Πολίτη του διαδικτύου καλώς όρισες. Βρίσκεσαι σε βήμα διαλόγου, διεκδίκησης, σαρκασμού και αμφισβήτησης της κάθε λογής εξουσίας. Επειδή τίποτα δε χαρίζεται και όλα κατακτώνται, σε προτρέπω να διεκδικείς αυτά που σου αναλογούν και να μην απεμπολάς τα δικαιώματά σου. ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ Ελεύθερα και με οιονδήποτε τρόπο, η αναπαραγωγή, αναδημοσίευση, διακίνηση, ακόμα και οικειοποίηση, των ενυπόγραφων ιδεών μου, απ’ αυτό το blog. Γιατί οι Ιδέες πρέπει να διακινούνται Ελεύθερα, δίχως περιορισμούς...
Δευτέρα 24 Μαΐου 2010
Κυριακή 23 Μαΐου 2010
Μυωπία και αδιαφορία

Γράφει ο Θεόδωρος Π. Λιανός
Γλιτώσαμε από την πτώχευση, προς το παρόν. Είναι πιθανόν, μερικοί το θεωρούν βέβαιο, ότι θα αντιμετωπίσουμε το ίδιο πρόβλημα σε δυο- τρία χρόνια. Ας θυμηθούμε ότι δύο χρόνια πριν, παρά την αρχόμενη τότε ύφεση, ήμασταν ή φαινόμασταν χώρα που ζούσε στα πλούτη και στην αφθονία. Πολυτελείς βίλες, ακριβά αυτοκίνητα, ταξίδια, γλέντια, φαγοπότι, μπαρ και όλα όσα κάθε ανόητος θεωρεί στοιχεία καλής ζωής. Τα είχαμε όλα σε αφθονία. Τι συνέβη ξαφνικά και μεταμορφωθήκαμε σε κακόμοιρους, φουκαράδες, αναξιόπιστους, διεθνείς επαίτες;
Το ερώτημα είναι σοβαρό και ουσιαστικό. Η απάντηση σε αυτό βρίσκεται κρυμμένη πίσω από τη λέξη «ξαφνικά». Το κακό δεν συνέβη ξαφνικά. Τα ταμεία του Δημοσίου, των ασφαλιστικών οργανισμών, των συνταξιοδοτικών ταμείων, τα ταμεία του κράτους γενικά, δεν άδειασαν ξαφνικά. Αδειάζουν εδώ και τριάντα χρόνια.
Αν σκεφθεί κανείς ότι η κατάσταση αυτή, όπως δημιουργήθηκε σιγά σιγά και όπως κατέληξε, είναι αποτέλεσμα πράξεων και παραλείψεων για τις οποίες την κύρια ευθύνη έχουν οι πολιτικοί και οι συνδικαλιστές, αλλά στις οποίες όλοι ή οι περισσότεροι από εμάς είχαν κάποια συμμετοχή, προκύπτει αβιάστως το ερώτημα:
Μήπως είμαστε ηλίθιοι; Η απάντηση είναι αρνητική. Το πρόβλημά μας δεν έχει σχέση με τη νοημοσύνη μας. Δεν είμαστε βλάκες. Είμαστε άρρωστοι. Πάσχουμε από δύο ασθένειες ταυτόχρονα: κοινωνική μυωπία και κοινωνική αδιαφορία. Μυωπία σημαίνει ότι βλέπουμε το σήμερα, αλλά όχι το αύριο. Ετσι πράξεις που βραχυχρόνια μας φαίνονται καλές, μπορεί να είναι καταστροφικές μακροχρόνια. Κοινωνική αδιαφορία σημαίνει ότι αδιαφορούμε για τις συνέπειες των πράξεών μας στη ζωή των άλλων. Π.χ., όταν παρκάρω το αυτοκίνητό μου στο πεζοδρόμιο, αδιαφορώ για τους πεζούς. Οταν χυδαιολογώ στο καφενείο μεγαλόφωνα, αδιαφορώ για τους διπλανούς μου. Οταν ο βουλευτής διορίζει τον ψηφοφόρο του με πλάγιους τρόπους, αδιαφορεί για τους φορολογουμένους. Οταν ο υπουργός δωροδοκείται, αδιαφορεί για την πατρίδα. Οταν ο πολιτικός αποφασίζει και δρα με κριτήριο το ατομικό του συμφέρον, αδιαφορεί για τον λαό.
Σκεφθείτε τώρα μια κοινωνία που σε σημαντικό βαθμό υποφέρει από μυωπία και αδιαφορία. Αμέσως θα δείτε ότι η κοινωνία αυτή οδηγείται αναγκαστικά στο χάος και στην παρακμή. Εκεί βρίσκεται η χώρα μας, δυστυχώς. Το εκπληκτικό δεν είναι ότι φθάσαμε σε αυτό το σημείο, το εκπληκτικό είναι ότι δεν φθάσαμε πιο γρήγορα.
Το γεγονός ότι η χρεοκοπία της χώρας σε οικονομικό, πολιτικό και ηθικό επίπεδο άργησε, ίσως είναι καλό σημάδι. Δείχνει ότι υπάρχουν ακόμη έντιμοι πολιτικοί, δίκαιοι δικαστές, παραγωγικοί εργάτες και υπάλληλοι, καλοί δάσκαλοι και καθηγητές, τίμιοι αστυνομικοί, αντικειμενικοί δημοσιογράφοι και γενικά Ελληνες που αγαπούν την πατρίδα τους και είναι αφοσιωμένοι στο καθήκον.
Οι διαγνώσεις είναι βέβαια χρήσιμες, αν είναι σωστές. Το κρίσιμο όμως ερώτημα είναι τι κάνουμε; Πώς θα μπει η χώρα σε έναν δρόμο ανάκαμψης; Χρειαζόμαστε έναν εξωγενή παράγοντα, όπως η Ευρωπαϊκή Ενωση, το ΔΝΤ, ή μια θεϊκή παρέμβαση; Ή διαθέτουμε ικανές εσωτερικές δυνάμεις για να πάρουν και επιβάλουν τις απαραίτητες ευεργετικές αποφάσεις; Και αν υπάρχουν, πώς θα ενεργοποιηθούν;
Δύσκολη η απάντηση.
Ο Θεόδωρος Π. Λιανός είναι καθηγητής της Πολιτικής Οικονομίας στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών
Το ερώτημα είναι σοβαρό και ουσιαστικό. Η απάντηση σε αυτό βρίσκεται κρυμμένη πίσω από τη λέξη «ξαφνικά». Το κακό δεν συνέβη ξαφνικά. Τα ταμεία του Δημοσίου, των ασφαλιστικών οργανισμών, των συνταξιοδοτικών ταμείων, τα ταμεία του κράτους γενικά, δεν άδειασαν ξαφνικά. Αδειάζουν εδώ και τριάντα χρόνια.
Αν σκεφθεί κανείς ότι η κατάσταση αυτή, όπως δημιουργήθηκε σιγά σιγά και όπως κατέληξε, είναι αποτέλεσμα πράξεων και παραλείψεων για τις οποίες την κύρια ευθύνη έχουν οι πολιτικοί και οι συνδικαλιστές, αλλά στις οποίες όλοι ή οι περισσότεροι από εμάς είχαν κάποια συμμετοχή, προκύπτει αβιάστως το ερώτημα:
Μήπως είμαστε ηλίθιοι; Η απάντηση είναι αρνητική. Το πρόβλημά μας δεν έχει σχέση με τη νοημοσύνη μας. Δεν είμαστε βλάκες. Είμαστε άρρωστοι. Πάσχουμε από δύο ασθένειες ταυτόχρονα: κοινωνική μυωπία και κοινωνική αδιαφορία. Μυωπία σημαίνει ότι βλέπουμε το σήμερα, αλλά όχι το αύριο. Ετσι πράξεις που βραχυχρόνια μας φαίνονται καλές, μπορεί να είναι καταστροφικές μακροχρόνια. Κοινωνική αδιαφορία σημαίνει ότι αδιαφορούμε για τις συνέπειες των πράξεών μας στη ζωή των άλλων. Π.χ., όταν παρκάρω το αυτοκίνητό μου στο πεζοδρόμιο, αδιαφορώ για τους πεζούς. Οταν χυδαιολογώ στο καφενείο μεγαλόφωνα, αδιαφορώ για τους διπλανούς μου. Οταν ο βουλευτής διορίζει τον ψηφοφόρο του με πλάγιους τρόπους, αδιαφορεί για τους φορολογουμένους. Οταν ο υπουργός δωροδοκείται, αδιαφορεί για την πατρίδα. Οταν ο πολιτικός αποφασίζει και δρα με κριτήριο το ατομικό του συμφέρον, αδιαφορεί για τον λαό.
Σκεφθείτε τώρα μια κοινωνία που σε σημαντικό βαθμό υποφέρει από μυωπία και αδιαφορία. Αμέσως θα δείτε ότι η κοινωνία αυτή οδηγείται αναγκαστικά στο χάος και στην παρακμή. Εκεί βρίσκεται η χώρα μας, δυστυχώς. Το εκπληκτικό δεν είναι ότι φθάσαμε σε αυτό το σημείο, το εκπληκτικό είναι ότι δεν φθάσαμε πιο γρήγορα.
Το γεγονός ότι η χρεοκοπία της χώρας σε οικονομικό, πολιτικό και ηθικό επίπεδο άργησε, ίσως είναι καλό σημάδι. Δείχνει ότι υπάρχουν ακόμη έντιμοι πολιτικοί, δίκαιοι δικαστές, παραγωγικοί εργάτες και υπάλληλοι, καλοί δάσκαλοι και καθηγητές, τίμιοι αστυνομικοί, αντικειμενικοί δημοσιογράφοι και γενικά Ελληνες που αγαπούν την πατρίδα τους και είναι αφοσιωμένοι στο καθήκον.
Οι διαγνώσεις είναι βέβαια χρήσιμες, αν είναι σωστές. Το κρίσιμο όμως ερώτημα είναι τι κάνουμε; Πώς θα μπει η χώρα σε έναν δρόμο ανάκαμψης; Χρειαζόμαστε έναν εξωγενή παράγοντα, όπως η Ευρωπαϊκή Ενωση, το ΔΝΤ, ή μια θεϊκή παρέμβαση; Ή διαθέτουμε ικανές εσωτερικές δυνάμεις για να πάρουν και επιβάλουν τις απαραίτητες ευεργετικές αποφάσεις; Και αν υπάρχουν, πώς θα ενεργοποιηθούν;
Δύσκολη η απάντηση.
Ο Θεόδωρος Π. Λιανός είναι καθηγητής της Πολιτικής Οικονομίας στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών
Σάββατο 22 Μαΐου 2010
Ποιος είναι ο καλύτερος πρόεδρος του Παναθηναϊκού;

Με την παραίτηση του Νικόλαου Πατέρα ξεκίνησε και η παραφιλολογία για το ποιος είναι ο καλύτερος πρόεδρος της ομάδας.
Οι «ανεξάρτητες» αθλητικές εφημερίδες που εξυπηρετούν τα συμφέροντα του ενός ή του άλλου προσπαθούν να περάσουν τα ανάλογα μηνύματα στις μάζες, ενώ και οργανωμένες ομάδες οπαδών πέφτουν στην ίδια παγίδα για τους «δικούς τους λόγους».
Απαντήσεις στο ερώτημα μπορούν να υπάρξουν πολλές και διαφορετικές, ανάλογα με τις προσδοκίες του καθενός από εμάς για την αγαπημένη μας ομάδα.
Εάν θέλουμε να είμαστε ρεαλιστές, δεν μας πολύ πέφτει λόγος για το ποιοι και πως θα διαχειριστούν τα κεφάλαια που επενδύουν στην ομάδα.
Στην κάθε ομάδα !
Αλλιώς το βλέπουμε εμείς, αλλιώς όσοι έχουν εξαρτημένη σχέση εργασίας στις ομάδες, αλλιώς οι αντίπαλοι και αλλιώς οι ιδιοκτήτες...
Αλλιώς το βλέπουμε εμείς, αλλιώς όσοι έχουν εξαρτημένη σχέση εργασίας στις ομάδες, αλλιώς οι αντίπαλοι και αλλιώς οι ιδιοκτήτες...
Μη δίνετε σημασία στα «παπαγαλάκια» που ηθελημένα ή άθελά τους παίζουν προσωπικά παιχνίδια άλλων.
Αυτοί που βάζουν τα ωραία τους λεφτά είναι υπεύθυνοι για το πώς θα τα διαχειριστούν για να έχουν κέρδη.
Και για να έχουν κέρδη, πρέπει η ομάδα να πηγαίνει καλά !
Εάν πέφτουν θύματα κακών επιλογών είναι άξιοι της μοίρας τους…
Εκτός από τον Παναθηναϊκό, παρακολουθώ με ενδιαφέρον τους τελευταίους μήνες τις εξελίξεις στις αγαπημένες ομάδες του Χαϊδαρίου και της Καλαμάτας.
Παρακολουθώ τις αντιδράσεις και τις συμπεριφορές του τοπικού τύπου και των φιλάθλων.
Ισχύουν και γι' αυτούς τα ίδια.
Εμείς το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να εκφράζουμε την άποψή μας !
Σε καμιά περίπτωση δε μπορούμε να την επιβάλλουμε.
Η μόνη ουσιαστική πίεση που μπορούμε να εξασκήσουμε είναι η αποχή.
Αυτοί που βάζουν τα ωραία τους λεφτά είναι υπεύθυνοι για το πώς θα τα διαχειριστούν για να έχουν κέρδη.
Και για να έχουν κέρδη, πρέπει η ομάδα να πηγαίνει καλά !
Εάν πέφτουν θύματα κακών επιλογών είναι άξιοι της μοίρας τους…
Εκτός από τον Παναθηναϊκό, παρακολουθώ με ενδιαφέρον τους τελευταίους μήνες τις εξελίξεις στις αγαπημένες ομάδες του Χαϊδαρίου και της Καλαμάτας.
Παρακολουθώ τις αντιδράσεις και τις συμπεριφορές του τοπικού τύπου και των φιλάθλων.
Ισχύουν και γι' αυτούς τα ίδια.
Εμείς το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να εκφράζουμε την άποψή μας !
Σε καμιά περίπτωση δε μπορούμε να την επιβάλλουμε.
Η μόνη ουσιαστική πίεση που μπορούμε να εξασκήσουμε είναι η αποχή.
Μέχρι εκεί !
Από εκεί και πέρα με το να ερίζουμε υπέρ της μιας ή της άλλης λύσεως, γινόμαστε αυτομάτως υποχείρια συγκεκριμένων οικονομικών συμφερόντων και υπηρέτες προσωπικών στρατηγικών.
Για να επανέλθουμε στον Παναθηναϊκό και χωρίς να παραβλέπω πόσο λαοφιλείς είναι οι αδελφοί Γιαννακόπουλοι, άλλωστε επανειλημμένως έχω αναφερθεί σε αυτούς με αγάπη και εκτίμηση και για να απαντήσω στο αρχικό ερώτημα «ποιος είναι ο καλύτερος πρόεδρος του Παναθηναϊκού;» απαντώ χωρίς καμιά επιφύλαξη ΚΑΝΕΝΑΣ !
Κανένας απ' όσους διαχειρίστηκαν ως σήμερα τις τύχες της ομάδας !
Από τη στιγμή που εν έτει 2010 η ομάδα δεν έχει αποκτήσει ακόμα το δικό της γήπεδο, κανένας δε μπορεί να θεωρηθεί επιτυχημένος !
Όταν επιχειρηματίες του οικονομικού βεληνεκούς του πολυμετοχικού Παναθηναϊκού εμπαίζονται διαχρονικά κατ' αυτόν τον τρόπο από την ξοφλημένη πολιτική ηγεσία της Ελληνίτσας, για μένα είναι λίγοι για να ηγηθούν στην ομάδα των ονείρων μου !
Από εκεί και πέρα με το να ερίζουμε υπέρ της μιας ή της άλλης λύσεως, γινόμαστε αυτομάτως υποχείρια συγκεκριμένων οικονομικών συμφερόντων και υπηρέτες προσωπικών στρατηγικών.
Για να επανέλθουμε στον Παναθηναϊκό και χωρίς να παραβλέπω πόσο λαοφιλείς είναι οι αδελφοί Γιαννακόπουλοι, άλλωστε επανειλημμένως έχω αναφερθεί σε αυτούς με αγάπη και εκτίμηση και για να απαντήσω στο αρχικό ερώτημα «ποιος είναι ο καλύτερος πρόεδρος του Παναθηναϊκού;» απαντώ χωρίς καμιά επιφύλαξη ΚΑΝΕΝΑΣ !
Κανένας απ' όσους διαχειρίστηκαν ως σήμερα τις τύχες της ομάδας !
Από τη στιγμή που εν έτει 2010 η ομάδα δεν έχει αποκτήσει ακόμα το δικό της γήπεδο, κανένας δε μπορεί να θεωρηθεί επιτυχημένος !
Όταν επιχειρηματίες του οικονομικού βεληνεκούς του πολυμετοχικού Παναθηναϊκού εμπαίζονται διαχρονικά κατ' αυτόν τον τρόπο από την ξοφλημένη πολιτική ηγεσία της Ελληνίτσας, για μένα είναι λίγοι για να ηγηθούν στην ομάδα των ονείρων μου !
Επομένως ΚΑΝΕΝΑΣ και μην πέφτετε στην παγίδα να «σφάζεστε» υπέρ του ενός ή του άλλου...
Γ. Μπενέας
Κοινωνική προσφορά γέλιου σε χαλεπούς καιρούς…
Μεσσηνία Ευχαριστώ ! ! !

Στο φιλικό και εξαιρετικά ποιοτικό blog ΜΕΡΟΠΗ ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ διάβασα με προσοχή το ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΑ ΜΕΣΣΗΝΙΑΚΑ BLOGS και αισθάνομαι την υποχρέωση να ευχαριστήσω τον καλό φίλο και συμπατριώτη blogger για την αναφορά του στον επι-δεξιο (ψάλτη) και για τα καλά του λόγια.
Ένα μεγάλο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ και σε όλους τους Μεσσήνιους για την αποδοχή τους.
Ίσως καμιά φορά κάποιους να τους στενοχωρούμε, αλλά πιστέψτε μας, ότι και να γράφουμε το κάνουμε από αγάπη και ενδιαφέρον γι’ αυτόν τον τόπο, χωρίς καμιά μα καμιά υστεροβουλία.
Επιδιώκοντας πάντα τον προβληματισμό και το γόνιμο διάλογο, θα προσπαθούμε να βελτιωνόμαστε αφουγκραζόμενοι την τοπική κοινωνία και την καλόπιστη κριτική σας.
Σας Ευχαριστούμε ! ! !
Ένα μεγάλο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ και σε όλους τους Μεσσήνιους για την αποδοχή τους.
Ίσως καμιά φορά κάποιους να τους στενοχωρούμε, αλλά πιστέψτε μας, ότι και να γράφουμε το κάνουμε από αγάπη και ενδιαφέρον γι’ αυτόν τον τόπο, χωρίς καμιά μα καμιά υστεροβουλία.
Επιδιώκοντας πάντα τον προβληματισμό και το γόνιμο διάλογο, θα προσπαθούμε να βελτιωνόμαστε αφουγκραζόμενοι την τοπική κοινωνία και την καλόπιστη κριτική σας.
Σας Ευχαριστούμε ! ! !
Παρασκευή 21 Μαΐου 2010
Απόψε τα εγκαίνια της έκθεσης λουλουδιών στο Άλσος Αιγάλεω (Μπαρουτάδικο)
Οι «πατερούληδες» αντιδρούν για να μας θυμίζουν την κομματική τους προέλευση…
Φίλη αναγνώστρια μας έστειλε το παρακάτω E-mail ως απάντηση στην απόφαση του Συλλόγου γονέων και κηδεμόνων παιδικών σταθμών του Δήμου Χαϊδαρίου, ενώ άλλοι γονείς μας καταγγέλλουν πως κάποιοι από τους γονείς αρνούνται να καταβάλουν το συμβολικό ποσό των «τροφείων» υπακούοντας στα κελεύσματα των κομματικών καθοδηγητών τους, δημιουργώντας ανισότητες εις βάρος αυτών που είναι συνεπείς στις υποχρεώσεις τους.
Πάντως το τελευταίο το διέψευσε η υπεύθυνη των σταθμών λέγοντας ότι έστω και με κάποιες καθυστερήσεις όλοι οι γονείς είναι συνεπείς στις οικονομικές υποχρεώσεις τους.
Εγώ αυτό που έχω να πω είναι ότι όντως στον τομέα των δημοτικών βρεφονηπιακών σταθμών του Χαϊδαρίου επιτελείται σημαντικό έργο και είναι κρίμα να το απαξιώνουμε για μικροκομματικά και παραταξιακά οφέλη.
Το ερωτηματολόγιο που καλούνται να απαντήσουν οι γονείς δείχνει πόσο μετράει η γνώμη τους στους υπεύθυνους του Δήμου και είναι μια σύγχρονη και συνήθης πρακτική που είναι τουλάχιστον αστείο να την ενοχοποιούμε.
Εάν κάποιοι νομίζουν πως θα κερδίσουν δημοτικές εκλογές με τέτοιου είδους αντιδράσεις, θα τους πω πως γίνονται απεχθείς στο ευρύτερο κοινωνικό σύνολο της πόλης αφού θυμίζουν ξεπερασμένες εποχές που το Δημοτικό Συμβούλιο αντί να ασχολείτο με τα τρέχοντα δημοτικά θέματα, έστηνε πανηγυράκια με κόκκινα λάβαρα, έπαιρνε αποφάσεις και εξέδιδε ψηφίσματα για τη Λατινική Αμερική την ΕΟΚ το ΝΑΤΟ και τους πυραύλους Κρουζ ! ! !
Άλλωστε και τότε, αυτό ήταν που τους στοίχισε το χάσιμο της Δημαρχίας…
Πάντως το τελευταίο το διέψευσε η υπεύθυνη των σταθμών λέγοντας ότι έστω και με κάποιες καθυστερήσεις όλοι οι γονείς είναι συνεπείς στις οικονομικές υποχρεώσεις τους.
Εγώ αυτό που έχω να πω είναι ότι όντως στον τομέα των δημοτικών βρεφονηπιακών σταθμών του Χαϊδαρίου επιτελείται σημαντικό έργο και είναι κρίμα να το απαξιώνουμε για μικροκομματικά και παραταξιακά οφέλη.
Το ερωτηματολόγιο που καλούνται να απαντήσουν οι γονείς δείχνει πόσο μετράει η γνώμη τους στους υπεύθυνους του Δήμου και είναι μια σύγχρονη και συνήθης πρακτική που είναι τουλάχιστον αστείο να την ενοχοποιούμε.
Εάν κάποιοι νομίζουν πως θα κερδίσουν δημοτικές εκλογές με τέτοιου είδους αντιδράσεις, θα τους πω πως γίνονται απεχθείς στο ευρύτερο κοινωνικό σύνολο της πόλης αφού θυμίζουν ξεπερασμένες εποχές που το Δημοτικό Συμβούλιο αντί να ασχολείτο με τα τρέχοντα δημοτικά θέματα, έστηνε πανηγυράκια με κόκκινα λάβαρα, έπαιρνε αποφάσεις και εξέδιδε ψηφίσματα για τη Λατινική Αμερική την ΕΟΚ το ΝΑΤΟ και τους πυραύλους Κρουζ ! ! !
Άλλωστε και τότε, αυτό ήταν που τους στοίχισε το χάσιμο της Δημαρχίας…
Η απόφαση:
Το E-mail:
Προς
Σύλλογο γονέων και κηδεμόνων Παιδικών Σταθμών Δήμου Χαϊδαρίου.
Κύριοι,
Σας αποστέλλω αυτή την επιστολή με αφορμή το έντυπο που μοιράσατε στον παιδικό σταθμό που στέλνω το παιδί μου.
Αναφέρεστε σαν σύλλογος αλλά σε όσα έντυπα έχετε μοιράσει ποτέ δεν αναφέρονται ονόματα και τηλέφωνα επικοινωνίας με κάποιον υπεύθυνο από τον σύλλογο.
Θεωρείτε ότι αυτός είναι τρόπος επικοινωνίας με τους άλλους γονείς;
Όσον αφορά τους εργαζόμενους των παιδικών σταθμών επειδή αυτό που αναφέρετε είναι πολύ σοβαρό γιατί αφορά τα παιδιά μας, αν υπάρχουν στοιχεία ενημερώστε τους γονείς των παιδιών και να κάνουμε όλοι μαζί καταγγελία στη δημοτική αρχή.
Ως εργαζόμενη μητέρα, το θεωρώ προσβολή να αναφέρετε στο κείμενό σας ότι «παρκάρουμε» τα παιδιά μας.
Το ωράριο εργασίας μου είναι 07.30 με 15.30 και όταν ο σταθμός κλείνει 16.00 εγώ που δεν έχω αυτοκίνητο πρέπει να φεύγω 30 λεπτά νωρίτερα από την εργασία μου να πάρω 2 λεωφορεία για να πάρω το παιδί στην ώρα του.
Αν ο σταθμός παρατείνει το ωράριό του δεν θα χρειάζεται να φεύγω νωρίτερα και να κάνω αγώνα δρόμου για να φτάσω στο σταθμό.
Το παιδί μου περνάει πολύ καλά στον παιδικό σταθμό και μαθαίνει και πράγματα, έτσι κι αλλιώς δεν υπάρχει γιαγιά για να το κρατήσει μέχρι να πάει σχολείο και ούτε έχω την οικονομική δυνατότητα να πλήρωνω 350 ευρώ και παραπάνω το μήνα για να πάει σε ιδιωτικό.
Όταν ο Δήμος κάνει κάποιες κινήσεις για τη διευκόλυνση των εργαζόμενων γονέων και ειδικότερα αυτών που έχουν δική τους επιχείρηση και αυτών του ιδιωτικού τομέα καλό είναι να την στηρίζουμε έστω και αν δεν συμφωνούν όλοι.
Αν κάποια μέλη που απαρτίζουν το συμβούλιο του συλλόγου θέλουν να περάσουν τα μηνύματα του κόμματος που υποστηρίζουν καλό θα ήταν να μην το κάνουν μέσω του συλλόγου γονέων.
Αν κάποια μέλη που απαρτίζουν το συμβούλιο του συλλόγου θέλουν να περάσουν τα μηνύματα του κόμματος που υποστηρίζουν καλό θα ήταν να μην το κάνουν μέσω του συλλόγου γονέων.
Πέμπτη 20 Μαΐου 2010
Πρεμιέρα σήμερα στη Μεσσηνία ! ! !
Άλλους δυο Καπετάν Βασίληδες να είχαμε... και τι δε θα είχαμε ! ! !
Ξεκίνησε σήμερα η COSTA NAVARINO
Ξεκίνησε σήμερα η COSTA NAVARINO
Έχουν και έχουμε γράψει πολλές φορές γι’ αυτή την Τουριστική Επένδυση που θα απογειώσει την Μεσσηνία μας, μα ότι και να γράψουμε, θα είναι φτωχό μπροστά στο μεγαλείο της Ιδέας ενός Νεοέλληνα Φιλοπάτριδος.
Γιατί σε τελική ανάλυση δεν τράβαγε και κανένα ζόρι για να υποστεί αυτή την πολύχρονη ταλαιπωρία και να συγκρουσθεί με τον κυκεώνα της ελληνικής γραφειοκρατίας και τον περιφερόμενο θίασο των χαβαλέδων οικολόγων (;)
Καπετάνιε, από εμάς που αγαπάμε τη Μεσσηνία, θέλω να πιστεύω όσο κι εσύ, ένα μεγάλο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ! ! !
Χιλιάδες εργαζόμενοι στο κέντρο της Αθήνας, παρά την ΑΠΕΡΓΙΑ στα Μ.Μ.Μ. !
Αν δεν το πω… θα σκάσω ! ! !
Ήρθε η ώρα ή να παραδώσει η ΓΣΕΕ τα κλειδιά στο ΠΑΜΕ ή να ΠΑΜΕ για νέα Συνομοσπονδία…
Γαλαζοπράσινοι της ΓΣΕΕ, σας πήρε ο κόσμος χαμπάρι… σταματήστε να στηρίζετε έτσι απροκάλυπτα την Κυβερνητική πολιτική... γιατί ο κόσμος δε θα μείνει μόνο στις αποδοκιμασίες με γιαούρτια...
Οι γαλαζοπράσινοι των ΕΛΠΕ αρνούνται να κατεβάσουν ακόμα και πανό… μάλλον φοβούνται μην εκτεθούν στον εργοδότη... στο κόμμα... και στην κυβέρνηση...
Το πανό των ΕΛΠΕ στην πορεία, ήταν πρωτοβουλία της ΕΝΙΑΙΑ - ΕΝΩΤΙΚΗ Σ. Κ.
Άντε και στη Βουλή ! ! !
Οι φωτογραφίες είναι από το σημερινό αποκλεισμό του Υπουργείου Εργασίας από το ΠΑΜΕ !
Συμφωνούμε με την ενέργεια και τους περιμένουμε την επόμενη φορά να κάνουν τα ίδια στο Κ(υ)νοβούλιο !
Διαφωνούμε κάθετα με τη σημερινή κατάληψη στο ξενοδοχείο Hilton και τις προηγούμενες στην Ακρόπολη και στο λιμάνι.
Ελπιδοφόρο μήνυμα από τη νεολαία στα ΑΕΙ και ΤΕΙ της χώρας !

Παρά τη συντριπτική ήττα της ΝΔ στις εκλογές, την αλλαγή ηγεσίας, τις τριβές και τις αποχωρήσεις, αλλά και την πρόσφατη αλλαγή στην ηγεσία της ΟΝΝΕΔ, η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ εξακολουθεί να είναι πρώτη δύναμη στα ΑΕΙ και ΤΕΙ συμπληρώνοντας φέτος ένα τέταρτο αιώνα κυριαρχίας.
Η φετινή πρωτιά έχει ιδιαίτερη σημασία διότι επιτεύχθηκε κάτω από τις αντίξοες κομματικές συνθήκες που περιέγραψα και την εξαιρετικά δύσκολη συγκυρία που διανύουμε, η οποία οδήγησε σε αύξηση της αποχής.
Η φετινή πρωτιά έχει ιδιαίτερη σημασία διότι επιτεύχθηκε κάτω από τις αντίξοες κομματικές συνθήκες που περιέγραψα και την εξαιρετικά δύσκολη συγκυρία που διανύουμε, η οποία οδήγησε σε αύξηση της αποχής.
.
Τετάρτη 19 Μαΐου 2010
Και γαμώ τα φινάλε απόψε στα Play Off της Super League ! ! !
Grazie Cosco ! ! ! Grazie Cosco ! ! ! Grazie Cosco ! ! !
ΟΧΙ ΣΤΑ ΜΕΤΡΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΞΟΝΤΩΝΟΥΝ
ΕΝΩΣΗ ΕΡΓΑΤΟΫΠΑΛΛΗΛΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΠΕΤΡΕΛΑΙΩΝ Α.Ε.ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΕΣ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΕΛ.ΠΕ Α.Ε. ΙΩΝΙΑ ΘΕΣ/ΝΙΚΗΣ, ΤΑΧΥΔΡΟΜΙΚΗ ΘΥΡΙΔΑ 10044, 54110, Τηλ 750-676, - 229, - 504. FAX: 750-662
Το Σωματείο μας αποφάσισε την συμμετοχή του στην 24ωρη απεργία την Πέμπτη 20 Μαϊου που κήρυξαν ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ, σαν συνέχεια της απεργιακής κινητοποίησης της 5ης Μαϊου.
Το νομοσχέδιο της κυβέρνησης για το Ασφαλιστικό δεν θίγει μόνο συγκεκριμένα ασφαλιστικά δικαιώματα και προσδοκίες, π.χ. όρια ηλικίας συνταξιοδότησης, μείωση συντάξεων κ.α.
Δυστυχώς, επιχειρεί να ανατρέψει την ίδια τη δομή του Δημοσίου Συστήματος Κοινωνικών Ασφαλίσεων, ενώ απειλεί με πλήρη ισοπέδωση τον κλάδο περίθαλψης.
Ένα νομοσχέδιο που αποδιαρθρώνει το χρηματοδοτικό μηχανισμό της κοινωνικής ασφάλισης, υπονομεύει, ανατρέπει, απαξιώνει τον αναδιανεμητικό του χαρακτήρα και συρρικνώνει δραματικά τους διαθέσιμους πόρους.
Σε μια κινητοποίηση που να ξεπερνάει σε μαζικότητα και μαχητικότητα το συλλαλητήριο της 5ης Μαϊου, να βροντοφωνάξουμε:
ΟΧΙ ΣΤΑ ΜΕΤΡΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΞΟΝΤΩΝΟΥΝ
ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΤΙΣ 20 ΜΑΙΟΥ
Αύριο απεργούμε ! ! !

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ
19.05.2010
Συναδέλφισσες, Συνάδελφοι,
Τα ασφαλιστικά και κοινωνικά δικαιώματα κατεδαφίζονται!! Κατακτήσεις ενός αιώνα καταργούνται!!!
Αύριο σε όλες οι πόλεις της χώρας πρέπει να δώσουμε το παρόν στις μεγάλες απεργιακές συγκεντρώσεις, στέλνοντας μήνυμα αντίστασης στους λαούς της Ευρώπης και σ’ όλο τον κόσμο ενάντια στις εφιαλτικές για το λαό μας επιλογές της Κυβέρνησης και της «τρόικας».
Σ’ αυτό το πανεργατικό προσκλητήριο δεν πρέπει να λείψει κανείς. Το οφείλουμε στον εαυτό μας και στα παιδιά μας που τους επιφυλάσσεται ένα σκοτεινό μέλλον.
Η απόπειρα τρομοκράτησης μέσα από την τηλεόραση με την εκμετάλλευση ακόμα και της τραγωδίας με τους τρεις νεκρούς συναδέλφους της MARFIN αποδεικνύει ποιους εξυπηρετεί και πως αξιοποιούνται τέτοιες εγκληματικές ενέργειες από όλους αυτούς που θέλουν τον κόσμο φοβισμένο και κλεισμένο στο σπίτι του με τον εκβιασμό των «μονόδρομων».
Βέβαια ανταμείβοντας όλο αυτό τον συρφετό των ακριβοπληρωμένων προπαγανδιστών της πολιτικής τους στα δελτία «ειδήσεων» των καναλιών τους, φρόντισαν να διατηρήσουν ανέγγιχτο το δικό τους ασφαλιστικό ταμείο καθώς και το ταμείο στην τράπεζα της Ελλάδας που είναι οι πολύτιμοι συνεργάτες τους στον έλεγχο και την εφαρμογή των μέτρων σ’ όλους ανεξαιρέτως τους υπόλοιπους εργαζόμενους του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα που μας οδηγούν στην απόγνωση.
Συνάδελφοι,
Η κυβέρνηση στο παραπλανητικό δίλλημα που είχε θέσει προεκλογικά για να υφαρπάξει την ψήφο του Ελληνικού Λαού, «σοσιαλισμό η βαρβαρότητα» επέλεξε την βαρβαρότητα.
Καταγράφεται στην ιστορία ως η κυβέρνηση εκείνη που μέσα σε λίγες μέρες ικανοποίησε τα αιτήματα της εργοδοσίας και των τραπεζιτών, που με πιεστικό τρόπο διεκδικούσαν εδώ και 20 χρόνια σε βάρος των εργαζομένων.
Μπορούμε να μετατρέψουμε το θυμό και την οργή μας σε οργανωμένη δύναμη διεκδίκησης και ανατροπής αυτών των μέτρων.
Για όσους έχουν αναλάβει τον άχαρο ρόλο καλλιέργειας κλίματος αποδοχής των μέτρων σαν αναγκαίο κακό, γιατί «έτσι θα αποφύγουμε τα χειρότερα», είναι απαράδεκτο το ρόλο αυτό να τον παίζουν συνδικαλιστές ! ! ! που κάνουν πώς διαφωνούν με τα μέτρα και καλούν σε απεργίες χωρίς να τις εννοούν. Αυτή την προπαγάνδα ας την αφήσουν στους καλοπληρωμένους των μέσων μαζικής «ενημέρωσης» Τα χειρότερα έρχονται ακριβώς σαν αποτέλεσμα αυτής της πολιτικής. Τα χειρότερα είναι η λογική του «σφάξε με Αγά μου ν’ αγιάσω» και αυτή η λογική δεν σταματά πουθενά.
Η Ομοσπονδία του κλάδου μας και το Προεδρείο του Σωματείου μας κινούνται σε αυτή την λογική και επέλεξαν για μια ακόμα φορά να είναι απέναντι στο κοινό αίσθημα των εργαζομένων προσφέροντας ουσιαστικά τη στήριξη τους στις κυβερνητικές επιλογές.
Κανένα κάλεσμα συμμετοχής στην απεργία μέσα από τις ανιαρές ανακοινώσεις τους δεν καλύπτει την καθημερινή τους προσπάθεια στους χώρους δουλειάς να απαξιώσουν και να ενοχοποιήσουν τη δράση στελεχών της ΓΣΕΕ και επιστημονικών συνεργατών του Ινστιτούτου Εργασίας πού προασπίζονται ότι έχει ακόμα απομείνει από την χαμένη αξιοπιστία και το κύρος της ΓΣΕΕ με τον καθαρό σαφή καταγγελτικό και αποκαλυπτικό τους λόγο εναντία στα καταστροφικά για τους εργαζόμενους και αδιέξοδα για την οικονομία της χώρας, μέτρα της κυβέρνησης. Αναφερόμαστε σε επικρίσεις και απαξιωτικά σχόλια στο Κοντρόλ των ΒΕΑ στις 12.5.2010 και βεβαίως ανάλογα είναι τα σχόλιά τους σε όλες τις περιοδείες τους. Δεν περιοδεύουμε λοιπόν για τους ίδιους λόγους στους χώρους δουλειάς, όπως δεν είμαστε και για τους ίδιους λόγους εκλεγμένοι στα Συνδικάτα.
Όλοι αυτοί έχουν «σοβαρότερα προβλήματα», ας συνεχίσουν μαζί με το Εργατικό κέντρο Ελευσίνας και τον Δ/ντη Ανθρώπινου Δυναμικού των ΕΛΠΕ στην «παράγκα» που έχουν στήσει στην Δυτική Αττική, να πουλούν ελπίδες στους απελπισμένους (που τους βλέπουν σαν εκλογική πελατεία) και που η κυβερνητική πολιτική συνεχώς θα τους πληθαίνει.
Ας συνεχίσουν να συγκρούονται με τους άνεργους της Ναυπηγοεπισκευαστικής ζώνης στο Πέραμα, αν αυτούς βλέπουν για αντιπάλους τους.
Εμείς θέλαμε να πορευτούμε όλοι μαζί στην μεγάλη αυριανή απεργιακή μας συγκέντρωση κάτω από τα πανό του Σωματείου μας και σ’ όλες τις κινητοποιήσεις που πρέπει να συμμετέχουμε μέχρι να ανατραπεί αυτή η καταστροφική πολιτική για και τους εργαζόμενους. Γι αυτό ζητήσαμε από το Προεδρείο το ΠΣΕΕΠ να ανταποκριθεί στο αίτημα όλων των Συναδέλφων να κατεβαίνουν στις συγκεντρώσεις με το πανό το Σωματείου για να πάρουμε την απάντηση ότι δεν τους αφορά η άποψή μας για το θέμα.
Καλούμε τους Συναδέλφους να συναντηθούμε όλοι μαζί αύριο στην διασταύρωση Μάρνη και Πατησίων στις 11.30 για την συγκέντρωση στην Αθήνα, κάτω από το πανό που θα φροντίσουμε να υπάρχει και θα υπογράφεται σαν ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΣΤΑ ΕΛΠΕ για να δώσουμε το δικό μας παρόν στην απεργιακή συγκέντρωση.
Για την Θεσσαλονίκη το ραντεβού μας είναι μπροστά στο Ε.Κ.Θ. στις 10.00
Εμείς θέλαμε να πορευτούμε όλοι μαζί στην μεγάλη αυριανή απεργιακή μας συγκέντρωση κάτω από τα πανό του Σωματείου μας και σ’ όλες τις κινητοποιήσεις που πρέπει να συμμετέχουμε μέχρι να ανατραπεί αυτή η καταστροφική πολιτική για και τους εργαζόμενους. Γι αυτό ζητήσαμε από το Προεδρείο το ΠΣΕΕΠ να ανταποκριθεί στο αίτημα όλων των Συναδέλφων να κατεβαίνουν στις συγκεντρώσεις με το πανό το Σωματείου για να πάρουμε την απάντηση ότι δεν τους αφορά η άποψή μας για το θέμα.
Καλούμε τους Συναδέλφους να συναντηθούμε όλοι μαζί αύριο στην διασταύρωση Μάρνη και Πατησίων στις 11.30 για την συγκέντρωση στην Αθήνα, κάτω από το πανό που θα φροντίσουμε να υπάρχει και θα υπογράφεται σαν ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΣΤΑ ΕΛΠΕ για να δώσουμε το δικό μας παρόν στην απεργιακή συγκέντρωση.
Για την Θεσσαλονίκη το ραντεβού μας είναι μπροστά στο Ε.Κ.Θ. στις 10.00
ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΚΑΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟΥΣ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ ! ! !
ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ 20-5-10
ΟΛΟΙ ΣΤΙΣ ΑΠΕΡΓΙΑΚΕΣ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΙΣ
ΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΜΕΑ ΤΗΣ ΕΡΕΥΝΑΣ ΥΔΡΟΓΟΝΑΝΘΡΑΚΩΝ ;

18.05.2010
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ
Ο κατήφορος της Κυβέρνησης, μαζί με τις ανατροπές στα ασφαλιστικά και κοινωνικά δικαιώματα και στα ενεργειακά θέματα, δεν έχει τέλος.
Ειδικότερα στον κλάδο του πετρελαίου γκρεμίζονται και τα τελευταία αναπτυξιακά εργαλεία για την προοπτική της έρευνας, εκμετάλλευσης και μελλοντικού ουσιαστικού ελέγχου κοιτασμάτων στη χώρα μας.
Αυτοί που σαν κυβέρνηση άνοιξαν την κερκόπορτα στο ξεπούλημα των ΕΛΠΕ το 1998 στο όνομα του “ανταγωνισμού”, της “ανάπτυξης” και της “απελευθέρωσης της αγοράς” και ολοκλήρωσαν το έγκλημα το 2003, χαρίζοντας στην ουσία τον έλεγχο των ΕΛΠΕ στον Λάτση, σήμερα βλέπουν τα αποτελέσματα της πολιτικής τους, με την ακρίβεια των καυσίμων σε απαγορευτικά επίπεδα. Και τώρα ξανά στην κυβέρνηση καλούνται να υπογράψουν και την ληξιαρχική πράξη θανάτου του κλάδου της έρευνας.
Αντί λοιπόν να γίνουν σοφότεροι από όσα προβλήματα γέννησαν οι επιλογές τους από το 1998 και μετά και να δρομολογήσουν πολιτικές για να ανακτήσει το δημόσιο τον έλεγχο στα Ελληνικά Πετρέλαια, επανιδρύοντας και τον κλάδο της Έρευνας και Εκμετάλλευσης Υδρογονανθράκων, φαίνεται να οδηγούνται στην πλήρη ιδιωτικοποίηση των ΕΛΠΕ και για τον τομέα της Έρευνας, στην επιλογή ενός ολιγομελούς σχήματος σε ρόλο συμβούλου του αρμόδιου Υπουργείου, για τις συμβάσεις παραχωρήσεων περιοχών για έρευνες.
Με επίφαση την εξοικονόμηση χρημάτων!!!, είναι έτοιμοι να χαρίσουν δισεκατομμύρια σε εταιρείες πετρελαίου, παραβλέποντας ακόμα και θέματα που συνδέονται με την εθνική κυριαρχία και την προστασία του περιβάλλοντος, αφού δεν θα υπάρχει πλέον φορέας ουσιαστικού ελέγχου.
Μέσα από την συμμετοχή μας σαν Ενιαία – Ενωτική Σ.Κ. στο προηγούμενο προεδρείο του Δ.Σ. του Π.Σ.Ε.Ε.Π., ανάμεσα στα μεγάλα και σοβαρά προβλήματα που έπρεπε να αναδείξουμε, μαζί με τους συναδέλφους της πρώην ΔΕΠ-ΕΚΥ ήταν η αναστρέψιμη ακόμα πορεία του κλάδου και η πλήρης αξιοποίηση της συσσωρευμένης εμπειρίας και της τεχνογνωσίας που αποκτήθηκε με πολύ κόστος για το συμφέρον της χώρας και όχι σαν δώρο για τους μετόχους των ΕΛΠΕ και τα ιδιωτικά συμφέροντα.
Το παράδειγμα της Νορβηγίας με τους ανεξάρτητους κρατικούς φορείς NPD & PSA και την κρατική συμμετοχή στις παραχωρήσεις μπορούν να μας δείξουν το δρόμο για την αξιοποίηση του ενεργειακού μας πλούτου και την διασφάλιση του δημόσιου συμφέροντος .
Όλα αυτά αναδείχτηκαν στο Συνέδριο που διοργανώσαμε παρά τις δυσκολίες, τις αντιπαραθέσεις , τις προσπάθειες σφετερισμού και δυσφήμησης που επιχειρήθηκαν από το σημερινό προεδρείο του ΠΣΕΕΠ.
Όσο για τα ΕΛΠΕ που με κάθε τρόπο προσπαθούν εδώ και καιρό να απαλλαγούν από ερευνητικές δραστηριότητες και συμμετοχές σε κοιτάσματα, κάνουν άλλο ένα εγκληματικό λάθος. Από την ανάλυση όλων των δεδομένων των πετρελαϊκών εταιρειών παρόμοιας δυναμικότητας με τα ΕΛΠΕ, προκύπτει ότι ο κλάδος ¨Έρευνας συμβάλλει καθοριστικά στα κέρδη τους αν υπολογίσουμε ότι το συνολικό κόστος εξόρυξης κυμαίνεται μεταξύ 5 και 15 δολάρια / βαρέλι, με τιμή αργού 80 δολ. / βαρέλι.
Το γιατί δεν συμβαίνει το ίδιο και με τα ΕΛΠΕ προφανώς έχει να κάνει με τον τρόπο που η εταιρεία διαχειρίστηκε και συνεχίζει να διαχειρίζεται τον κλάδο έρευνας που ουσιαστικά τον οδήγησε στο κλείσιμο και δημιουργεί τεράστια ερωτηματικά για την μελλοντική ανταγωνιστική θέση της εταιρείας.
Καλούμε την Διοίκηση να ξαναδεί το θέμα της έρευνας και να αναζητήσει τις δικές της ευθύνες στις επιλογές της όπως:
· Την άρνηση συμμετοχής της στη συνέχιση των δραστηριοτήτων του Πρίνου μετά την αποχώρηση της DENISON το 1998 παρότι κατείχε το 15% στην κοινοπραξία, το οποίο κατέληξε στην Kavala Oil.
· Την «αδιαφορία» εξαγοράς των δικαιωμάτων στην ευρύτερη περιοχή του Πρίνου με αποτέλεσμα αυτά να εξαγοραστούν από την Ενεργειακή Αιγαίου το 2010.
· Την παντελή αγνόηση της έρευνας στην Ελλάδα με τα 200.000 τετ.χλμ. ανεξερεύνητων περιοχών, όπου ας σημειωθεί τα ΕΛΠΕ διαθέτουν ερευνητικό συγκριτικό πλεονέκτημα, και την εμμονή αναζήτησης ευκαιριών μόνο στο εξωτερικό.
· Την συμμετοχή της με 100%, δηλαδή με αποκλειστικό παραχωρησιούχο και διαχειριστή τα ΕΛΠΕ, στην περιοχή West Obayed της Αιγύπτου, κάτι που ίσως αποτελεί και παγκόσμια πρωτοτυπία στον χώρο της έρευνας, όπου τακτική είναι ο καταμερισμός του επιχειρηματικού κινδύνου. Την ανάληψη του ρόλου του διαχειριστή των εργασιών (Operation) στην Αίγυπτο χωρίς προηγούμενη εμπειρία και σε μια περιοχή που μέρος της είχε εγκαταλειφθεί από την Shell σε προηγούμενο ερευνητικό γύρο. Την σταδιακή παραχώρηση κρίσιμων αποφάσεων στους Αιγύπτιους, με ταυτόχρονη αδρανοποίηση του δικού μας έμψυχου δυναμικού.
· Την μη επιδίωξη μόνιμης στρατηγικής συμμαχίας με πιο έμπειρες εταιρείες στον κλάδο έρευνας, αλλά την συνεχή αλλαγή συνεταίρων σε μια λογική «διαχείρισης χαρτοφυλακίου».
· Την μη εμπλοκή των συναδέλφων του κλάδου Έρευνας σε παρεμφερή αντικείμενα, όπως η αποθήκευση του διοξειδίου του άνθρακα, η τεχνολογία υδρογόνου και άλλες, με δεδομένο ότι η τεχνολογία στην έρευνα πετρελαίου είναι από τις πιο προωθημένες και η χρήση της έχει και άλλες εφαρμογές.
· Την συστηματική απαξίωση των εργαζομένων της Έρευνας με την μη ένταξή τους σε ανάλογα προγράμματα το μη πέρασμα της εμπειρίας των παλαιών σε νεότερους συναδέλφους.
· Την εξάρτηση της Εταιρείας από διάφορους «συμβούλους» και εργολάβους.
Θεωρούμε ότι ο κλάδος της Έρευνας διαθέτει αξιόλογους συναδέλφους και βρίσκουμε απαράδεκτο να φορτώνονται στις πλάτες τους οι λαθεμένες επιλογές της διοίκησης. Προτιμήσατε με την τακτική του «περίμενε και βλέπουμε» να απαξιώσετε όλον αυτό τον κόσμο παρά να τον χρησιμοποιήσετε δημιουργώντας πλούτο στην Εταιρεία.. Αναρωτιόμαστε ΓΙΑΤΙ; Για να υπάρχουν όσο το δυνατόν λιγότεροι σχετικοί με το αντικείμενο και να οργιάζουν οι «σύμβουλο»ι, οι εργολάβοι και οι σωτήρες;
Τα Ελληνικά Πετρέλαια χρειάζονται την Έρευνα τώρα περισσότερο από ποτέ. Η διοίκηση συναισθανόμενη τις ευθύνες της, ας προχωρήσει επιτέλους στην αναδιοργάνωση του κλάδου Έρευνας, θέτοντας στόχους ανάπτυξης, εμπλέκοντας όλο το έμψυχο δυναμικό που διαθέτει, σε μια αναγεννητική διαδικασία με διαφάνεια και αξιοκρατία.
Ειδικότερα στον κλάδο του πετρελαίου γκρεμίζονται και τα τελευταία αναπτυξιακά εργαλεία για την προοπτική της έρευνας, εκμετάλλευσης και μελλοντικού ουσιαστικού ελέγχου κοιτασμάτων στη χώρα μας.
Αυτοί που σαν κυβέρνηση άνοιξαν την κερκόπορτα στο ξεπούλημα των ΕΛΠΕ το 1998 στο όνομα του “ανταγωνισμού”, της “ανάπτυξης” και της “απελευθέρωσης της αγοράς” και ολοκλήρωσαν το έγκλημα το 2003, χαρίζοντας στην ουσία τον έλεγχο των ΕΛΠΕ στον Λάτση, σήμερα βλέπουν τα αποτελέσματα της πολιτικής τους, με την ακρίβεια των καυσίμων σε απαγορευτικά επίπεδα. Και τώρα ξανά στην κυβέρνηση καλούνται να υπογράψουν και την ληξιαρχική πράξη θανάτου του κλάδου της έρευνας.
Αντί λοιπόν να γίνουν σοφότεροι από όσα προβλήματα γέννησαν οι επιλογές τους από το 1998 και μετά και να δρομολογήσουν πολιτικές για να ανακτήσει το δημόσιο τον έλεγχο στα Ελληνικά Πετρέλαια, επανιδρύοντας και τον κλάδο της Έρευνας και Εκμετάλλευσης Υδρογονανθράκων, φαίνεται να οδηγούνται στην πλήρη ιδιωτικοποίηση των ΕΛΠΕ και για τον τομέα της Έρευνας, στην επιλογή ενός ολιγομελούς σχήματος σε ρόλο συμβούλου του αρμόδιου Υπουργείου, για τις συμβάσεις παραχωρήσεων περιοχών για έρευνες.
Με επίφαση την εξοικονόμηση χρημάτων!!!, είναι έτοιμοι να χαρίσουν δισεκατομμύρια σε εταιρείες πετρελαίου, παραβλέποντας ακόμα και θέματα που συνδέονται με την εθνική κυριαρχία και την προστασία του περιβάλλοντος, αφού δεν θα υπάρχει πλέον φορέας ουσιαστικού ελέγχου.
Μέσα από την συμμετοχή μας σαν Ενιαία – Ενωτική Σ.Κ. στο προηγούμενο προεδρείο του Δ.Σ. του Π.Σ.Ε.Ε.Π., ανάμεσα στα μεγάλα και σοβαρά προβλήματα που έπρεπε να αναδείξουμε, μαζί με τους συναδέλφους της πρώην ΔΕΠ-ΕΚΥ ήταν η αναστρέψιμη ακόμα πορεία του κλάδου και η πλήρης αξιοποίηση της συσσωρευμένης εμπειρίας και της τεχνογνωσίας που αποκτήθηκε με πολύ κόστος για το συμφέρον της χώρας και όχι σαν δώρο για τους μετόχους των ΕΛΠΕ και τα ιδιωτικά συμφέροντα.
Το παράδειγμα της Νορβηγίας με τους ανεξάρτητους κρατικούς φορείς NPD & PSA και την κρατική συμμετοχή στις παραχωρήσεις μπορούν να μας δείξουν το δρόμο για την αξιοποίηση του ενεργειακού μας πλούτου και την διασφάλιση του δημόσιου συμφέροντος .
Όλα αυτά αναδείχτηκαν στο Συνέδριο που διοργανώσαμε παρά τις δυσκολίες, τις αντιπαραθέσεις , τις προσπάθειες σφετερισμού και δυσφήμησης που επιχειρήθηκαν από το σημερινό προεδρείο του ΠΣΕΕΠ.
Όσο για τα ΕΛΠΕ που με κάθε τρόπο προσπαθούν εδώ και καιρό να απαλλαγούν από ερευνητικές δραστηριότητες και συμμετοχές σε κοιτάσματα, κάνουν άλλο ένα εγκληματικό λάθος. Από την ανάλυση όλων των δεδομένων των πετρελαϊκών εταιρειών παρόμοιας δυναμικότητας με τα ΕΛΠΕ, προκύπτει ότι ο κλάδος ¨Έρευνας συμβάλλει καθοριστικά στα κέρδη τους αν υπολογίσουμε ότι το συνολικό κόστος εξόρυξης κυμαίνεται μεταξύ 5 και 15 δολάρια / βαρέλι, με τιμή αργού 80 δολ. / βαρέλι.
Το γιατί δεν συμβαίνει το ίδιο και με τα ΕΛΠΕ προφανώς έχει να κάνει με τον τρόπο που η εταιρεία διαχειρίστηκε και συνεχίζει να διαχειρίζεται τον κλάδο έρευνας που ουσιαστικά τον οδήγησε στο κλείσιμο και δημιουργεί τεράστια ερωτηματικά για την μελλοντική ανταγωνιστική θέση της εταιρείας.
Καλούμε την Διοίκηση να ξαναδεί το θέμα της έρευνας και να αναζητήσει τις δικές της ευθύνες στις επιλογές της όπως:
· Την άρνηση συμμετοχής της στη συνέχιση των δραστηριοτήτων του Πρίνου μετά την αποχώρηση της DENISON το 1998 παρότι κατείχε το 15% στην κοινοπραξία, το οποίο κατέληξε στην Kavala Oil.
· Την «αδιαφορία» εξαγοράς των δικαιωμάτων στην ευρύτερη περιοχή του Πρίνου με αποτέλεσμα αυτά να εξαγοραστούν από την Ενεργειακή Αιγαίου το 2010.
· Την παντελή αγνόηση της έρευνας στην Ελλάδα με τα 200.000 τετ.χλμ. ανεξερεύνητων περιοχών, όπου ας σημειωθεί τα ΕΛΠΕ διαθέτουν ερευνητικό συγκριτικό πλεονέκτημα, και την εμμονή αναζήτησης ευκαιριών μόνο στο εξωτερικό.
· Την συμμετοχή της με 100%, δηλαδή με αποκλειστικό παραχωρησιούχο και διαχειριστή τα ΕΛΠΕ, στην περιοχή West Obayed της Αιγύπτου, κάτι που ίσως αποτελεί και παγκόσμια πρωτοτυπία στον χώρο της έρευνας, όπου τακτική είναι ο καταμερισμός του επιχειρηματικού κινδύνου. Την ανάληψη του ρόλου του διαχειριστή των εργασιών (Operation) στην Αίγυπτο χωρίς προηγούμενη εμπειρία και σε μια περιοχή που μέρος της είχε εγκαταλειφθεί από την Shell σε προηγούμενο ερευνητικό γύρο. Την σταδιακή παραχώρηση κρίσιμων αποφάσεων στους Αιγύπτιους, με ταυτόχρονη αδρανοποίηση του δικού μας έμψυχου δυναμικού.
· Την μη επιδίωξη μόνιμης στρατηγικής συμμαχίας με πιο έμπειρες εταιρείες στον κλάδο έρευνας, αλλά την συνεχή αλλαγή συνεταίρων σε μια λογική «διαχείρισης χαρτοφυλακίου».
· Την μη εμπλοκή των συναδέλφων του κλάδου Έρευνας σε παρεμφερή αντικείμενα, όπως η αποθήκευση του διοξειδίου του άνθρακα, η τεχνολογία υδρογόνου και άλλες, με δεδομένο ότι η τεχνολογία στην έρευνα πετρελαίου είναι από τις πιο προωθημένες και η χρήση της έχει και άλλες εφαρμογές.
· Την συστηματική απαξίωση των εργαζομένων της Έρευνας με την μη ένταξή τους σε ανάλογα προγράμματα το μη πέρασμα της εμπειρίας των παλαιών σε νεότερους συναδέλφους.
· Την εξάρτηση της Εταιρείας από διάφορους «συμβούλους» και εργολάβους.
Θεωρούμε ότι ο κλάδος της Έρευνας διαθέτει αξιόλογους συναδέλφους και βρίσκουμε απαράδεκτο να φορτώνονται στις πλάτες τους οι λαθεμένες επιλογές της διοίκησης. Προτιμήσατε με την τακτική του «περίμενε και βλέπουμε» να απαξιώσετε όλον αυτό τον κόσμο παρά να τον χρησιμοποιήσετε δημιουργώντας πλούτο στην Εταιρεία.. Αναρωτιόμαστε ΓΙΑΤΙ; Για να υπάρχουν όσο το δυνατόν λιγότεροι σχετικοί με το αντικείμενο και να οργιάζουν οι «σύμβουλο»ι, οι εργολάβοι και οι σωτήρες;
Τα Ελληνικά Πετρέλαια χρειάζονται την Έρευνα τώρα περισσότερο από ποτέ. Η διοίκηση συναισθανόμενη τις ευθύνες της, ας προχωρήσει επιτέλους στην αναδιοργάνωση του κλάδου Έρευνας, θέτοντας στόχους ανάπτυξης, εμπλέκοντας όλο το έμψυχο δυναμικό που διαθέτει, σε μια αναγεννητική διαδικασία με διαφάνεια και αξιοκρατία.
Ημέρα Εθνικής Μνήμης η σημερινή !
Ένα εκλεκτό τμήμα του Ελληνισμού ζούσε στα βόρεια της Μικράς Ασίας, στην περιοχή του Πόντου, μετά τη διάλυση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Η άλωση της Τραπεζούντας το 1461 από τους Οθωμανoύς δεν τους αλλοίωσε το φρόνημα και την ελληνική τους συνείδηση, παρότι ζούσαν αποκομμένοι από τον εθνικό κορμό. Μπορεί να αποτελούσαν μειονότητα -το 40% του πληθυσμού, αλλά γρήγορα κυριάρχησαν στην οικονομική ζωή της περιοχής, ζώντας κυρίως στα αστικά κέντρα.
Η οικονομική τους ανάκαμψη συνδυάστηκε με τη δημογραφική και την πνευματική τους άνοδο. Το 1865 οι Έλληνες του Πόντου ανέρχονταν σε 265.000 ψυχές, το 1880 σε 330.000 και στις αρχές του 20ου αιώνα άγγιζαν τις 700.000. Το 1860 υπήρχαν 100 σχολεία στον Πόντο, ενώ το 1919 υπολογίζονται σε 1401, ανάμεσά τους και το περίφημο Φροντιστήριο της Τραπεζούντας. Εκτός από σχολεία διέθεταν τυπογραφεία, περιοδικά, εφημερίδες, λέσχες και θέατρα, που τόνιζαν το υψηλό τους πνευματικό επίπεδο.
Το 1908 ήταν μια χρονιά - ορόσημο για τους λαούς της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Τη χρονιά αυτή εκδηλώθηκε και επικράτησε το κίνημα των Νεότουρκων, που έθεσε στον περιθώριο τον Σουλτάνο. Πολλές ήταν οι ελπίδες που επενδύθηκαν στους νεαρούς στρατιωτικούς για μεταρρυθμίσεις στο εσωτερικό της θνήσκουσας Αυτοκρατορίας.
Σύντομα, όμως, οι ελπίδες τους διαψεύστηκαν. Οι Νεότουρκοι έδειξαν το σκληρό εθνικιστικό τους πρόσωπο, εκπονώντας ένα σχέδιο διωγμού των χριστιανικών πληθυσμών και εκτουρκισμού της περιοχής, επωφελούμενοι της εμπλοκής των ευρωπαϊκών κρατών στο Α' Παγκόσμιο Πόλεμο. Το ελληνικό κράτος, απασχολημένο με το «Κρητικό Ζήτημα», δεν είχε τη διάθεση να ανοίξει ένα ακόμη μέτωπο με την Τουρκία.
Οι Τούρκοι με πρόσχημα την «ασφάλεια του κράτους» εκτοπίζουν ένα μεγάλο μέρος του ελληνικού πληθυσμού στην αφιλόξενη μικρασιατική ενδοχώρα, μέσω των λεγόμενων «ταγμάτων εργασίας» («Αμελέ Ταμπουρού»). Στα «Τάγματα Εργασίας» αναγκάζονταν να υπηρετούν οι άνδρες που δεν κατατάσσονταν στο στρατό. Δούλευαν σε λατομεία, ορυχεία και στη διάνοιξη δρόμων, κάτω από εξοντωτικές συνθήκες. Οι περισσότεροι πέθαιναν από πείνα, κακουχίες και αρρώστιες.
Αντιδρώντας στην καταπίεση των Τούρκων, τις δολοφονίες, τις εξορίες και τις πυρπολήσεις των χωριών τους, οι Ελληνοπόντιοι, όπως και οι Αρμένιοι, ανέβηκαν αντάρτες στα βουνά για να περισώσουν ό,τι ήταν δυνατόν. Μετά τη Γενοκτονία των Αρμενίων το 1916, οι τούρκοι εθνικιστές υπό τον Μουσταφά Κεμάλ είχαν πλέον όλο το πεδίο ανοιχτό μπροστά τους για να εξολοθρεύσουν τους Ελληνοπόντιους. Ό,τι δεν κατάφερε ο Σουλτάνος σε 5 αιώνες το πέτυχε ο Κεμάλ σε 5 χρόνια!
Το 1919 οι Έλληνες μαζί με τους Αρμένιους και την πρόσκαιρη υποστήριξη της κυβέρνησης Βενιζέλου προσπάθησαν να δημιουργήσουν ένα αυτόνομο ελληνοαρμενικό κράτος. Το σχέδιο αυτό ματαιώθηκε από τους Τούρκους, οι οποίοι εκμεταλλεύθηκαν το γεγονός για να προχωρήσουν στην «τελική λύση».
Στις 19 Μαΐου 1919 ο Μουσταφά Κεμάλ αποβιβάζεται στη Σαμψούντα για να ξεκινήσει τη δεύτερη και πιο άγρια φάση της Ποντιακής Γενοκτονίας, υπό την καθοδήγηση των γερμανών και σοβιετικών συμβούλων του. Μέχρι τη Μικρασιατική Καταστροφή το 1922 οι Ελληνοπόντιοι που έχασαν τη ζωή τους ξεπέρασαν τους 200.000, ενώ κάποιοι ιστορικοί ανεβάζουν τον αριθμό τους στις 350.000.
Όσοι γλίτωσαν από το τουρκικό σπαθί κατέφυγαν ως πρόσφυγες στη Νότια Ρωσία, ενώ γύρω στις 400.000 ήλθαν στην Ελλάδα. Με τις γνώσεις και το έργο τους συνεισέφεραν τα μέγιστα στην ανόρθωση του καθημαγμένου εκείνη την εποχή ελληνικού κράτους και άλλαξαν τις πληθυσμιακές ισορροπίες στη Βόρειο Ελλάδα.
Με αρκετή, ομολογουμένως, καθυστέρηση, η Βουλή των Ελλήνων ψήφισε ομόφωνα στις 24 Φεβρουαρίου 1994 την ανακήρυξη της 19ης Μαΐου ως Ημέρα Μνήμης για τη Γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού.
Η οικονομική τους ανάκαμψη συνδυάστηκε με τη δημογραφική και την πνευματική τους άνοδο. Το 1865 οι Έλληνες του Πόντου ανέρχονταν σε 265.000 ψυχές, το 1880 σε 330.000 και στις αρχές του 20ου αιώνα άγγιζαν τις 700.000. Το 1860 υπήρχαν 100 σχολεία στον Πόντο, ενώ το 1919 υπολογίζονται σε 1401, ανάμεσά τους και το περίφημο Φροντιστήριο της Τραπεζούντας. Εκτός από σχολεία διέθεταν τυπογραφεία, περιοδικά, εφημερίδες, λέσχες και θέατρα, που τόνιζαν το υψηλό τους πνευματικό επίπεδο.
Το 1908 ήταν μια χρονιά - ορόσημο για τους λαούς της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Τη χρονιά αυτή εκδηλώθηκε και επικράτησε το κίνημα των Νεότουρκων, που έθεσε στον περιθώριο τον Σουλτάνο. Πολλές ήταν οι ελπίδες που επενδύθηκαν στους νεαρούς στρατιωτικούς για μεταρρυθμίσεις στο εσωτερικό της θνήσκουσας Αυτοκρατορίας.
Σύντομα, όμως, οι ελπίδες τους διαψεύστηκαν. Οι Νεότουρκοι έδειξαν το σκληρό εθνικιστικό τους πρόσωπο, εκπονώντας ένα σχέδιο διωγμού των χριστιανικών πληθυσμών και εκτουρκισμού της περιοχής, επωφελούμενοι της εμπλοκής των ευρωπαϊκών κρατών στο Α' Παγκόσμιο Πόλεμο. Το ελληνικό κράτος, απασχολημένο με το «Κρητικό Ζήτημα», δεν είχε τη διάθεση να ανοίξει ένα ακόμη μέτωπο με την Τουρκία.
Οι Τούρκοι με πρόσχημα την «ασφάλεια του κράτους» εκτοπίζουν ένα μεγάλο μέρος του ελληνικού πληθυσμού στην αφιλόξενη μικρασιατική ενδοχώρα, μέσω των λεγόμενων «ταγμάτων εργασίας» («Αμελέ Ταμπουρού»). Στα «Τάγματα Εργασίας» αναγκάζονταν να υπηρετούν οι άνδρες που δεν κατατάσσονταν στο στρατό. Δούλευαν σε λατομεία, ορυχεία και στη διάνοιξη δρόμων, κάτω από εξοντωτικές συνθήκες. Οι περισσότεροι πέθαιναν από πείνα, κακουχίες και αρρώστιες.
Αντιδρώντας στην καταπίεση των Τούρκων, τις δολοφονίες, τις εξορίες και τις πυρπολήσεις των χωριών τους, οι Ελληνοπόντιοι, όπως και οι Αρμένιοι, ανέβηκαν αντάρτες στα βουνά για να περισώσουν ό,τι ήταν δυνατόν. Μετά τη Γενοκτονία των Αρμενίων το 1916, οι τούρκοι εθνικιστές υπό τον Μουσταφά Κεμάλ είχαν πλέον όλο το πεδίο ανοιχτό μπροστά τους για να εξολοθρεύσουν τους Ελληνοπόντιους. Ό,τι δεν κατάφερε ο Σουλτάνος σε 5 αιώνες το πέτυχε ο Κεμάλ σε 5 χρόνια!
Το 1919 οι Έλληνες μαζί με τους Αρμένιους και την πρόσκαιρη υποστήριξη της κυβέρνησης Βενιζέλου προσπάθησαν να δημιουργήσουν ένα αυτόνομο ελληνοαρμενικό κράτος. Το σχέδιο αυτό ματαιώθηκε από τους Τούρκους, οι οποίοι εκμεταλλεύθηκαν το γεγονός για να προχωρήσουν στην «τελική λύση».
Στις 19 Μαΐου 1919 ο Μουσταφά Κεμάλ αποβιβάζεται στη Σαμψούντα για να ξεκινήσει τη δεύτερη και πιο άγρια φάση της Ποντιακής Γενοκτονίας, υπό την καθοδήγηση των γερμανών και σοβιετικών συμβούλων του. Μέχρι τη Μικρασιατική Καταστροφή το 1922 οι Ελληνοπόντιοι που έχασαν τη ζωή τους ξεπέρασαν τους 200.000, ενώ κάποιοι ιστορικοί ανεβάζουν τον αριθμό τους στις 350.000.
Όσοι γλίτωσαν από το τουρκικό σπαθί κατέφυγαν ως πρόσφυγες στη Νότια Ρωσία, ενώ γύρω στις 400.000 ήλθαν στην Ελλάδα. Με τις γνώσεις και το έργο τους συνεισέφεραν τα μέγιστα στην ανόρθωση του καθημαγμένου εκείνη την εποχή ελληνικού κράτους και άλλαξαν τις πληθυσμιακές ισορροπίες στη Βόρειο Ελλάδα.
Με αρκετή, ομολογουμένως, καθυστέρηση, η Βουλή των Ελλήνων ψήφισε ομόφωνα στις 24 Φεβρουαρίου 1994 την ανακήρυξη της 19ης Μαΐου ως Ημέρα Μνήμης για τη Γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)



















