Παρασκευή, 19 Οκτωβρίου 2018

Απόψε τα εγκαίνια των γραφείων του Βαγγέλη Ντηνιακού στο Χαϊδάρι!!!


O Βαγγέλης Ντηνιακός και η Δημοτική Παράταξη "Χαϊδάρι Ξανά" σας προσκαλούν στην έναρξη του χώρου συνάντησης και εργασίας φίλων της παράταξης.
Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στην οδό Στρ. Καραϊσκάκη 65 την Παρασκευή 19 Οκτωβρίου στις 21.00

Όλοι μαζί οι Χαϊδαριώτισσες και οι Χαϊδαριώτες αλλάζουμε το παρόν και προετοιμάζουμε το μέλλον της πόλης μας!

Τετάρτη, 17 Οκτωβρίου 2018

Ξεκόλλησε η κατασκευή πεζογέφυρας στο Παλατάκι!!!


Από τον Δήμο Χαϊδαρίου λάβαμε το ακόλουθο Δελτίο Τύπου για την κατασκευή πεζογέφυρας στο Παλατάκι:

Χθες 16/10/2018 αναρτήθηκε στη Διαύγεια η υπουργική απόφαση - έγκριση για την κατασκευή της πεζογέφυρας στο Παλατάκι. Όπως είναι γνωστό η κατασκευή της πεζογέφυρας είχε ξεκινήσει στις αρχές του χρόνου και διακόπηκε έπειτα από καταγγελίες τριών συνδημοτών μας στην αρχαιολογική υπηρεσία.
Η εξέταση της καταγγελίας έγινε από το Κεντρικό Συμβούλιο Νεότερων Μνημείων σε δύο συνεδριάσεις. Στην 1η συνεδρίαση, αφού έγινε περιγραφή των εναλλακτικών λύσεων από τον μελετητή του έργου, ζητήθηκε από το Συμβούλιο να γίνει τροποποίηση της αρχικής πρότασης με σκοπό να μειωθεί κατά το δυνατόν η επιβάρυνση στον Ιστορικό Χώρο που βρίσκεται στο Παλατάκι.
Στη συγκεκριμένη συνεδρίαση παρευρέθηκε εκ μέρους της διοίκησης του δήμου ο δήμαρχος, Μιχάλης Σελέκος, ο οποίος μετέφερε την αγωνία χιλιάδων συνδημοτών μας σχετικά με την πορεία του έργου δεδομένης της αναγκαιότητας και της επικινδυνότητας του σημείου. Επίσης εξέφρασε και την επιθυμία της διοίκησης του Δήμου να γίνουν όλες οι απαραίτητες τροποποιήσεις στη μελέτη ώστε να περιοριστεί στο ελάχιστο δυνατό η οπτική όχληση της πεζογέφυρας προς το Παλατάκι.
Στη συγκεκριμένη συνεδρίαση ήταν παρόντες και 2 εκ των 3 καταγγελλόντων, οι οποίοι είχαν τη δυνατότητα να εκφράσουν την άποψή τους ενώπιον του συμβουλίου.
Στη συνέχεια έγινε ανοικτή συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου, με παρουσία κατοίκων της περιοχής, φορέων όπως η Ένωση Γονέων του Δήμου, ο σύλλογος ΕΒΕ, οι συνταξιούχοι, ο σύλλογος Γυναικών Χαϊδαρίου, πολιτιστικοί και αθλητικοί σύλλογοι κ.α., όπου πάρθηκε ομόφωνη απόφαση στήριξης του αιτήματος να δοθεί η σχετική έγκριση από την αρχαιολογική υπηρεσία. Αξίζει να σημειωθεί ότι στη συζήτηση πήραν μέρος και τοποθετήθηκαν και οι κάτοικοι και οι φορείς της περιοχής, ενώ οι συνδημότες που έκαναν την καταγγελία δεν θεώρησαν απαραίτητο να παρευρεθούν.
Στις 06/09/18 έγινε η 2η Συνεδρίαση του ΚΣΝΜ στην οποία έγινε και η παρουσίαση της νέας τεχνικής πρότασης του μελετητή, η οποία και τελικά εγκρίθηκε ομόφωνα. Η νέα μελέτη προβλέπει την κατασκευή βάθρων με διαφορετική διάταξη, καταλαμβάνοντας λιγότερο χώρο, καθώς και χρήση διαφανών στοιχείων στους ανελκυστήρες με σκοπό την γενικότερη ελάφρυνση της κατασκευής.
Στη συγκεκριμένη συνεδρίαση ο Δήμαρχος μετέφερε ξανά την αναγκαιότητα εκτέλεσης του έργου καθώς και την ομόφωνη απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου και τις αποφάσεις των φορέων που είχαν πάρει μέρος σε αυτό. Η έκβαση της συγκεκριμένης συνεδρίασης ήταν τελικά θετική καθώς το ΚΣΝΜ έδωσε την έγκρισή του, γεγονός το οποίο επιτρέπει την άμεση έναρξη εργασιών. Εδώ να αναφέρουμε ότι το επόμενο διάστημα πρόκειται να ξεκινήσουν εργασίες και στην πεζογέφυρα στο ύψος Προβατά, όπου είχαν σταματήσει για τεχνικούς λόγους.
Η ολοκλήρωση των δύο αυτών σημαντικών έργων, σε συνδυασμό με τη διαρκή διεκδίκηση κατασκευής τουλάχιστον δύο επιπλέον πεζογεφυρών, εντός των ορίων του Δήμου μας, στην Παπανδρέου και μπροστά από το γήπεδο Τ. Χαραλαμπίδης, θεωρούμε ότι είναι απαραίτητη για τη διευκόλυνση της καθημερινότητας των πολιτών και αποτελεί άμεση προτεραιότητα για τη διοίκηση του Δήμου.

Τρίτη, 16 Οκτωβρίου 2018

Στο Θέατρο Αλκμήνη απολαύσαμε την εξαιρετική ερμηνεία της Ζέτας Δούκα!!!


Βία, ανισότητα, θρησκεία, οικογένεια, αγάπη, κοινωνία… Έννοιες που τις χρησιμοποιούμε καθημερινά αλλά δεν έχουμε σκεφτεί τι σημαίνουν. Με αυτές τις έννοιες παλεύει η ηρωίδα και αυτές παλεύουν με την ίδια, στην απόφαση που καλείται να πάρει για το αγέννητο παιδί της.
Αυτό είναι το στίγμα της παράστασης που πρωταγωνιστεί η Ζέτα Δούκα, σε σκηνοθεσία Μάνου Πετούση, στο θέατρο Αλκμήνη.
Η παράσταση πραγματεύεται κοινωνικά ζητήματα, μέσα από την ιστορία μιας ανύπαντρης γυναίκας που κυοφορεί ένα παιδί που κανείς άλλος δεν το θέλει, με την πρωταγωνίστρια να βιώνει έναν αδυσώπητο εσωτερικό πόλεμο που με μοναδικό τρόπο εξωτερικεύει για να αφήσει αποσβολωμένους τους θεατές έως το τέλος της παράστασης.
Ο μονόλογος της ηρωίδας στην ουσία είναι ένας διάλογος με την ίδια την κοινωνία και το κατεστημένο, που μπλέκεται σε ιστούς του παρελθόντος, μιας αραχνιασμένης κοινωνίας που δε θέλει να δει καθαρά.
Αγάπη, ελπίδα, κατανόηση, ελευθερία, σεβασμός… είναι τα συναισθήματα που γεννήθηκαν στη ψυχή του σκηνοθέτη, Μάνου Πετούση στο ξεκίνημα εδώ και χρόνια αυτής της παράστασης και τα ίδια συναισθήματα τον συντροφεύουν ακόμη.
Το «Γράμμα σε ένα παιδί» με την Ζέτα Δούκα είναι μια παράσταση που κέρδισε την αγάπη του κοινού, έχοντας συγκεντρώσει πληθώρα θετικών κριτικών από τους ειδικούς και παρουσιάζεται έως το τέλος του τρέχοντος μηνός στο Θέατρο Αλκμήνη της Αθήνας πριν ξανά ταξιδέψει σε πόλεις της Ελλάδας και της Ευρώπης.
Σας προτείνουμε να παρακολουθήσετε την παράσταση με τη βεβαιότητα ότι κι εσείς, όπως κι εμείς, θα βγείτε από την αίθουσα σοφότεροι και συναισθηματικότεροι. Πρόκειται για ένα εκρηκτικό ντοκουμέντο που συγκλονίζει με τον ωμό ρεαλισμό του τις συνειδήσεις ανδρών και γυναικών σε ολόκληρο τον κόσμο με τον τρόπο που προσεγγίζει την ιστορία μιας ανύπαντρης γυναίκας που κυοφορεί ένα παιδί. Είναι ένας συγκλονιστικός μονόλογος με μια εξαιρετική ερμηνεία για το πως αντιμετωπίζεται αλλά και πως μπορεί να νιώσει μια γυναίκα, όταν θέλει να φέρει στον κόσμο ένα παιδί που κανείς άλλος δεν το θέλει.
Είναι όμως και μια παράσταση που ίσως σας κάνει να συνειδητοποιήσετε και την καθημερινή εσωτερική πάλη που δίνετε πριν από την κάθε μικρή ή μεγάλη απόφαση που θέλετε να πάρετε στη ζωή σας. Τα θέλω, τα αν, το μετά, τις αμφιταλαντεύσεις, τα πισωγυρίσματα, την απόφαση, την επιμονή και υπομονή για την επίτευξη του κάθε στόχου σας…

Πληροφορίες για την παράσταση εδώ!











Σάββατο, 13 Οκτωβρίου 2018

Απόψε στη Μονή Δαφνίου!!!


ΜΟΝΗ ΔΑΦΝΙΟΥ

«ΣΙΣΥΦΟΣ ή ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΗ»

Η Εφορεία Αρχαιοτήτων Δυτικής Αττικής, στο ευρύτερο πλαίσιο δράσεων για την προβολή στο ευρύ κοινό του αρχαιολογικού χώρου της Μονής Δαφνίου, Μνημείου Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO, μετά από την ολοκλήρωση των πολυετών εργασιών συντήρησης και αποκατάστασης του μνημείου, φιλοξενεί στον αύλειο χώρο της Μονής τη θεατρική παράσταση «ΣΙΣΥΦΟΣ ή ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΗ».
Η παράσταση εμπνέεται από τον ελληνικό μύθο του Σίσυφου, ιδωμένου μέσα από το πρίσμα του Σάμουελ Μπέκετ στο μονόπρακτο «Πράξη δίχως λόγια Ι», σε μία ιδιαίτερη ανάγνωση, με τη σφραγίδα της καταξιωμένης σκηνοθέτιδος Ελπίδας Σκούφαλου και με πρωταγωνιστή το χρυσό Ολυμπιονίκη Ιωάννη Μελισσανίδη.
Η παράσταση, μέσω της κίνησης και του αυτοσχεδιασμού, χωρίς λόγια, επιχειρεί να αποδώσει τους συμβολισμούς του μύθου του βασιλιά Σίσυφου, την οικουμενική, αιώνια, ατέρμονη, αγωνιώδη προσπάθεια του ανθρώπου να υπερβεί τα εμπόδια, να υπερβεί τις όποιες ατέλειές του, να αφυπνιστεί και να ξεπεράσει το πεπρωμένο του. Μέσα από μία χωρίς τέλος, επίπονη, ανοδική και εξελικτική πορεία, με βαθιά πίστη στις αστείρευτες δυνατότητες της ανθρώπινης φύσης, ο ήρωας συγκρούεται με την ευρηματικότητα της ζωής και διεκδικεί την ενίοτε χαμένη του αξιοπρέπεια και αυτό που ίσως σημαίνει ελευθερία.
Η εν λόγω παράσταση ανέβηκε για πρώτη φορά στο Λονδίνο το 2012, στο πλαίσιο των Ολυμπιακών αγώνων, υπό την αιγίδα της Ολυμπιακής Επιτροπής. Με νέα ματιά, τον Ιούλιο του 2015 φιλοξενήθηκε στο Λος Άντζελες, στο ιστορικό θέατρο «Theatre 40» του Beverly Hills, στο πλαίσιο των Special Olympics, με σκοπό τα έσοδα να διατεθούν στους αθλητές.
Η φιλοξενία της παράστασης στον αύλειο χώρο της Μονής Δαφνίου, ενός από τα σημαντικότερα εκκλησιαστικά μνημεία της βυζαντινής περιόδου, έρχεται να συμπληρώσει το συμβολισμό, υπογραμμίζοντας τη διαχρονικότητα του ατέρμονου αγώνα του ανθρώπου και της αγωνίας της ανθρώπινης ύπαρξης, στην αέναη πορεία της προς το φωτεινό μονοπάτι της προσωπικής τελείωσης.
Η πολιτιστική εκδήλωση διοργανώνεται με την ευγενική χορηγία της «Αστικής Μη Κερδοσκοπικής Εταιρείας Πολιτιστικού και Κοινωφελούς Έργου Αιγέας», υπό την αιγίδα του Δήμου Χαϊδαρίου και του Συλλόγου Ελλήνων Ολυμπιονικών και με χορηγό επικοινωνίας το Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών - Ε-learning Κέντρο Επιμόρφωσης και Δια Βίου Μάθησης (Κ.Ε.ΔΙ.ΒΙ.Μ.).

Πρωταγωνιστής: Ιωάννης Μελισσανίδης
Ιδέα - Σκηνοθεσία: Ελπίδα Σκούφαλου
Σκηνικά - Κοστούμια: Θάλεια Ιστικοπούλου
Πλανόδιος μουσικός: Σπύρος Μελισσανίδης
Συμμετέχει: Λήδα Μαντούση

Ομάδα εργασίας "DIAPASON" (Γιώργος Κοσμίδης - Αθανάσιος Μάστορας - Μάριος Μάστορας - Δημήτρης Κεχαγιάς - Ζήσης Τερφόπουλος)

Χώρος: Αύλειος χώρος Μονής Δαφνίου (Τέρμα Ιεράς Οδού, Χαϊδάρι)
Ημερομηνία: Σάββατο 13 Οκτωβρίου 2018
Ώρα προσέλευσης: 20.00΄
Ώρα έναρξης: 20.30΄
Είσοδος: Ελεύθερη

Τηλ. Επικοινωνίας: 210 3213571 (Γραφεία ΕΦ.Α.Δ.Α.), 210 5811558 (Μονή Δαφνίου)

Παρασκευή, 12 Οκτωβρίου 2018

Ξαναζωντάνεψε η «Γαλάζια Γενιά» της δεκαετίας του ’80 στην Θεσσαλονίκη!!!


Συγκίνηση και έντονος αγωνιστικός παλμός, ανάλογος με εκείνον της δεκαετίας του ’80, υπήρξε κατά την χθεσινή Εκδήλωση στο κέντρο Πολιτισμού της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας «Αλέξανδρος», που οργάνωσαν τα μέλη και οι φίλοι της ΟΝΝΕΔ Θεσσαλονίκης την περίοδο εκείνη, στην μνήμη του Βασίλη Συνατσάκη συνθέτη του συγκροτήματος της νεολαίας της Ν.Δ. στην πόλη με τίτλο «Γαλάζιοι Μαχητές» που πέθανε στις 4 Ιουλίου.
Ακούστηκαν τραγούδια που ενέπνευσαν τους Νεοδημοκράτες και Οννεδίτες, της εποχής εκείνης όπως: «Μύρισε θυμάρι και βασιλικό», «Μέχρι την Νίκη», «Εμπρός να διώξουμε τα κόκκινα τσιμπούρια», «Εμπρός να νικηθεί ο κόκκινος εχθρός», «Θα έρθει ο καιρός που πάλι το γαλάζιο», και φυσικά ο ύμνος της Ν.Δ. «Σε περιμένω να ’ρθεις και πάλι» του Ρόμπερτ Ουίλιαμς.
Οι «Γαλάζιοι Μαχητές» ήταν ένα συγκρότημα που την δεκαετία του ’80 έκανε περιοδείες ανά την Ελλάδα, στηρίζοντας έμπρακτα την προσπάθεια του κόμματος, για ανατροπή του ΠΑΣΟΚ από την εξουσία, που είχε έρθει ως «οδοστρωτήρας» μετά τις εκλογές του 1981, προσπαθώντας να ικανοποιήσει το κομματικό του ακροατήριο και με ρεβανσισμό έναντι των πολιτικών του αντιπάλων.
Στην εκδήλωση τιμήθηκε ο εμβληματικός συνθέτης της «Γαλάζιας Γενιάς» της Θεσσαλονίκης, Βασίλης Συνατσάκης.
Την τιμητική πλακέτα παρέλαβε ο αδελφός του Παύλος Συνατσάκης από τον βουλευτή Άρτας Γιώργο Στύλιο, Οννεδίτη και Δαπίτη, στη Θεσσσαλονίκη, την δεκαετία του ’80.
Επίσης, τιμητική πλακέτα στον ντράμερ των «Γαλάζιων Μαχητών» Χρήστο Κεχαγιά απένειμε ο πρόεδρος της Διοικούσας Επιτροπής Αντώνης Γυφτόπουλος, ο οποίος απήθυνε και χαιρετισμό.
Χαιρετισμούς επίσης απηύθυναν οι βουλευτές Κώστας Γκιουλέκας και Θόδωρος Καράογλου, Οννεδίτες της δεκαετίες του ’70 και του ’80, οι διατελέσαντες πρόεδροι της ΟΝΝΕΔ Θεσσαλονίκης Χρήστος Κοσκινάς, Λευτέρης Γεωργιάδης και Νίκος Ταχιάος και το μέλος της ΟΝΝΕΔ Θεσσαλονίκης την περίοδο εκείνη Νίκος Φώτος, ενώ τηρήθηκε ενός λεπτού σιγή, στη μνήμη του Βασίλη Συναντσάκη και όσων μαχητών Οννεδιτών της δεκαετίας του ’80 έφυγαν από την ζωή.
Επίσης, στην εκδήλωση εκτέθηκε φωτογραφικό υλικό από την αγωνιστική δράση της ΟΝΝΕΔ Θεσσαλονίκης και της Ν.Δ. την περίοδο 1980 - 1996, από ομιλίες αρχηγών της παράταξης, φυλλάδια εκλογικών αναμετρήσεων εθνικών εκλογών και ευρωεκλογών, δημοσιεύματα εφημερίδων για τις «Γιορτές Δημοκρατίας ΟΝΝΕΔ», τις δολοφονικές επιθέσεις από οπαδούς του ΠΑΣΟΚ και του ΚΚΕ, αλλά και άλλες δράσεις της «γαλάζιας νεολαίας», που συγκίνησαν τους παρευρισκόμενους και ιδιαίτερα όσους έλαβαν μέρος στην κινητοποιήσεις της εποχής εκείνης.
Να σημειωθεί ότι ψυχή της εκδήλωσης και συντονιστής, ήταν ο γνωστός δημοσιογράφος της Θεσσαλονίκης και μαχητικός Οννεδιτής στην οργάνωση της Ανάληψης, Χρήστος Νικολαΐδης.
Η «Γαλάζια Γενιά» της Θεσσαλονίκης της δεκαετίας του ’80, ανανέωσε το ραντεβού μετά το τέλος της επιτυχημένης εκδήλωσης συγκίνησης και νοσταλγίας, προκειμένου σε επόμενη εκδήλωση να μάθουν οι νεότεροι και να θυμηθούν οι παλαιότεροι, τους ηρωικούς και ωραίους αγώνες της εποχής εκείνης απέναντι στην «πράσινη» και γενικά αριστερή λαίλαπα, που είχε ενσκήψει στην πατρίδα μας, το μεγαλύτερο μέρος εκείνων των δύσκολων χρόνων. 

Θανάσης Μανουσάκης


















Στιγμιότυπα από την εκδήλωση!

















Τετάρτη, 10 Οκτωβρίου 2018

Ειδικά για σένα!!!


Ο Πανελλήνιος Σύλλογος για το παιδί «Ο ΠΑΛΜΟΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΖΩΗΣ»  σε συνεργασία με το Ενιαίο Ειδικό Επαγγελματικό Γυμνάσιο - Λύκειο Περιστερίου θα παρουσιάσουν την μουσικοχορευτική παράσταση «Ειδικά Για ΣΕΝΑ», στο Αιγάλεω, στα κινηματοθέατρα Ρ. Βλαχοπούλου Λ. Κωσταντάρας,  την Κυριακή 14 Οκτωβρίου 2018 στις 11 το πρωί.

Στην παράσταση εμφανίζονται αφιλοκερδώς (αλφαβητικά): 

Σοφία Αρβανίτη, Ανδρέας Αριστοτέλους, Δημήτρης Δημητράκας, Γιάννης Κλειδέρης, Δημήτρης Λιόλιος, «Θίασος Replica». Χορευτικά: Αργυρώ Φρουζάκη «Lillium Dance School», Clown - Performer ΣΟΥΤΗΣ.

Υποστηρικτές της εκδήλωσης:

Ατρόμητος Περιστερίου, Εκδόσεις «Κέλευθος», Ενεργοί Πολίτες Περιστερίου,  Αντιδήμαρχος Παιδείας & Κοινωνικής Πολιτικής Περιστερίου, nlpradio.gr, Θίασος Replica, Lillium Dance School, ANGELS PR

Χορηγός της εκδήλωσης:

Κινηματοθέατρα Ρ. Βλαχοπούλου Λ. Κωσταντάρας, Κουντουριώτου 40 ΑΙΓΑΛΕΩ (κοντά στη στάση ΜΕΤΡΟ Αιγάλεω)


Αγιοβασιλίτσα ή μποτσίκι στη Μάνη!!!


Αγιοβασιλίτσα ονομάζεται σε πολλά μέρη της Ελλάδας το φυτό με το επίσημο όνομα Oυργινία η θαλάσσια (Urginea maritima). Ονομάζεται επίσης και «σκυλοκρομύδα», «μποτσίκι» ή «ασκύλα».
Το όνομά του το οφείλει από το έθιμο να κρεμιέται ανήμερα την Πρωτοχρονιά πάνω από τις θύρες, τα παράθυρα ή στα μπαλκόνια των οικιών. Συμβολίζει το «ξανάνιωμα» επειδή δεν χρειάζεται νερό για να βλαστήσει ούτε και να φυτευτεί. Άλλη ονομασία είναι μπότσικα, ασκελετούρα και άλλες. Η αγιοβασιλίτσα φυτρώνει σε παραθαλάσσιες περιοχές μέχρι 1200 περίπου μέτρα συνήθως σε ηλιαζόμενα, βραχώδη εδάφη με λιγοστή υγρασία και σε περιοχές που έχουν υποβαθμιστεί και που έχουν υποστεί ερημοποίηση. 
Η αγιοβασιλίτσα πολλαπλασιάζεται με σπόρο και με βολβούς που παράγει το μητρικό φυτό. Όμως αρκετοί πληθυσμοί κινδυνεύουν με εξαφάνιση λόγω του μαζέματος τόσο από νοικοκυρές όσο και από μικροπωλητές για να πουλήσουν την περίοδο της πρωτοχρονιάς. Οι αρχάιοι Έλληνες τη χρησιμοποιούσαν τη σκίλλα ως σύμβολο της αναγέννησης.











Τρίτη, 9 Οκτωβρίου 2018

Πολιτικό μνημόσυνο για τον Βασίλη Συνατσάκη στη Θεσσαλονίκη!!!


Πολιτικό μνημόσυνο για τον Βασίλη Συνατσάκη, στέλεχος της ΟΝΝΕΔ Θεσσαλονίκης και ιδρυτή του μουσικού συγκροτήματος "Γαλάζιοι Μαχητές". Οι φίλοι του συγκεντρώνονται για να τιμήσουν τη μνήμη του, σε μία ιδιαίτερη εκδήλωση, στην οποία οι "Γαλάζιοι Μαχητές" ξαναμαζεύονται για πρώτη φορά μετά από 30 χρόνια για να παίξουν τα τραγούδια του Βασίλη!


Ένα από τα πιο γνωστά και δυναμικά στελέχη της ΝΔ και της ΟΝΝΕΔ Θεσσαλονίκης, ο Βασίλης Συνατσάκης έφυγε τον Ιούλιο από τη ζωή, μετά από πολύμηνη μάχη με τον καρκίνο.
Ο Συνατσάκης αποτελούσε ηγετικό στέλεχος κατά τη δεκαετία του ’80 στη Νεολαία της Νέας Δημοκρατίας, ενώ το 1984 είχε ιδρύσει το πρώτο μουσικό συγκρότημα της ΟΝΝΕΔ, τους "Γαλάζιος Μαχητές", που κυκλοφόρησαν τα πρώτα κομματικά τραγούδια στα φεστιβάλ νεολαίας και τις εκδηλώσεις του κόμματος.
Καταγόταν από το Ηράκλειο της Κρήτης, όπου ζούσε τα τελευταία χρόνια. Οι γονείς του ζούσαν στη Θεσσαλονίκη, όπου μεγάλωσε. Τελείωσε το Ε’ Γυμνάσιο και σπούδασε στο Πολυτεχνείο του ΑΠΘ. Διατέλεσε στέλεχος της ΟΝΝΕΔ και της ΝΔ χωρίς ποτέ να θελήσει να προωθηθεί σε ανώτερες κομματικές ή κυβερνητικές θέσεις.
Οι "Γαλάζιοι Μαχητές" αποτελούνταν από μέλη της ΟΝΝΕΔ Ανάληψης Θεσσαλονίκης, που νωρίτερα δεν είχαν καμία σχέση με τη μουσική. Ο Συνατσάκης έγραψε όλα τα τραγούδια τους και έμαθε στους νεαρούς ερμηνευτές να τα παίζουν. Όπως έλεγε στους φίλους του χαριτολογώντας, το συγκρότημα, που ερμήνευε άψογα τα συγκεκριμένα τραγούδια δεν γνώριζε ούτε νότες ούτε κάποιο άλλο μουσικό κομμάτι! Οι "Γαλάζιοι Μαχητές" χωρίς αμοιβές ταξίδεψαν με ένα βαν σε όλη την Ελλάδα και όλη την Ευρώπη για να δώσουν συναυλίες, σε εκδηλώσεις κομματικών οργανώσεων κατά την εποχή εκείνη, που επικρατούσε κομματικός ενθουσιασμός σε ακραίο βαθμό!
Στα τέλη της δεκαετίας του ’80 σπούδασε και δούλεψε στη Σουηδία και τη Βρετανία πριν επιστρέψει στην Ελλάδα και την αγαπημένη του Κρήτη, όπου ίδρυσε τεχνική εταιρία.
Είχε δύο κόρες. Πέρυσι τον Δεκέμβριο διαγνώστηκε με ανίατη ασθένεια, με την οποία πάλεψε θαρραλέα μέχρι τέλους.
Από την ώρα που έγινε γνωστός ο θάνατος του τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης κατακλύστηκαν από συγκινητικά μηνύματα παλιών ΟΝΝΕΔιτών και ανθρώπων που τον γνώρισαν μέσα από τα τραγούδια και τις συναυλίες του.

Η Ιταλία στη δίνη του ευρώ!!!


Του Ισίδωρου Καρδερίνη

Η Ιταλία εντάχθηκε στην ευρωζώνη το 1999, με πρωθυπουργό τον Μάσιμο ντ’ Αλέμα του κόμματος «Δημοκρατική Αριστερά». Αυτή η μοιραία συμμετοχή, που συνεπαγόταν την πλήρη απώλεια της ανεξάρτητης νομισματικής πολιτικής, αποτελεί αναμφίβολα την κύρια αιτία των απογοητευτικών επιδόσεων της ιταλικής οικονομίας.
Το ΑΕΠ της χώρας ανέρχεται σήμερα σε 1,75 τρισεκατομμύρια ευρώ και οι ρυθμοί ανάπυξης είναι εξαιρετικά αναιμικοί φτάνoντας μόλις στο 0,9%. Το πραγματικό κατά κεφαλήν Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν (ΑΕΠ), σύμφωνα με αξιόπιστους υπολογισμούς, αυξήθηκε τη χρονική περίοδο 1969-1998, που η χώρα είχε το εθνικό της νόμισμα, τη λιρέτα, κατά 104%, ενώ την περίοδο 1999-2016, που η χώρα είχε υιοθετήσει πια το ευρώ, μειώθηκε κατά 0,75%. Από την άλλη πλευρά, την περίοδο 1999-2016 το πραγματικό κατά κεφαλήν ΑΕΠ της Γερμανίας αυξήθηκε κατά 26,1%, καθιστώντας τους πολίτες της εν λόγω χώρας τους πιο κερδισμένους μεταξύ των βασικότερων οικονομιών της ευρωζώνης.
Η Ιταλία, συγχρόνως, έχει το τρίτο μεγαλύτερο κρατικό χρέος στον κόσμο μετά από τις ΗΠΑ και την Ιαπωνία κι ως εκ τούτου η διάσωσή της είναι ανέφικτη, αφού υπερβαίνει τις δυνατότητες των ευρωπαϊκών κρατών. Το χρέος της χώρας συγκεκριμένα ως ποσοστό του ΑΕΠ ανέρχεται σήμερα στο 132% και σε απόλυτους αριθμούς σε 2,336 τρισεκατομμύρια ευρώ, ενώ το 1999 ανερχόταν στο 109,7%. Εύκολα, λοιπόν, μπορεί να παρατηρήσει κανείς μια σημαντική διόγκωσή του.
Παράλληλα, από το 1999 και μετά, ξεκίνησε ο απότομος αναπτυξιακός κατήφορος της Ιταλίας. Η Fiat έπαψε να κυριαρχεί στην ευρωπαϊκή αγορά αυτοκινήτου και η χώρα έχασε την ηγετική της θέση ως παραγωγού λευκών οικιακών συσκευών. Πολλά εργοστάσια έκλεισαν και αρκετές μεγάλες επιχειρήσεις μετεγκαταστάθηκαν σε άλλες χώρες. Εκατομμύρια, εξάλλου, μικρομεσαίες επιχειρήσεις, που βασίζονταν στην περιοδική υποτίμηση του νομίσματος, προκειμένου να αντισταθμίσουν τις ανεπάρκειες του ιταλικού οικονομικού συστήματος, δεν μπορούσαν να ανταγωνιστούν πια έξω από τα ιταλικά σύνορα. Ποιες είναι αυτές οι ανεπάρκειες; Προβλήματα στην αγορά εργασίας, χαμηλές δημόσιες και ιδιωτικές επενδύσεις στην ανάπτυξη και την έρευνα, μεγάλη κρατική γραφειοκρατία, δυσλειτουργικό, δαπανηρό και αργοκίνητο σύστημα δικαιοσύνης, υψηλά επίπεδα διαφθοράς, φοροδιαφυγής, διαπλοκής και αποφυγής φόρων κ.ά..
Η ανεργία βρίσκεται στο 11% περίπου του εργατικού δυναμικού, η τέταρτη υψηλότερη στην Ευρωπαϊκή Ένωση μετά από την Ελλάδα, την Ισπανία και την Κύπρο. Την ίδια στιγμή η ανεργία των νέων ηλικίας μεταξύ 15 και 24 ετών, που ανέρχεται, σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία της στατιστικής υπηρεσίας της χώρας Istat, στο πολύ μεγάλο ποσοστό 30,8%, αποτυπώνει με τον πιο αδιαμφισβήτητο τρόπο τη βαθιά οικονομική και κοινωνική κρίση που σαρώνει σαν τυφώνας τη μεσογειακή χώρα του ευρωπαϊκού νότου.
Η φτώχεια έχει αναρριχηθεί στο πιο υψηλό ποσοστό από το 2005. Η τελευταία έκθεση της Istat κατέγραψε 5 εκατομμύρια ανθρώπους σε συνθήκες απόλυτης φτώχειας το 2017. Σε ποσοστιαία βάση το 6,9% των ιταλικών νοικοκυριών ζει σε απόλυτη φτώχεια, δηλαδή σε κατάσταση κατά την οποία δεν υπάρχει η δυνατότητα να καλύπτονται οι ελάχιστες μηνιαίες δαπάνες για την απόκτηση ενός καλαθιού αγαθών και υπηρεσιών το οποίο, στο ιταλικό πλαίσιο και για μια οικογένεια με ορισμένα χαρακτηριστικά, θεωρείται απαραίτητο για ένα ελάχιστα αποδεκτό βιοτικό επίπεδο.
Η Ιταλία έχει ταυτόχρονα τα περισσότερα καταστήματα τραπεζών ανά κάτοικο σε ολόκληρη την Ευρώπη, τα οποία χαρακτηρίζονται επιπρόσθετα από ένα λανθασμένο επιχειρηματικό μοντέλο, αφού επιβιώνουν μόνο από τους τόκους καθώς κι από τα εταιρικά δάνεια. Έτσι, και με δεδομένο ότι τα επιτόκια στην ευρωζώνη είναι μηδενικά, οι τράπεζες λειτουργούν ζημιογόνα, έχοντας συσσωρεύσει επισφάλειες (κόκκινα δάνεια) που αγγίζουν σήμερα τα 260 περίπου δισεκατομμύρια ευρώ (15% του ιταλικού ΑΕΠ), εκ των οποίων ένα μεγάλο μέρος είναι χαμένα.
Η ιταλική οικονομία, η τρίτη μεγαλύτερη στην κακοσχεδιασμένη νομισματική ένωση, μοιάζει, θα έλεγα παραστατικά, με ένα κουρασμένο άλογο, καταφορτωμένο με χρέη και κόκκινα δάνεια, που βαριανασαίνει στον ανηφορικό, και γεμάτο πέτρες και λακκούβες, δρόμο της ευρωζώνης, η οποία είναι ένα απίστευτα άκαμπτο σύστημα, ένας σιδερόφραχτος χώρος για 19 χώρες διαφορετικές σε παραγωγικότητα, πληθωρισμό, εμπορικό ισοζύγιο και τεχνολογική πρόοδο.
Θα πρέπει, λοιπόν, να γίνει καταληπτό ότι η ευρωζώνη δεν είναι τίποτε άλλο παρά ένα πεδίο αντικρουόμενων συμφερόντων μεταξύ των χωρών-μελών που τη συναποτελούν. Έτσι, αυτό που συμφέρει αναφανδόν την Ιταλία, δεν συμφέρει σε καμία περίπτωση τη Γερμανία. Ο συγκερασμός, όμως, συμφερόντων, όλα αυτά τα χρόνια της ύπαρξης του κοινού νομίσματος, έχει αποδειχθεί πέρα για πέρα ακατόρθωτος. Κι αυτό διότι η Γερμανία ως η πρώτη οικονομική δύναμη έχει κατορθώσει να κυριαρχεί και να ηγεμονεύει, χρησιμοποιώντας το ευρώ προς όφελος της, ενώ ταυτόχρονα οι άλλες χώρες αντί να αντισταθούν κι ακόμα και να συγκρουστούν, υποτάσσονται και υπακούουν.
Το κόστος, ωστόσο, της καθυστέρησης της εξόδου της Ιταλίας από την ευρωζώνη -την οποία αποτρέπει μέχρι σήμερα τουλάχιστον ένας εμφανής φόβος που διακατέχει το ιταλικό πολιτικό σύστημα για τις όποιες βραχυπρόθεσμες αρνητικές επιπτώσεις της εξόδου- θα αποδειχθεί τελικά σαφώς μεγαλύτερο από το κόστος της ρήξης στην έναρξη της οικονομικής κρίσης.
Η πρόσφατη απόφαση της κυβέρνησης συνασπισμού του Κινήματος των 5 αστέρων M5S και της Λέγκας, που σχηματίστηκε τον Μάϊο του 2018, να καταθέσει έναν προϋπολογισμό για το 2019 με έλλειμμα 2,4% του ΑΕΠ, είναι σαφώς προς τη σωστή κατεύθυνση, διότι προέχει η ενδυνάμωση της ιταλικής οικονομίας δια της ενίσχυσης της εγχώριας ζήτησης καθώς και η ευημερία του ιταλικού λαού και όχι οι επιβληθέντες, από τη Γερμανία, αυστηροί δημοσιονομικοί κανονισμοί των Βρυξελλών που δεν το επιτρέπουν.
Η Ιταλία θα πρέπει επιτέλους να πάψει να υποχωρεί στις εντολές του Βερολίνου και να φοβάται τη ρήξη με τη γερμανική ευρωζώνη, γιατί είναι ικανή να επιστρέψει στη λιρέτα και να ανακτήσει ως εκ τούτου την πολιτική, οικονομική και θεσμική της κυριαρχία. Εξακολουθεί να έχει, παρά τα υφιστάμενα προβλήματα, τη δεύτερη μεγαλύτερη βιομηχανία στην ευρωζώνη μετά τη Γερμανία, καθώς και την πέμπτη παγκοσμίως με συμμετοχή 19% στο ΑΕΠ της χώρας. Η Ιταλία παράγει από αεροσκάφη, αυτοκίνητα, όπλα, ηλεκτρονικά συστήματα μέχρι αρώματα, παπούτσια και ρούχα. Η Ιταλία χρειάζεται, επίσης, και ενέργεια, δηλαδή φθηνό πετρέλαιο και φθηνό φυσικό αέριο, που δεν διαθέτει. Θα μπορούσε, όμως, να εξασφαλίσει πετρέλαιο από την πρώην αποικία της, τη Λιβύη, και φυσικό αέριο από τη Gazprom. Έτσι, έχοντας χαμηλό κόστος παραγωγής κι ένα ευέλικτο εθνικό νόμισμα, θα γινόταν εξαιρετικά ανταγωνιστική.
Εν κατακλείδι, η Ιταλία, που πλέει σαν ένα τραμπαλισμένο καράβι στη φουρτουνιασμένη θάλασσα της ευρωζώνης όπου μαίνονται πολλά μποφόρ, θα βουλιάξει με μαθηματική νομοτέλεια αν η πολιτική της ηγεσία δεν πάρει, όσο είναι ακόμα καιρός, τη ρηξικέλευθη και σωτήρια απόφαση της επιστροφής στο εθνικό της νόμισμα.

Βιογραφικό σημείωμα


Ο Ισίδωρος Καρδερίνης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1967. Είναι μυθιστοριογράφος, ποιητής και αρθρογράφος. Έχει σπουδάσει οικονομικές επιστήμες και έχει πραγματοποιήσει μεταπτυχιακές σπουδές στην τουριστική οικονομία. Άρθρα του έχουν αναδημοσιευθεί σε εφημερίδες, περιοδικά και sites του εξωτερικού. Ποιήματά του έχουν μεταφραστεί στα αγγλικά, γαλλικά και ισπανικά και έχουν δημοσιευθεί σε λογοτεχνικά περιοδικά και λογοτεχνικές στήλες εφημερίδων. Έχει εκδώσει επτά ποιητικά βιβλία και δύο μυθιστορήματα. Βιβλία του έχουν εκδοθεί στις ΗΠΑ, τη Μεγάλη Βρετανία, την Ιταλία και την Ισπανία.


Δευτέρα, 8 Οκτωβρίου 2018

Πεζοπόροι στο φαράγγι του Βυρού με τον ΕΥΚΛΗ Καλαμάτας!!!


Όλα στη ζωή θέλουν επιμονή και υπομονή. Αν δεν κοπιάσεις δύσκολα θα ανταμειφθείς. Το διαπιστώσαμε για άλλη μια φορά χθες, όταν συμπτωματικά γίναμε συνοδοιπόροι με τους πεζοπόρους του ΕΥΚΛΗ Καλαμάτας στο ξακουστό φαράγγι του Βυρού στον Ταΰγετο.
Αυτές τις μέρες βρισκόμαστε στην αγαπημένη μας Καρδαμύλη. Το χθεσινό φθινοπωρινό ηλιόλουστο Κυριακάτικο πρωινό έκρυβε εκπλήξεις. Εκεί που απολαμβάναμε τον καφέ μας, ένα πούλμαν στάθμευσε εμπρός μας κατακλύζοντας την πλατεία του χωριού με τους εκδρομείς από την Καλαμάτα που ήρθαν ως εδώ για να διαβούν το φαράγγι.
Χωρίς να το καλοσκεφτούμε αποφασίσαμε να τους ακολουθήσουμε. Ανεβαίνοντας επισκεφθήκαμε την Μονή Λυκάκη, την Μονή Μεταμορφώσεως του Σωτήρος, είδαμε πάνω από τα κεφάλια μας να στέκει αγέρωχα το ξωκλήσι του Αη Γιώργη, συνεχίσαμε την άνοδο ως την Αγία Σοφία και κατηφορίσαμε από το καλντερίμι στην παλιά Καρδαμύλη που βρίσκεται ο Άγιος Σπυρίδωνας και ο Πύργος του Μούρτζινου, αφού προηγουμένως περάσαμε εμπρός από τους τάφους των Διόσκουρων.
Δείτε τα κατορθώματά μας στις φωτογραφίες που ακολουθούν…

Περισσότερες φωτογραφίες εδώ!