Τρίτη, 12 Σεπτεμβρίου 2017

Στο ξωκκλήσι του Άγιου Νικήτα στη Μάδαινα Μεσσηνίας!!!


Ενάμισι χιλιόμετρο από τον κεντρικό δρόμο Μεσσήνης - Ριζόμυλου, λίγο πριν τη διασταύρωση στην κεντρική είσοδο του χωριού Ανάληψη, κατευθυνόμενοι βόρεια της δεξαμενής του νερού, συναντούμε πίσω από κάτι μαντριά το ξωκκλήσι του Αγίου Νικήτα που γεωγραφικά ανήκει στο χωριό Μάδαινα και που το καλοκαίρι σας παρουσιάσαμε ένα πλούσιο φωτογραφικό αφιέρωμα! 
Ήρθαμε ως εδώ παρακεινούμενοι από παλαιούς Μαδαινέους με τους οποίους μας δόθηκε η ευκαιρία να συζητήσουμε στο γραφικό καφενεδάκι του χωριού στην πλακόστρωτη πλατεία και των οποίων οι αναμνήσεις είναι ακόμα ζωντανές από τα πανηγύρια μιας άλλης, μακρινής εποχής...
Το ερημοκλήσι γιορτάζει δυο φορές το χρόνο, της Ζωοδόχου Πηγής και του Αγίου Νικήτα. 
Ο Άγιος Νικήτας ο Γότθος ο Μεγαλομάρτυρας εορτάζει στις 15 Σεπτεμβρίου εκάστου έτους. Ο Άγιος Νικήτας καταγόταν από το έθνος των Γότθων, που είχαν εγκατασταθεί πέραν του Ίστρου ποταμού στα χρόνια του Μεγάλου Κωνσταντίνου. (Ίστρος, κατά τον Γεωγράφο Mελέτιο, καλείται ο ποταμός Δούναβις από το σημείο που ενώνεται με τον ποταμό Σαύο μέχρι την Μαύρη Θάλασσα ή κατ' άλλους από την Aξιούπολη και κάτω, μέχρι τις εκβολές του.) 
Από παιδί ο Νικήτας διδάχθηκε την αγία πίστη από το Γότθο επίσκοπο Θεόφιλο, ο όποιος συχνά υπενθύμιζε στο Νικήτα τα λόγια του Απ. Παύλου: «ένε ἐν οἲς ἔμαθες... ἀπό βρέφους τα ἱερά γράμματα οἶδᾳς, τα δυνάμενα σε σοφίσαι εἰς σωτηρίαν διά πίστεως τῆς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ» (Β' πρός Τιμόθεον, γ' 14-15). Δηλαδή, μένε ακλόνητος σ' εκείνα που έμαθες. Από μικρό παιδί γνωρίζεις τις Άγιες Γραφές, που μπορούν να σου μεταδώσουν την αληθινή σοφία, που οδηγεί στη σωτηρία δια μέσου της πίστεως στον Ιησού Χριστό. Και έτσι έγινε.
Όταν ο ηγεμόνας Αθανάριχος συνέλαβε το Νικήτα και τον απείλησε για να αρνηθεί το Χριστό, αυτός έμεινε αμετακίνητος σ' αυτά που έμαθε από παιδί. Ομολόγησε με θάρρος το Χριστό μπροστά στον ηγεμόνα, ο όποιος όταν τον άκουσε εξαγριώθηκε πολύ. Διέταξε αμέσως και του έσπασαν τα κόκαλα με τον πιο φρικτό τρόπο. Άλλα το μίσος των Βαρβάρων ήταν τόσο, ώστε μετά τον έριξαν στη φωτιά, όπου βρήκε το θάνατο. Η φωτιά, όμως, με τη θεία θέληση σεβάστηκε το λείψανο του. Το πήρε κάποιος ευσεβής χριστιανός και το διαφύλαξε σε θήκη.  



























































































Δεν υπάρχουν σχόλια: