψους επτά μέτρων, που από την πάνω πλευρά του, δεν θα βλέπουν καν τη θάλασσα και δεν θα περνάει ούτε αέρας.
Ποιος θα κατασκευάσει ένθεν και ένθεν του υπερυψωμένου δρόμου σπίτι ή ξενοδοχείο για να βλέπει μπροστά το τείχος και τα αυτοκίνητα που θα περνάνε;
Μήπως ο υπερυψωμένος δρόμος τελικά αποτρέψει την ανάπτυξη σε όλο το φιλέτο του Μεσσηνιακού;
Στις πλημμύρες του 2016 πλημμύρισε το Πήδημα, γιατί τα νερά εμποδίστηκαν να περάσουν από τον υπερυψωμένο δρόμο, στο τμήμα από Αρφαρά μέχρι Θουρία.
Ποιος μπορεί να εγγυηθεί ότι δεν θα έχουμε ανάλογα προβλήματα και στον κάμπο από Καλαμάτα μέχρι Μεσσήνη;
Ένας τετράϊχνος δρόμος, υπερυψωμένος τουλάχιστον επτά μέτρα και με διαρκή κίνηση οχημάτων, που θα κόβει στα δύο την Δυτική παραλία της Καλαμάτας θα ευνοήσει την αξιοποίηση – ανάπτυξή της που περιμένουν οι ιδιοκτήτες;
Δεν θα ήταν καλλίτερο, η νέα Δημοτική αρχή, που θα έχει την αρμοδιότητα και το χρόνο, να κατασκευάσει έργα υποδομής ήπιας μορφής, δρόμους και ότι άλλο χρειάζεται για ανάπτυξη και αναβάθμιση της Δυτικής παραλίας;

6.] Η πάνω χάραξη, θα αποτελεί συνέχεια του δρόμου Τρίπολης – Καλαμάτας, θα εφάπτεται του αεροδρομίου και έτσι δεν αποκόπτεται και δεν απομονώνεται η Μεσσήνη.

7.] Η πρόβλεψη κόμβων δεν είναι κακό, διότι εγγυώνται μικρότερες ταχύτητες και περισσότερη ασφάλεια.
Άλλωστε, θα γίνει διαβούλευση και τα Δημοτικά Συμβούλια, θα έχουν λόγο για τροποποιήσεις και διορθώσεις.

Οι αγώνες μου, για τα έργα υποδομής και τους δρόμους, σας είναι γνωστοί, από την ημέρα που με εκλέξατε Βουλευτή.
Με πολύ προσπάθεια, σύμπνοια και ενότητα, πετύχαμε το δρόμο Τρίπολης – Καλαμάτας, που για όλους μας ήταν ένα όνειρο.
Χάθηκαν για τη Μεσσηνία τεσσεράμισι χρόνια με την Κυβέρνηση των κ. Τσίπρα και Καμένου.
Πρέπει τώρα να βιαστούμε, οι διαδικασίες για τον αναπτυξιακό άξονα Καλαμάτας – Μεθώνης, έχουν ξεκινήσει και δεν πρέπει να τις σταματήσουμε, ούτε για μία ημέρα, ούτε για δύο με τρείς μήνες και μετά να αρχίσουμε τις συζητήσεις, αλλά ούτε και για δύο χρόνια που θα απαιτηθούν, ώστε να ολοκληρωθούν οι υπολειπόμενες μελέτες στην παραλιακή χάραξη.
Θα έχουμε χάσει το δρόμο.
Αγωνίζομαι για αυτό το έργο και ξεκίνησα τις μελέτες το 2007, με τον τότε Υπουργό Γ. Σουφλιά.
Πρέπει όλοι να συμβάλουμε θετικά.
Οι ανεδαφικές ενστάσεις και οι εξωπραγματικοί υπολογισμοί, σίγουρα δεν θα ωφελήσουν.
Ο δρόμος από την Καλαμάτα μέχρι την Μεθώνη μπορεί και πρέπει να γίνει τώρα.
Αν δεν βάλουμε εμείς προβλήματα, μέσα στο 2020 θα έχει αναδειχθεί ο κατασκευαστής και από το 2021 θα αρχίσει η κατασκευή του.
Να μην χαθεί και αυτή η ευκαιρία, να μην σταματήσουν τώρα οι διαδικασίες.
Όλοι μαζί, να αγωνιστούμε για να φτιάξουμε και τον άλλο, επίσης κεντρικό άξονα του Νομού και της Δυτ. Ελλάδος, από την Τσακώνα μέχρι το Καλό Νερό.
Να συνεργαστούμε όλοι.»













Κυριακή, 25 Αυγούστου 2019

Τι Στέλβιο, τι Αναβρυτή, στροφές η μια στροφές κι η άλλη!!!


Η Αναβρυτή είναι ορεινός οικισμός στην επαρχία Λακεδαίμονας του νομού Λακωνίας. Βρίσκεται σε υψόμετρο 800 μέτρων, στις ανατολικές πλαγιές του Ταϋγέτου, νοτιοδυτικά της Σπάρτης!
Ήταν στο παρελθόν έδρα της ομώνυμης κοινότητας που κάλυπτε επιφάνεια 22 τετραγωνικών χιλιομέτρων, στην οποία υπαγόταν και η Μονή Φανερωμένης, η οποία παλαιότερα είχε 18 μοναχούς, ωστόσο τώρα λειτουργεί μόλις με έναν. Η Μονή Φανερωμένης βρίσκεται σε μικρή απόσταση από τον οικισμό, όπως και ο οικισμός Περγανταίικα.
Κατά την αρχαιότητα, κοντά στην Αναβρυτή υπήρχε ιερό της Δήμητρας. Στα τέλη του 19ου με αρχές του 20ού αιώνα, ο οικισμός είχε γνωρίσει ιδιαίτερη ανάπτυξη, λόγω της βυρσοδεψίας, οπότε και ήταν έδρα του Δήμου Βρυσεών, ενώ σήμερα ο οικισμός αποτελεί το ομώνυμο Δ.Δ. του Δήμου Μυστρά.
Ο οικισμός, όπως και πολλά χωριά της επαρχίας, κατά την πάροδο των χρόνων έχει όλο και λιγότερους κατοίκους, οι πιο πολλοί από τους οποίους μένουν στο χωριό κατά τους καλοκαιρινούς μήνες στις εξοχικές κατοικίες τους.
Από το χωριό υπήρξε μεταναστευτικό ρεύμα προς τις χώρες του εξωτερικού. Μάλιστα, Ο Σύλλογος Βρυσεών Αναβρυτής Νέας Υόρκης, ο οποίος υφίσταται μέχρι σήμερα, ιδρύθηκε το 1901 και αποτέλεσε τον πρώτο ελληνικό σύλλογο στην αμερικανική ήπειρο.
Στην Αναβρυτή υπάρχουν πλήθος εκκλησιών βυζαντινών και μεταβυζαντινών χρόνων, ενώ το μοναδικό σχολείο του χωριού στεγάζει το Βοτανολογικό και Γεωλογικό Μουσείο, με πλήθος φυτών και πετρωμάτων του Ταϋγέτου.
Η Αναβρυτή είναι το κέντρο όπου ξεκινούν μονοπάτια προς όλο τον Ταΰγετο. Μεγάλος αριθμός ορειβατών περνούν κάθε χρόνο κυρίως από το γνωστό μονοπάτι e4. Ακριβώς γι’ αυτό τον λόγο η Αναβρυτή έχει γίνει η βάση για οποιαδήποτε απόδραση στον Ταΰγετο.
Το Στέλβιο είναι ιταλική πόλη 1.215 κατοίκων, στη Βαλ Βενόστα, στην Αυτόνομη επαρχία του Μπολτσάνο και απέχει 87 χιλιόμετρα από την πόλη του Μπολτσάνο.
Ο δήμος συμπεριλαμβάνει εκτάσεις των δύο κοιλάδων που βρίσκονται παράπλευρα στην κοιλάδα της Βαλ Βενόστα, την κοιλάδα Βαλ ντι Σόλντα και την κοιλάδα Βαλ Τραφόι. Κοντά στο Στέλβιο βρίσκεται η κορυφή Όρτλερ (3.906 μ.), η υψηλότερη κορυφή της περιφέρειας και στους πρόποδες βρίσκεται το δεύτερο υψηλότερο πέρασμα στην Ευρώπη, το πέρασμα του Στέλβιο (2758 μ.).
Η πρώτη αναφορά στην πόλη γίνεται το 1090. Η περιοχή ήταν αραιοκατοικημένη εξαιτίας της δυσκολίας πρόσβασης ωστόσο αποτέλεσε πέρασμα για διάφορα στρατεύματα κατά τη διάρκεια του 15ου και 16ου αιώνα.
Η ανάπτυξη της περιοχής ήρθε κατά το πρώτο μισό του 19ου αιώνα, όταν μεταξύ 1820 και 1825, με εντολή του Φραγκίσκου του Β´ κατασκευάστηκε ο δρόμος του Στέλβιο, για να εξυπηρετήσει στρατιωτικούς σκοπούς.
Το έμβλημα του Στέλβιο, το οποίο καθιερώθηκε το 1969, απεικονίζει έναν χρυσό δίσκο, μέσα στην οποίο βρίσκεται ένα λουλούδι με έξι φύλλα χρώματος μπλε, πράσινο και κόκκινο εναλλάξ. Το αστέρι είναι το σύμβολο ενός χειμερινού εθίμου, το οποίο λάμβανε χώρα τις κρύες νύχτες του χειμώνα.
Σχεδόν οι μισοί κάτοικοι έχουν ως κύρια ασχολία τον τουρισμό. Σημαντική είναι επίσης η απασχόληση με τη γεωργία, την κτηνοτροφία, εργασίες μεταποίησης και το εμπόριο. Η πόλη του Στέλβιο είναι ανάμεσα στις 150 ιταλικές πόλεις με το χαμηλότερο ποσοστό ανεργίας και ανάμεσα στους 400 δήμους (σε σύνολο 8.094) με το υψηλότερο κατά κεφαλή εισόδημα. To κατά κεφαλή εισόδημα των κατοίκων ανέρχεται στα 21.960 €.
Το εντυπωσιακό και πολυαναμενόμενο SUV της Alfa Romeo πήρε το όνομά του από το ξακουστό πέρασμα Passo dello Stelvio, εκεί ψηλά στις Άλπεις, στην πραγματικότητα όμως κουβαλάει άφθονες αλληγορίες, ευχολόγια, ελπίδες και προσμονή για ένα καλύτερο αύριο. Η εταιρεία αποφάσισε ότι στο πλαίσιο ενός μεγαλεπήβολου σχεδίου, θα έπρεπε να πατήσει πόδι και στην κατηγορία των SUV.
Γι αυτό το νέο κεφάλαιο χρειαζόταν και ένα εντελώς καινούργιο όνομα. Η προσφιλής συνήθεια της αναμόχλευσης ιστορικών ονομάτων θα αποδεικνυόταν εδώ από άκομψη στην καλύτερη, έως και κωμικά άστοχη στη χειρότερη περίπτωση. Σκεφθείτε για παράδειγμα όλος αυτός ο όγκος που βλέπετε στις φωτογραφίες να ονομαζόταν «Alfetta», «Alfasud» ή «Volante». Ένα απρόσωπο νούμερο από την άλλη, (33, 164, 155, κλπ) θα ήταν πολύ λίγο για ένα τέτοιο όχημα, ενώ την τελευταία φορά που η ιταλική εταιρεία έστυψε το μυαλό της για ένα φρέσκο όνομα, κατέληξε στο απόσταγμα της ΜiΤο (που πηγάζει από το συγκερασμό των λέξεων «Μιλάνο» και «Τορίνο»).
Αυτή τη φορά, χρησιμοποίησαν αυτούσιο ένα τοπωνύμιο, το οποίο προέρχεται από μια φημισμένη ορεινή διαδρομή στις Άλπεις, που συνδέει ουσιαστικά την Ιταλία με τη Γερμανία μέσω Αυστρίας. Αν όμως το δει κανείς λίγο αλληγορικά, η Stelvio προσπαθεί να συνδέσει την ιταλική εταιρεία με τους κορυφαίους Γερμανούς ανταγωνιστές. Το πέρασμα είναι δύσβατο και γεμάτο δυσκολίες, και για αυτό χρειάζεσαι ένα όχημα με τις ανάλογες ικανότητες. Αφού όμως ξεπεράσεις τις ανηφορικές κακοτοπιές, μετά βγαίνεις στην εύκολη κατηφόρα, που σε οδηγεί στην επιβίωση και στις εύφορες εμπορικές πεδιάδες.
Η πανευρωπαϊκή παρουσίαση του πρώτου πραγματικού SUV της Alfa Romeo έγινε στην Ιταλία στο μέρος από το οποίο πήρε και το όνομά του. Για την πρώτη δοκιμή όμως της Stelvio στην Ελλάδα δεν μπορούσαμε να φτάσουμε μέχρις εκεί, αλλά να είναι καλά η χώρα μας με τα μοναδικά μέρη που διαθέτει - και δεν αναφερόμαστε μόνο στα νησιά, τις παραλίες και τα δάση. Αναζητώντας λοιπόν το δικό μας Στέλβιο, οι επιλογές είναι άφθονες, όπως ο Αχλαδόκαμπος, ο Κωλοσούρτης, η Δημητσάνα στην Πελοπόννησο ή το Πάπιγκο στην Ήπειρο, ενώ μόνο στην Κρήτη υπάρχουν η ανάβαση Ομαλού, ο Ξηρόκαμπος ή ο δρόμος προς τα Σφακιά. Εμείς, ωστόσο, καταλήξαμε στη λιγότερο γνωστή εναλλακτική, αυτήν της Αναβρυτής. Κάποτε θα ήταν ολόκληρο ταξίδι μέχρι να φτάσεις εκεί χαμηλά στην Πελοπόννησο, λίγο έξω από τη Σπάρτη. Τώρα πια, με το νέο δρόμο Αθηνών - Τριπόλεως - Σπάρτης, τα σχεδόν 200 χλμ. «χωνεύονται» εν ριπή οφθαλμού στον κλειστό δρόμο με την εξαιρετική άσφαλτο και την ενδιαφέρουσα χάραξη, όταν ο παλιός δρόμος Τρίπολης - Σπάρτης σού καθόταν στο στομάχι για ένα διάστημα που φαινόταν ολόκληρος αιώνας.
Έχοντας αφήσει πίσω σου την εθνική, περνάς μέσα από τη Σπάρτη και κατευθύνεσαι δυτικά. Ο επιβλητικός ορεινός όγκος του Ταΰγετου ορθώνεται στο βάθος, και αμυδρά μπορείς να διακρίνεις την ασφάλτινη σερπαντίνα, που μοιάζει ατάκτως ερριμμένη στην πλαγιά του. Αρχίζεις να ανηφορίζεις και, αφού περάσεις τις πρώτες στροφές με τα άφθονα τσιμεντένια μπαλώματα, κατόπιν η άσφαλτος βελτιώνεται θεαματικά. Όπως και στο πραγματικό Στέλβιο, έτσι και εδώ τα περιθώρια είναι στενά, ειδικά για ένα μεγάλο SUV. Από τη μία πλευρά ο κάθετος βράχος, και από την άλλη το τελευταίο προπύργιο πριν από το χάος είναι ένα χαμηλό τοιχάκι. Έπειτα από λίγο προσπαθείς να ξεθαρρέψεις, έχοντας πάντοτε κατά νου τα εμπόδια, που μπορούν ανά πάσα στιγμή να πάρουν τη μορφή ενός ΚΤΕΛ ή ενός ημιφορτηγού.
Χαράζεις την πορεία και όλα εκτυλίσσονται χωρίς παρατράγουδα. Το ξυραφένιο τιμόνι με τις 2,2 στροφές απ' άκρη σ' άκρη δε χρειάζεται παρά μόνο μικρομετρικές κινήσεις των χεριών, η ανάρτηση «καταπίνει» τα πάντα με έναν ισοπεδωτικό τρόπο και οι κλίσεις του αμαξώματος είναι μικρές. Αντιλαμβάνεσαι την πισωκίνητη λογική της μετάδοσης, αλλά δεν την απολαμβάνεις στο έπακρο, αφού και πάλι τα ηλεκτρονικά συστήματα επεμβαίνουν (αποφασιστικά μεν, ουδόλως ενοχλητικά δε) τη στιγμή που πάει να δημιουργηθεί το χαμόγελο στα χείλη. Ακόμα και στο πατημένο χώμα, πολύ δύσκολα θα μπορέσεις να της βγάλεις έναν πιο παιχνιδιάρικο χαρακτήρα…





















Παρασκευή, 23 Αυγούστου 2019

Στο πανηγύρι της Μονής Φανερωμένης στη Σαλαμίνα!!!


Το Μοναστήρι της Παναγίας Φανερωμένης βρίσκεται στην πευκόφυτη περιοχή «Φανερωμένη» του Δήμου Σαλαμίνας.
Η Μονή είναι τρίκλιτος θολοσκέπαστη, βασιλικού ρυθμού, με κεντρικό τρούλο και τέσσερις πυργίσκους με πολεμίστρες. Η αγιογράφηση του καθολικού έγινε το 1735 απ’ τον αγιογράφο Γεώργιο Μάρκο με την τεχνική της νωπογραφίας.
Στη νότια πλευρά του καθολικού βρίσκεται ο Ναός του Αγίου Νικολάου όπου είναι τοποθετημένη η Αγία Κάρα του Οσίου Λαυρεντίου. Επίσης μπροστά στην ωραία πύλη υπάρχει ο Τάφος του Οσίου. Στο χώρο του μοναστηριού κτίστηκε το 1979 ο ναός της Αγίας Σοφίας.
Ως μουσείο χρησιμοποιείται ο Ναός των Αγίων Αποστόλων ο οποίος ανιδρύθηκε το 1661. Στο μουσείο φυλάσσονται περίτεχνες λειψανοθήκες με άγια λείψανα, Ιερά Σκεύη, χειρόγραφα στα τουρκικά τουρκοαραβικά και ελληνικά, φορητές εικόνες, μανουάλια βυζαντινοαραβικής τεχνοτροπίας, ξυλόγλυπτο προσκυνητάρι του 1744, όπλα και ξίφη οπλαρχηγών της Επανάστασης του 1821.
Το μοναστήρι διαθέτει ξενώνα και γυναικείο οίκο ευγηρίας.
Στην αυλή του καθολικού της Μονής υπάρχει ο τάφος του Ιωάννη Γκούρα που σκοτώθηκε στην Ακρόπολη.
Το Μοναστήρι ανίδρυσε ο Όσιος Λαυρέντιος (καθώς υπήρχε κτίσμα του 11ου αιώνα) κατά κόσμον Λάμπρος Κανέλλος ο οποίος ήρθε στο νησί απ’ το Μεγάλο Πεύκο το 1670, ύστερα από υπόδειξη της Παναγίας. Σύμφωνα με την παράδοση πέρασε τη θάλασσα πατώντας στην κάπα του.
Ο Όσιος Λαυρέντιος ως ηγούμενος της Μονής προσέφερε σημαντικές υπηρεσίες στο Έθνος καθώς η Μονή έγινε ορμητήριο πολλών αγωνιστών και καταφύγιο κατατρεγμένων κατά την Τουρκοκρατία. Μετά από πολλά χρόνια ηγουμενίας αποχώρησε απ’ την Μονή και εγκαταστάθηκε σ’ ένα μικρό κελί πάνω σ’ έναν απόκρημνο βράχο του βουνού στα νότια της Μονής. Ο Όσιος Λαυρέντιος αποδήμησε εις Κύριον την 9η Μαρτίου 1707.
Αξιόλογη ήταν η εθνική δράση της Μονής στα χρόνια της Τουρκοκρατίας και κατά την Επανάσταση του 1821. Στη Μονή βρήκαν καταφύγιο ηλικιωμένοι, γυναίκες και παιδιά. Εκεί φυλάσσονταν λάφυρα και πραγματοποιούνταν συναντήσεις οπλαρχηγών. Εκεί μεταφέρονταν πληγωμένοι αγωνιστές για περίθαλψη και θεραπεία. Χαρακτηριστικοί είναι οι παρακάτω στίχοι που εκφράζουν την επιθυμία του Γεωργίου Καραϊσκάκη να μεταφερθεί στη Φανερωμένη για να βρει περίθαλψη και θεραπεία:

«Εγώ κι αν ελαβώθηκα, συντρόφοι, μη λυπάστε,
πάω ταχύ στην Κούλουρη, μεσ’ στη Φανερωμένη,
πούν’ οι βασιλικοί γιατροί να γιάνουν την πληγή μου,
και να κρεμάσω τ’ άρματα επάνω στ’ Άγιο Βήμα,
κι ως τα διαβάσει ο λειτουργός θε να τα βάλω νάρθω.»

Επίσης στη Μονή μεταφέρθηκαν πολύτιμα κειμήλια και η βιβλιοθήκη της Κοινότητας Αθηνών (1822). Ο Ηγούμενος της Μονής Γρηγόριος Χατζηθανασίου - Κανέλλος έγινε μέλος της Φιλικής Εταιρείας. Πρέπει να τονισθεί το γεγονός της ασφάλειας της Μονής καθώς ποτέ δεν κυριεύτηκε απ’ τους Τούρκους. Χαρακτηριστικά είναι τα λόγια που βάζει στο στόμα του Κιουταχή η δημοτική μας ποίηση:

« Χωριά και κάμποι και βουνά κι όλα τα μοναστήρια εδιάβηκα,
τα πάτησα και τάκαμα όλα στάχτη,
μα η Παναγιά της Κούλουρης, το Μέγα Μοναστήρι,
οπούχει εξήντα σήμαντρα κι είκοσι τρεις καμπάνες,
με δεσποτάδες, ιερείς, με ψάλτες ενενήντα,
στέκεται και με πολεμά, δεν μ’ αφήνει να την πάρω.
Δεκάξι φόρμους έκανα κι εικοσιεννιά γιουρούσια
μα η φωτιά της μ’ έκαψε, φεύγω και την αφήνω.»

Το 1878, λόγω του Ρωσσοτουρκικού πολέμου και για λόγους ασφαλείας, ο Πολεμικός Ναύσταθμος εγκαταστάθηκε στην περιοχή της Φανερωμένης και λίγα χρόνια μετά, το 1881, μεταφέρθηκε στη σημερινή του θέση.
Το Μοναστήρι της Παναγίας Φανερωμένης τιμάται στη μνήμη της Παναγίας Νεοφανείσης ή Φανερωμένης στις 23 Αυγούστου οπότε γίνεται μεγάλο πανηγύρι.