Πέμπτη, 17 Μαρτίου 2011

Το γαρ πολύ της στέρησης γεννά παραφροσύνη ! ! !


Κλωτσιές και γιούχα στους ξεπεσμένους μαύρους Ιππότες...


Υποδοχή ηρώων στους ξεπεσμένους κίτρινους Ιππότες...


Ελληνίτσα το ποδοσφαιρικό μεγαλείο σου... 2011 μ.Χ.

3 σχόλια:

Ιωάννης Περ. Πέππας είπε...

Μ' αρέσει που μετά -όταν θα έλθουν οι καμπάνες- θα το παίζουμε και αδικημένοι!

Το 1992 είναι εδώ!!!
Αλλά βλέπεις η UEFA δεν είναι Ε.Π.Ο.
5 χρονάκια εξω από κάθε ευρωπαϊκή διοργάνωση και σου έκανε πλάκα ο κάθε κατσαπλέουρας.

Και φυσικά οι τσαμπουκάδες και οι κλανιές περιορίστηκαν στη Πλατεία Αριστοτέλους. Γιατί για μέχρι εκεί ήμασταν.

Που πήγαινες ρε Θόδωρε; Δεν ήξερες; Δε ρώταγες;

Ανώνυμος είπε...

ΦΙΛΕ ΓΙΑΓΚΟΥΡΑ Η ΘΑΤΣΕΡ ΣΤΗΝ ΑΓΓΛΙΑ ΔΕΝ ΘΥΜΑΜΑΙ ΚΑΛΑ ΠΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΟΥΣ ΠΕΤΑΞΕ ΕΞΩ ΠΕΝΤΕ ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ ΤΟΥΣ ΒΛΕΠΕΙΣ ΑΡΝΑΚΙΑ.ΑΛΛΑ Η ΘΑΤΣΕΡ ΕΙΧΕ ΚΑΙ ΚΑΡΥΔΙΑ ΟΠΩς ΑΠΟΔΕΙΧΘΗΚΕ.ΕΔΩ ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΦΟΡΑΝΕ ΣΤΡΙΓΓΑΚΙΑ

Ιωάννης Περ. Πέππας είπε...

Το 1985. Μετά τον τελικό του Χέϊζελ.
Και ήταν μια απόφαση που την πήραν μόνοι τους οι Άγγλοι. Ή μάλλον η Θάτσερ με τον πρόεδρο της Ομοσπονδίας. Η τιμωρία που σκεφτόταν η UEFA ήταν για ορισμένα χρόνια (αν θυμάμαι καλά 3) οι ομάδες να έπαιζαν χωρίς κόσμο στα γήπεδά τους. Και ήλθε αυτή η γυναίκα (που απ' ότι φαίνεται είχε πολλά κιλά αρχίδια -και τα 'χε περασμένα στο ζωνάρι της- να βάλει τα πράγματα στη θέση τους.
Και να χαιρόμαστε σήμερα αυτό που μας προσφέρουν οι Αγγλικές ομάδες.
Και δεν μιλώ για το θέαμα- που είναι υψηλού επιπέδου- αλλά το ότι αισθάνεσαι ΚΥΡΙΟΣ παρακολουθώντας μια θεατρική παράσταση