Η σημερινή συνέντευξη τύπου του ΣΥΡΙΖΑ για το γήπεδο του ΠΑΟ δε μας έπεισε και απαντάμε:

ΣΥΡΙΖΑ WATCH

http://syriza-watch.blogspot.com/

ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΤΕΛΟΣ ΣΕ ΑΣΥΛΑ ΚΑΙ ΑΣΥΛΙΕΣ

Πρωθυπουργοί και Υπουργοί Παιδείας έρχονται και παρέρχονται, το... άσυλο παραμένει !

ΔEN ΠIΣTEYΩ να υπάρχει έστω κι ένας Έλληνας που να μην πιστεύει ότι, τα ελληνικά AEI αποτελoύν παράδειγμα προς μίμηση. Η χώρα έριξε όλο της το βάρος στην αναβάθμιση της Παιδείας. Οι νομοθετικές ρυθμίσεις της Πολιτείας από την μεταπολίτευση και μετά μετέτρεψαν τα AEI σε κυψέλες δημιουργίας που «βουίζουν» από την παρουσία δεκάδων χιλιάδων φοιτητών και καθηγητών που εργάζονται από το πρωί ως το βράδυ πάνω στις σύγχρονες τεχνολογίες της νέας χιλιετίας. Έτσι, όλα αυτά τα χρόνια έγιναν άλματα στους τομείς της Mικροηλεκτρονικής, της Bιοτεχνολογίας της Πληροφορικής και των άλλων επιστημών που μέχρι τότε στέναζαν κάτω από τα ΝΑΤΟϊκά και ΕΟΚικά δεσμά. Aπελευθερωμένοι από τους ξένους επικυρίαρχους οι Έλληνες επιστήμονες και φοιτητές μπόρεσαν επιτέλους να αναδείξουν το πραγματικό πρόσωπο της Eλληνικής Παιδείας...

Συγχωρήστε με για το black humor σε ένα τόσο σοβαρό θέμα αλλά σας διαβεβαιώ πως υπάρχουν κάποιοι που πραγματικά πιστεύουν πως έτσι είναι τα πράγματα. Στο ίδιο έργο θεατές καλούμαστε για άλλη μια φορά από την μεταπολίτευση ως τις μέρες μας με όσα συμβαίνουν στον χώρο της ανώτερης και ανώτατης εκπαίδευσης. Αποσβολωμένος και μη μπορώντας να επηρεάσω τις όποιες εξελίξεις όπως και η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών αυτής της χώρας, παρακολουθούμε όλον αυτό τον συρφετό σε ένα θέατρο του παραλόγου ελπίζοντας ότι κάποια στιγμή η πολιτική ηγεσία αυτού του τόπου θα υλοποιήσει αυτά για τα οποία πήρε την λαϊκή εντολή χωρίς ενδοιασμούς και υπαναχωρήσεις. Η συντριπτική πλειοψηφία γονιών, καθηγητών και φοιτητών που με την ανοχή της όλα αυτά τα χρόνια επιτρέπει αυτή την αναστάτωση, αυτόν τον παραλογισμό, είναι έτοιμη να εκραγεί. Πενιχρές αλλά οχλαγωγούσες μειοψηφίες του φοιτητικού κινήματος συνεπικουρούμενες από το καθηγητικό κατεστημένο και εξωπανεπιστημιακούς παράγοντες έχουν επιβάλει με την ανοχή πολιτών, πολιτείας και Μ.Μ.Ε. αυτή την αθλιότητα καταφέρνοντας να μένουν στο απυρόβλητο. Οικογενειακοί προϋπολογισμοί τινάζονται στον αέρα, χαμένες εξεταστικές περίοδοι έρχονται και παρέρχονται, η ψυχολογία των μαθητών και των φοιτητών είναι στα τάρταρα και κάποιοι γραφικοί υποκινούμενοι (καθηγητές και φοιτητές) επιμένουν στο δικαίωμα της αμάθειας της κοπάνας και των κεκτημένων. Επιμένουν σε κινητοποιήσεις που δείχνουν το πραγματικό πρόσωπο της Eλληνικής Παιδείας, ένα πρόσωπο που σαν κύρια συνθήματα έχει το «Όχι στην εντατικοποίηση των Σπουδών», «Όχι στα ιδιωτικά Πανεπιστήμια» και το «Nαι στις αδικαιολόγητες απουσίες». Αλήθεια σε ποια άλλη χώρα αυτού του πλανήτη απαγορεύεται Συνταγματικά η ίδρυση ιδιωτικών Πανεπιστημίων; Αν αυτή η απαγόρευση ίσχυε και στην αρχαία Ελλάδα ο Πλάτωνας και ο Αριστοτέλης δεν θα μπορούσαν να ιδρύσουν τις δικές τους Ακαδημίες; Σε ποια πολιτισμένη χώρα του κόσμου σοβαροί συνδικαλιστές θα υποκινούσαν θα διοργάνωναν και θα εκμεταλλευόντουσαν πορείες και καταλήψεις των μαθητών και των φοιτητών τους για την προάσπιση των συντεχνιακών συμφερόντων τους χωρίς να επιμερίζονται το κόστος αυτών των κινητοποιήσεων; Νόμοι πλαίσια, μεταρρυθμίσεις και συνταγματικές αναθεωρήσεις παραμένουν τις περισσότερες φορές στα χαρτιά ή από αλλού ξεκινούν και αλλού καταλήγουν γιατί δεν υπάρχει η πολιτική βούληση και ο σεβασμός απέναντι στον πολίτη αυτής της χώρας και αν μη τι άλλο ο σεβασμός στις προεκλογικές εξαγγελίες για τις οποίες έχουν λάβει την εντολή διακυβέρνησης της χώρας. Η άθλια κατάσταση που επικρατεί στους πανεπιστημιακούς χώρους η αφισορύπανση, η ακατάσχετη συνθηματολογία οι εμποροπανηγύρεις με τις νόμιμες και παράνομες δοσοληψίες και η μόνιμη στέγαση και ασυλία όσων δεν έχουν καμία σχέση με την πανεπιστημιακή κοινότητα, υπό την υψηλή εποπτεία των διοικούντων τα εκπαιδευτικά ιδρύματα, είναι ο κανόνας. Σε e-mail που έλαβα πρόσφατα από φίλη άνεργη Αρχαιολόγο μεταξύ των άλλων μου γράφει:

«…Λίγο δύσκολη την βλέπω όμως την αφύπνιση, αφού οι γενιές των σημερινών 40άρηδων – 60άρηδων έχουν γαλουχηθεί με το γάλα της ρουσφετολογίας και το γάλα αυτό είναι γλυκό, ακόμα…. Το ίδιο δυστυχώς έχει γαλουχηθεί και η νέα γενιά, η οποία πίστεψέ με, ζει καθημερινά ολοένα και περισσότερο με το αισθητήριο του «αρπακτικού». Δεν είναι τυχαίο που τα ελληνικά Παν/μια την τελευταία 20ετία έχουν μετατραπεί πλέον σε πολιτικές κυψέλες όπου εξυπηρετούνται συμφέροντα, πάνω και κάτω από το τραπέζι. Οι φοιτητές έχουν καταντήσει τσιράκια διαφόρων «παν/κών ανδρών» και τα Παν/κά ιδρύματα από φάρος γνώσης και φωτός έχουν μετατραπεί σε πολιτικά μπουρδέλα και οικογενειακές επιχειρήσεις, όπου κάποιοι Παν/κοί «άνδρες» έχουν βολέψει μια χαρά την γυναίκα, τα παιδιά τους, συγγενείς και φίλους και γιατί όχι, μέχρι και την γκόμενά τους. Δεν λείπουν βέβαια και οι περιπτώσεις όπου μοιράζονται πτυχία και μεταπτυχιακά προγράμματα δεξιά και αριστερά, καθώς και «διάφορες άλλες θέσεις», πάντα με το… αζημίωτο, φυσικά ! ! ! Αν κάποια στιγμή επισκεφθείς κάποιο ΑΕΙ ή ΤΕΙ, το πρώτο που θα δεις θα είναι κάτι τυπάκια φοιτητών που το παίζουν ευαισθητοποιημένοι, κάτι κομματόσκυλα: ΔΑΠίτες, ΠΑΣΠίτες και φυσικά μην ξεχάσουμε τους «σωτήρες» ΚΝίτες. Όλοι αυτοί τάχατες υπερασπίζονται τα συμφέροντα των φοιτητών, ενώ στην πραγματικότητα είναι χειρότεροι υποκριτές και φαρισαίοι και από τους ίδιους τους γονείς τους. Αυτά τα λέω με πόνο ψυχής γιατί δυστυχώς μου έλαχε να τα δω από κοντά, κατά την διάρκεια της φοιτητικής μου ζωής. Ελπίζω όχι και τα παιδιά σου, γιατί πραγματικά μιλάμε για ξεπεσμό του θεσμού της Παν/κής γνώσης. Ευτυχώς, μέσα στον βούρκο που ζει σήμερα η κοινωνία μας υπάρχουν και κάποιες ελάχιστες φωτεινές εξαιρέσεις. Δύσκολο να τις βρεις βέβαια, γιατί τις έχουν περιθωριοποιήσει οι λεγόμενοι «έξυπνοι» που κολυμπάνε σύμφωνα με το ρεύμα και όχι κόντρα στο κύμα. Αν αυτές οι εξαιρέσεις κάνουν την αρχή και έπειτα ξυπνήσουν έστω και λίγοι αποχαυνωμένοι, τότε, ίσως και να δούμε μια άσπρη μέρα. Μέχρι τότε θα κολυμπάμε όλοι μαζί μέσα στο ξερατό και απλώς θα παραπονιόμαστε, αντί να αντιδράμε σε όλο αυτό που συμβαίνει μπροστά στα μάτια μας, και μάλιστα χωρίς καμία αιδώ. Για μένα, όπως κατάλαβες, διαφθορά - εκμετάλλευση και ανεργία είναι αλληλένδετα. Όσο υπάρχει το ένα θα υπάρχει και το άλλο. Ας κοιτάξουμε όλοι μας λοιπόν να γίνουμε πρώτα λίγο καλύτεροι άνθρωποι και όχι καλύτεροι ανθρωποφάγοι ! ! ! Και μετά το ξανασυζητάμε….»

Τέτοιο χάλι δεν το συναντάς ούτε στην Ασία και την Αφρική πόσο μάλλον σε ανεπτυγμένες χώρες στο club των οποίων πιστεύουμε πως ανήκουμε. Η κατάρρευση έχει φθάσει πλέον σε τέτοιο σημείο ώστε η Παιδεία στην Eλλάδα δείχνει να είναι πλέον χαμένη υπόθεση και το πρόβλημα δεν είναι πλέον ο οποιοσδήποτε υπουργός και οι αποφάσεις του αλλά, η πολιτική και κομματική αφασία που δέρνει αυτόν τον τόπο. Ιδιαίτερα για τους νέους που έλαβαν ή λαμβάνουν μέρος στις καταλήψεις των σχολείων ζητώντας καλύτερες συνθήκες για την Παιδεία αμείλικτα τίθενται τα ερωτήματα: Tι σημασία αλήθεια μπορεί να έχει ο αριθμός των απουσιών (δικαιολογημένων ή αδικαιολόγητων), το «point system» ή η πρωινή... προσευχή σ’ ένα σχολείο που οι μαθητές και οι δάσκαλοι βλέπουν σαν τόπο κομματικής αντιπαράθεσης, όπου οι διαφορές λύνονται με μπουνιές και κραυγές; Ποια σχέση με την Παιδεία έχουν οι μάχες με την αστυνομία, τα δακρυγόνα, οι πυρπολήσεις καταστημάτων και οι άγριες δολοφονίες αθώων πολιτών κατά το παρελθόν; O ψύχραιμος παρατηρητής, που θα μελετήσει τα όσα συνέβησαν στον χώρο των Α.Ε.Ι. όλα αυτά τα χρόνια μόνο σ’ ένα συμπέρασμα μπορεί να καταλήξει: η εθνική αφασία συνοδεύεται από συμπτώματα συλλογικής παράνοιας. Tι αξία έχουν αλήθεια οι καταλήψεις, οι μάχες με τους «αναρχικούς», οι φωτιές και οι καταστροφές σε μια χώρα που, χρόνια τώρα, ταλαντεύεται ανάμεσα στ’ όνειρο και στην πραγματικότητα, μια χώρα που δανείζεται για να πληρώσει μισθούς και συντάξεις; Kαι το σπουδαιότερο... Ποιοι είναι οι αποδέκτες των αγώνων των μαθητών; Mήπως οι αποκαλούμενοι «δεινόσαυροι» της πολιτικής μας ζωής; Aυτοί που με την ξύλινη γλώσσα τους παπαγαλίζουν τις ίδιες κομματικές μπούρδες εδώ και 40 χρόνια; Mήπως αυτοί που επί χρόνια ολόκληρα απέκρυψαν την αλήθεια απ’ το λαό; Mήπως, τέλος, οι «συνδικαλιστές» των διαφόρων εκπαιδευτικών οργανώσεων που έχουν πουλήσει την Παιδεία στο παζάρι των συντεχνιακών τους διεκδικήσεων; Aπλά, δεν υπάρχουν αποδέκτες αλλά μόνο μικρόψυχοι καραγκιόζηδες, όντα χωρίς φαντασία και δημιουργικότητα. Οι μόνοι που μπορούν να κατανοήσουν (και ν’ αντιμετωπίσουν) το πρόβλημα είναι οι νέοι αλλά όχι αυτοί που εξαντλούν τη δραστηριότητά τους στους εμπρησμούς και τη ροπαλοφορία. Aυτοί είναι το ίδιο (αν όχι περισσότερο) αντιδραστικοί από τους δεινόσαυρους που υποτίθεται ότι μάχονται. Mπορεί η θέση μου να είναι «ρομαντική» αλλά, η μόνη ελπίδα για να μη γίνουμε οι παρίες της Eυρώπης δεν εναπόκειται στους γερο-παρατατικούς και στις αποφάσεις τους, ούτε στις ασκήσεις επαναστατικής γυμναστικής των «αναρχικών» αλλά σε μια γενναία, δυνατή και αξιοπρεπή νεολαία που θα βάλει τα στήθη της μπροστά, θα πει το μεγάλο «ΦΘANEI ΠIA» αλλά και το μεγάλο OXI στην «κοπάνα». Eίναι δυνατόν να πιστεύουμε σοβαρά ότι, οι αποφάσεις της οποιασδήποτε κυρίας Γιαννάκου μπορούν να… βελτιώσουν το επίπεδο της μόρφωσης; Aν κάποιος δεχθεί αυτήν τη λογική τότε δεν είναι αυτό που ισχυρίζεται αλλά, ακόμα ένας γέρος ηλικίας... 16 ετών! Eρωτώ τους νέους που πραγματικά νοιάζονται για το παρόν και το μέλλον τους αλλά και για το παρόν και το μέλλον της χώρας τους και της Παιδείας: πότε ήταν η τελευταία φορά που άκουσαν ότι, μία ομάδα μαθητών, ένα σχολείο, ένας δάσκαλος στην Eλλάδα αποφάσισε να σχεδιάσει ένα «αυτοκίνητο», να φτιάξει ένα ποδήλατο, να προκηρύξει ένα διαγωνισμό, να διαθέσει λίγο από τον περίφημο «ελεύθερο χρόνο» του για κάτι πραγματικά δημιουργικό, για κάτι που απαιτεί κόπο, που ζητάει θυσίες, που επιβάλλει κάποια μορφή πειθαρχίας και συλλογικής δουλειάς; Πότε ήταν η τελευταία φορά που τα θέματα της Mόρφωσης (και όχι μόνο) αντιμετωπίστηκαν όχι με διαδηλώσεις και εμπρησμούς αλλά με ήρεμο, σοβαρό και δημιουργικό διάλογο από KAΘE ΠΛEYPA;
Aς μην ψάχνουν... H απάντηση είναι: ΠOTE.
Ποτέ από τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο και μετά, δε βρέθηκε ένας άνθρωπος που να ξεφύγει απ’ το κλίμα της παράνοιας που ταλαιπωρεί τον τόπο. Tο μόνο που ακούμε τα τελευταία 40 χρόνια είναι οι στείρες ομοβροντίες των κομματικών και συντεχνιακών «κανονιών», οι ανακοινώσεις για νόμους-πλαίσια και πλαίσια νόμων και εκείνο το μονότονο θόρυβο (γιατί περί θορύβου πρόκειται) που «εξηγεί» τις «πραγματικές αιτίες» της κρίσης. Θα υποστήριζα ανεπιφύλακτα και με τις όποιες δυνάμεις διαθέτω τον αγώνα των μαθητών για καλύτερη Παιδεία αν όλα αυτά τα χρόνια είχα δει κάτι να κινείται, αν είχα πεισθεί ότι υπάρχουν νέοι που δεν εξαρτούν την τέλεια χρήση ενός ηλεκτρονικού υπολογιστή από το γεγονός ότι στην τάξη τους υπάρχουν... σπασμένα τζάμια, από την «αυταρχική» συμπεριφορά του δασκάλου τους ή από το ότι ο υπουργός Παιδείας τους αναγκάζει να... προσεύχονται κάθε πρωί. Eίμαι βέβαιος ότι, ακόμα κι ένα παιδί 12 ετών θα γνωρίζει ότι αν υπάρχει ένα αναχρονιστικό εκπαιδευτικό σύστημα στον κόσμο αυτό είναι το... Βρετανικό. Eκεί να δείτε «point system», ομοιόμορφες στολές και αυταρχικούς καθηγητές. Eκεί να δείτε αίθουσες που θυμίζουν κελιά φυλακών και εκπαιδευτικό σύστημα που θυμίζει ιερά εξέταση. Όλα αυτά όμως δεν εμπόδισαν (και δεν εμποδίζουν) χιλιάδες μικρούς μαθητές απ’ όλη τη Bρετανία να δημιουργούν, να σχεδιάζουν, να κατασκευάζουν, να μορφώνονται όχι επειδή τους το επιβάλλουν αλλά επειδή το θέλουν. Aς μην ψάχνουμε λοιπόν για προφάσεις προκειμένου να δικαιολογήσουμε τις δικές μας αμαρτίες. Για την κατάντια της Παιδείας δε φταίνε μόνο οι ηγεσίες αλλά και εκείνοι οι μαθητές και καθηγητές που πρόδωσαν την αποστολή τους και μεταβλήθηκαν σε άβουλα όργανα των δεινόσαυρων. «Φοβάμαι αυτά που θα γίνουν για μένα χωρίς εμένα» γράφουν στους τοίχους οι νέοι. Mήπως όμως μόνοι τους αναχωρούν από αυτά που γίνονται (και θα γίνουν;) αφήνοντας το πεδίο ελεύθερο στους κρατικούς και «μαθητικούς» ροπαλοφόρους;

Υ.Γ.1:
Ξέρω ότι υπάρχουν νέοι που σκέπτονται μ’ αυτόν τον τρόπο αλλά, είναι τόσο λίγοι ώστε δεν μπορούν να επηρεάσουν τη γενική αφασία το μπάχαλο και το ξεχαρβάλωμα που επικρατούν από τα μαθητικά μου χρόνια μέχρι σήμερα.
Το μόνο που απομένει είναι η πίστη και η ελπίδα στο θαύμα !

Υ.Γ.2:
Λίγους μήνες μετά την πρόσφατη λαϊκή εντολή στην Κυβέρνηση για να προχωρήσει στην υλοποίηση του προγράμματός της, έχουμε πάλι τους γνωστούς Πανεπιστημιακούς χαβαλέδες να αντιδρούν στην εφαρμογή του νόμου, υπερασπιζόμενοι τα κεκτημένα των συντεχνιών τους, την στιγμή που η Ευρωπαϊκή ένωση μας φέρνει προ τετελεσμένων γεγονότων προχωρώντας στην αναγνώριση των πτυχίων των ιδιωτικών Πανεπιστημίων άνευ όρων.
Μετά και από αυτές τις εξελίξεις τι άλλο να προσθέσει κανείς από το επιτέλους κύριοι της Κυβέρνησης ΤΣΑΚΙΣΤΕ ΤΙΣ ΣΥΝΤΕΧΝΙΕΣ σε όλο το φάσμα της Ελληνικής πραγματικότητας, μέσα αλλά και έξω από τα Πανεπιστήμια.
ΤΣΑΚΙΣΤΕ ΤΙΣ ΣΥΝΤΕΧΝΙΕΣ απ’ όπου και αν προέρχονται, υπηρετώντας το συμφέρον του τόπου και να είστε βέβαιοι ότι αυτό μακροπρόθεσμα θα σας αναγνωρισθεί.
ΤΣΑΚΙΣΤΕ ΤΙΣ ΣΥΝΤΕΧΝΙΕΣ που καταδυναστεύουν την συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων πολιτών.
Επιτέλους για μια φορά σ’ αυτόν τον τόπο, βαδίστε με γνώμονα το συμφέρον του και όχι το πολιτικό σας κόστος.

Υ.Γ.3:
Θαυμάστε για άλλη μια φορά την έννοια του Πανεπιστημιακού Ασύλου στα επεισόδια των τελευταίων ημερών καθ’ άπασαν την επικράτειαν...
Πρόκειται για άσυλο φυγόποινων πλιατσικολόγων και εγκληματιών.
Να το χαίρονται λοιπόν το άσυλό τους, οι υπερασπιστές του, αυτοί που αδυνατούν να το περιφρουρήσουν. Είναι ηλίου φαεινότερον πως πρόκειται για άσυλο… Ανιάτων στου οποίου τους χώρους αναζητούν και οι ίδιοι την θεραπεία των αρρωστημένων εγκεφάλων τους ! ! !

ΜΠΕΝΕΑΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ
E-Mail: beneas13@hol.gr

Δημοσίευση: «ΧΑΪΔΑΡΙ Η πόλη μας» Φύλλο 94 Μάρτιος 2007
«ΠΥΡΣΟΣ» Τριμηνιαίο περιοδικό του Πανελλήνιου
Σωματείου Εργαζομένων στα ΕΛ.ΠΕ. (Π.Σ.Ε.Ε.Π.)
Τεύχος 32 Μάιος – Ιούνιος – Ιούλιος 2007

.
http://e-epiloges-dionysos.blogspot.com/2007_02_01_archive.html

http://ypeppas.blogspot.com/2008/05/blog-post_15.html

http://paideia-gr.blogspot.com/2009/01/beneas13blogspotcom.html

Διώξτε τον Βωβό και φέρτε τον Καραμάνο ! ! !

Να ποιοι φωνάζουν για τον Ελαιώνα !

Οι μάσκες έπεσαν !

Πίσω από τους "αγανακτισμένους" πολίτες, αποκαλύφθηκε ο κατασκευαστής κ. Καραμάνος. Πίσω από τον κ. Καραμάνο παρουσιάζονται τώρα οι πραγματικοί μηδενιστές της πόλης. Μέσα από ένα παραλήρημα ασυνάρτητων τοποθετήσεων και αυθαιρέτων συμπερασμάτων οι εκπρόσωποι του ΣΥΡΙΖΑ πείθουν και τον τελευταίο καλόπιστο ότι δεν επιθυμούν τη Διπλή Ανάπλαση, δεν επιθυμούν 135 στρέμματα πρασίνου στον Ελαιώνα, δεν επιθυμούν 35 στρέμματα πρασίνου στους Αμπελοκήπους, δεν επιθυμούν νέο σύγχρονο γήπεδο για την ομάδα της πόλης τον Παναθηναϊκό, δεν επιθυμούν οτιδήποτε έχει να κάνει με την πρόοδο της πόλης μας και την ποιότητα ζωής των Αθηναίων…

http://syriza-watch.blogspot.com/2008/12/blog-post.html

http://www.greekalert.com/2008/12/blog-post_9418.html

http://www.cityofathens.gr/el/node/7640

Η κατάργηση του αφορολόγητου.

Το νέο φορολογικό καθεστώς των εμπορικών επιχειρήσεων και των ελεύθερων επαγγελματιών μετά την κατάργηση του αφορολόγητου ορίου της πρώτης κλίμακας.

1. Εισαγωγή - Γενικά

Με τις διατάξεις της παρ. 2 του άρθρου 14 του Ν.3697/2008 (ΦΕΚ Α’ 194/25-9-2008), με τις οποίες τροποποιήθηκαν οι διατάξεις του άρθρου 9 του Κ.Φ.Ε. προβλέπεται η επιβολή φόρου δέκα τοις εκατό (10%) για το έως σήμερα αφορολόγητο πρώτο κλιμάκιο της κλίμακας των μη μισθωτών - επαγγελματιών, για τους φορολογούμενους που ο φόρος υπολογίζεται με την κλίμακα αυτή και αποκτούν εισοδήματα από υπηρεσίες ελευθέριων επαγγελμάτων της παρ. 1 του άρθρου 48 ή από ατομική εμπορική επιχείρηση ή και από τις δύο κατηγορίες εισοδήματος. Οι διατάξεις αυτές ισχύουν για εισοδήματα που αποκτώνται από 1/1/2008 και μετά. Σύμφωνα με την αιτιολογική έκθεση του νόμου, η διάταξη αυτή “κρίνεται αναγκαία για λόγους δικαιότερης κατανομής των φορολογικών βαρών μεταξύ μισθωτών - συνταξιούχων και επιτηδευματιών - ελεύθερων επαγγελματιών”.
Στο ίδιο κείμενο γίνεται αναφορά σε ποσά που προέρχονται από τα στοιχεία εκκαθάρισης των δηλώσεων φόρου εισοδήματος οικ. έτους 2007. Σύμφωνα με τα στοιχεία αυτά, “σε σύνολο 3.989.108 φορολογουμένων φυσικών προσώπων (εκ των οποίων 3.500.210 με εισόδημα ΣΤ’ και 481.898 με εισόδημα Δ’ και Ζ’ πηγής), οι φορολογούμενοι με εισόδημα ΣΤ’ πηγής επιβαρύνθηκαν με 3.371.732.118 ευρώ, ήτοι με το 80% του προκύψαντος συνολικού φόρου (4.214.145.611 ευρώ)”.

2. Γενική εξαίρεση

α) Επιχειρήσεις εγκατεστημένες σε οικισμούς με πληθυσμό κάτω από 1.000 κατοίκους Με ρητή διάταξη της παρ. 1 του άρθρου 9 του Κ.Φ.Ε., που ισχύει από παλιά, ορίζεται ότι οι ατομικές εμπορικές επιχειρήσεις, οι οποίες είναι εγκατεστημένες σε οικισμούς με πληθυσμό κάτω από 1.000 κατοίκους, εκτός αν οι οικισμοί αυτοί έχουν χαρακτηρισθεί τουριστικοί τόποι, θα φορολογούνται με την κλίμακα των μισθωτών - συνταξιούχων, όπως αυτή διαμορφώνεται ανάλογα με τα παιδιά που βαρύνουν το φορολογούμενο. Η διάταξη εξακολουθεί να ισχύει. Ως οικισμοί με πληθυσμό κάτω των 1.000 κατοίκων νοούνται οι υποδιαιρέσεις των Δημοτικών και Κοινοτικών Διαμερισμάτων που έχουν πληθυσμό κάτω από 1.000 κατοίκους, όπως δημοσιεύονται στην υπ’ αριθμ. 6821/Γ5-908 (ΦΕΚ Β’ 715/12-6-2002) κοινή απόφαση των Υπουργών Οικονομίας και Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης για την κύρωση των αποτελεσμάτων του πραγματικού πληθυσμού της γενικής απογραφής της 18ης Μαρτίου 2001 (έχει αποσταλλεί στις Δ.Ο.Υ. με τη Διαταγή 1028280/238/Α0013 /24-3-2003).
Για την πληρότητα του θέματος σημειώνεται ότι η συγκεκριμένη απόφαση περιλαμβάνει τους πίνακες πραγματικού πληθυσμού κατά Νομό, Δήμο, Κοινότητα, Δημοτικό Διαμέρισμα και Οικισμό, με τους αντίστοιχους γεωγραφικούς κωδικούς. Η απόφαση αποτελείται από 166 σελίδες.

Σημείωση:

Το αφορολόγητο όριο των ελευθέρων επαγγελματιών υπάρχει από πολλές δεκαετίες πρίν και ούτε η χούντα δέν είχε τολμήσει να το καταργήσει. Είναι αδιανόητο η πλειοψηφία των μικροεμπόρων και μικροεπαγγελματιών πού φυτοζωούν να πληρώνει την νύφη, την στιγμή πού όλη η περιουσία προς φορολόγηση είναι σε OFF SHORE εταιρείες και δεν πρόκειται από εκεί να πάρουν ούτε cent.

ΜΠΑΜΠΑΝΗΣ ΠΕΤΡΟΣ

E-mail: petrosbabanis@hol.gr

Ο Πρωθυπουργός να μιλήσει. Οι Έλληνες πρέπει να γνωρίζουν.

http://www.paron.gr/v3/new.php?id=35510&colid=37&catid=1&dt=2008-12-14%200:0:0

Από ΤΟ ΠΑΡΟΝ της Κυριακής

http://www.paron.gr/v3/new.php?id=35662&colid=37&catid=33&dt=2008-12-14%200:0:0

ΠΑΡΑΛΟΓΙΣΜΟΙ και άλλα τινά… !

Διαμόρφωση λιανικών τιμών υγρών καυσίμων, οικολογικές ανησυχίες & παραλογισμοί.

Πύλος – Μεγαλόπολη – Ελευσίνα – Ελαιώνας… ένα τσιγάρο δρόμος των οικολόγων ο πόνος !

Η ραγδαία αύξηση της τιμής των υγρών καυσίμων τους τελευταίους μήνες και οι παρενέργειες στην αγορά και στις οικονομίες προκαλούν ποικίλες αντιδράσεις και αναλύσεις σε παγκόσμια κλίμακα.
Σύμφωνα με δηλώσεις του υπουργού Πετρελαίου των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων Μοχάμαντ αλ Χάμλι η χαμηλότερη της ζήτησης παραγωγική δυναμικότητα των βιομηχανικών χωρών στον τομέα της διύλισης είναι ο κύριος λόγος της εκτίναξης, σε επίπεδα ρεκόρ, των τιμών του πετρελαίου στις διεθνείς αγορές.
«Δεν υπάρχουν αρκετά διυλιστήρια για να ανταποκριθούν στην παγκόσμια ζήτηση», δήλωσε στην εφημερίδα Gulf News ο αλ Χάμλι. «Η έλλειψη διυλιστηρίων είναι μία από τις σημαντικότερες αιτίες της ανόδου των τιμών, λόγω των πολιτικών που υιοθετούν οι βιομηχανικές χώρες να μην επενδύουν σε νέα διυλιστήρια εξαιτίας περιβαλλοντικών ανησυχιών, ενώ ο τομέας χρειάζεται σημαντικές νέες επενδύσεις», τόνισε ο υπουργός Πετρελαίου των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ΟΠΕΚ επιμόνως υποστηρίζει ότι η άνοδος των τιμών δεν οφείλεται στα θεμελιώδη δεδομένα προσφοράς και ζήτησης αλλά σε παράγοντες έξω από τον έλεγχό του, όπως το εξασθενημένο δολάριο, οι κερδοσκοπικές κινήσεις στις διεθνείς αγορές πετρελαίου και γεωπολιτικοί λόγοι καθώς και σε έλλειμμα παραγωγικής δυναμικότητας στη διύλιση.
Όταν η παραγωγή δεν καλύπτει την κατανάλωση έχουμε άνοδο των τιμών και λαμπρό πεδίον δράσεως των κερδοσκόπων που επιδεινώνουν το πρόβλημα.
Από την στιγμή που οι ειδικοί αποφαίνονται πως τα διυλιστήρια δεν είναι πλέον σε θέση να ανταποκριθούν στην όλο και αυξανόμενη ζήτηση των παραγόμενων από αυτά προϊόντων, σημαίνει κατά την ταπεινή μου άποψη, πως πρέπει να επενδύσουμε στην αναβάθμιση των υπαρχόντων διυλιστηρίων ή στην κατασκευή νέων ούτως ώστε να δημιουργηθούν αποθέματα καυσίμων ικανά να υπερκαλύψουν την ζήτηση και να επιτευχθούν χαμηλότερες τιμές για τους καταναλωτές.
Δυστυχώς στην χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας βιώνουμε τον εξής παραλογισμό:
Θέλουμε φτηνά καύσιμα άριστων προδιαγραφών αλλά δεν θέλουμε διυλιστήρια, γιατί έχουμε ευαίσθητες μύτες.
Θέλουμε την δροσιά των κλιματιστικών το καλοκαίρι αλλά ενοχλούμαστε από τις αλλεπάλληλες διακοπές του ηλεκτρικού ρεύματος και σε καμία περίπτωση δεν θέλουμε τις επενδύσεις της ΔΕΗ (λιγνίτης, λιθάνθρακας, φυσικό αέριο).
Θέλουμε ανανεώσιμες και εναλλακτικές πηγές ενέργειας αλλά ενοχλούν την αισθητική μας οι ανεμογεννήτριες στα νησιά ή το υπό κατασκευήν πάρκο ηλιακής ενέργειας στην Μεγαλόπολη.
Θέλουμε φτηνή και επαρκή ενέργεια αλλά ούτε συζήτηση για την πυρηνική ενέργεια.
Βρίζουμε όταν το κινητό μας δεν έχει σήμα αλλά ξεσηκωνόμαστε πρώτοι και καλύτεροι όταν η κεραία της κινητής τηλεφωνίας έρχεται στην γειτονιά μας.
Υπέρ παράγουμε σκουπίδια μα σε καμία περίπτωση δεν θέλουμε ΧΥΤΑ στην περιοχή μας ενώ οι ίδιοι ρυπαίνουμε ασύστολα το περιβάλλον με τις ανεξέλεγκτες χωματερές που δημιουργούμε.
Κοπτόμαστε δήθεν για τις καταστροφικές πυρκαγιές αλλά πετάμε απερίσκεπτα τα αποτσίγαρα από το παράθυρο του αυτοκινήτου μας και τρέχουμε πρώτοι να αποχαρακτηρίσουμε δασικές εκτάσεις που ανήκαν στον… προπάππου μας.
Μπαζώνουμε τα ρέματα για να χτίσουμε και διαμαρτυρόμαστε στα κανάλια όταν πνιγόμαστε.
Δεν πρέπει να υπάρχουν ποιο εξωφρενικές και συνάμα αστείες σκηνές από αυτές και από τις υστερικές διαμαρτυρίες κατοίκων που αφού έχτισαν μέσα στα δάση, διαμαρτύρονται για την απουσία του κράτους όταν κάποιοι άλλοι τους καίνε μαζί με ότι έχει απομείνει, για να έρθει η σειρά τους να χτίσουν και αυτοί.
Εμένα προσωπικά πολύ με διασκεδάζουν αυτά τα υβρίδια την ώρα της Θείας Δίκης.
Κατασπαταλούμε τους υδάτινους πόρους καθημερινά και αλόγιστα αλλά μας ενοχλούν τα γήπεδα του golf.
Διαβάζω στην «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ» της Μεσσηνίας (24-11-08 Σελ. 37 Η ΠΟΤΑ και το νερό) σε θέμα που έχει να κάνει με την μεγαλύτερη τουριστική επένδυση της χώρας μας (Π.Ο.Τ.Α.) «μέρος του λαού πούλαγε και ξαναπούλαγε και πουλάει ακόμα. Το αστείο βέβαια της υπόθεσης (επειδή γνωριζόμαστε όλοι σε τούτο τον τόπο) είναι το γεγονός ότι εκείνοι που σκούζανε, όταν πούλησαν σώπασαν. Άρα σκούζει κάποιος μέχρι να πάρει τα λεφτά που του αρκούν. Φυσικά υπάρχει και η άλλη παράμετρος. Όταν δεν έχεις να πουλήσεις σκούζεις εσαεί. Ως εκ τούτου πρυτανεύει η υποκρισία…»
Κατακρίνουμε τους Πολιτικούς μας (και καλά κάνουμε γιατί είναι η ρίζα του κακού), αλλά σε αυτούς τρέχουμε και φορτικά ζητάμε να νομιμοποιήσουν τις παρανομίες μας.
Παραείμαστε δογματικοί στις απόψεις και στις εμμονές μας, μα καθόλου φειδωλοί στις καθημερινές μας συνήθειες που καταστρέφουν το περιβάλλον.
Τέλος έχουμε και τους εναπομείναντες αριστερούς, απολιθώματα του παρελθόντος, που συνηθισμένοι στην επαναστατική γυμναστική περασμένων δεκαετιών και μη μπορώντας να παρακολουθήσουν την δυναμική που αναπτύσσουν οι αγορές, παραπεταμένοι στα αζήτητα, το έχουν ρίξει στην… μόδα της οικολογίας μην καταλαβαίνοντας ως γνήσιοι αριστεροί, πως τις λύσεις και στα προβλήματα του περιβάλλοντος, θα τις δώσουν μόνον οι επιστήμονες που αγωνίζονται καθημερινά στα εργαστήριά τους και όχι αυτοί που αγωνίζονται για τα δικαιώματα των αρουραίων στον Ελαιώνα.

ΜΠΕΝΕΑΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ
E-mail: beneas13@hol.gr

ΘΑ ΧΑΘΕΙ ΚΑΙ Ο ΕΛΑΙΩΝΑΣ ;

130 πολίτες υπέγραψαν την προσφυγή στο Συμβούλιο Επικρατείας.

Μόνον 7 από αυτούς είναι κάτοικοι της περιοχής του Ελαιώνα.

3.600 πολίτες, πραγματικοί κάτοικοι του Ελαιώνα, υπέγραψαν υπόμνημα υπέρ της διπλής ανάπλασης και το κατέθεσαν στο Συμβούλιο Επικρατείας.

Είναι οι πολίτες που υποφέρουν, στην απέραντη χωματερή, στο βασίλειο των αρουραίων, που ζουν σε συνθήκες Bangkok!

Εάν δεν βρεθεί λύση πριν τις γιορτές, η υπόθεση θα εκδικασθεί στις 6 Μαρτίου.

Η απόφαση θα βγει μετά από 2 χρόνια… και το γήπεδο θα γίνει τον άλλο αιώνα!

Φίλαθλοι του Παναθηναϊκού
Παίρνουμε την υπόθεση στα χέρια μας ΤΩΡΑ!

Μαυρίζουμε τον ΣΥΡΙΖΑ σε όλη τη Χώρα!

Η ΧΑΜΕΝΗ ΛΕΩΦΟΡΟΣ…

Η ΛΕΩΦΟΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ΘΕΛΟΥΜΕ ΤΩΡΑ!

Το πρώτο γήπεδο του «τριφυλλιού» το 1908 ήταν στην οδό Πατησίων, στο χώρο που βρίσκεται σήμερα το Οικονομικό Πανεπιστήμιο ή όπως λεγόταν παλιότερα η Ανωτάτη Σχολή Οικονομικών και Εμπορικών Επιστημών.
Το 1909 στεγάστηκε σε νέο γήπεδο κοντά στην Πλατεία Αμερικής.
Το τρίτο και οριστικό γήπεδο που απέκτησε ο Σύλλογος το 1922 είναι το Ιστορικό γήπεδο της Λεωφόρου Αλεξάνδρας, στη θέση «Περιβόλα» των Αμπελοκήπων που ονομάστηκε το 1980 «Στάδιο Απόστολος Νικολαΐδης» για να τιμηθεί η μνήμη του πολυσύνθετου αθλητή και μετέπειτα κορυφαίου διοικητικού παράγοντα του Π.Α.Ο.
Στις 30 Ιανουαρίου 1922 ο Παναθηναϊκός ζήτησε για τις ανάγκες του την παραχώρηση του ελεύθερου χώρου όπου σήμερα βρίσκετε το γήπεδο της Λεωφόρου Αλεξάνδρας.
Με απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου επί Δημαρχίας Γ. Τσόχα που εγκρίθηκε από τον τότε Νομάρχη Αττικοβοιωτίας παραχωρήθηκε ο χώρος.
Στις 7 Ιουλίου 1924 με ψήφισμα της Δ΄ Εθνοσυνέλευσης το γήπεδο παραμένει οριστικά στον Παναθηναϊκό.
Το 1928 το γήπεδο απόκτησε την πρώτη του (ξύλινη) εξέδρα, χωρητικότητας 1000 θεατών, ενώ το 1932 ακολούθησε η πρώτη στην Ελλάδα τσιμεντένια εξέδρα κάτω από την οποία δημιουργήθηκαν χώροι για γραφεία, λέσχη, αποδυτήρια, καθώς και χώροι εκγύμνασης αθλητών διαφόρων αθλημάτων.
Το 1938 προστέθηκε η επί της Λεωφόρου Αλεξάνδρας εξέδρα και το 1951 άρχισε η ανέγερση των δύο «πετάλων» με την παράλληλη κατασκευή του πρώτου κλειστού γηπέδου με εξέδρες της χώρας μας, ενώ στις πρωτιές του Ιστορικού γηπέδου θα πρέπει να προστεθούν ο ηλεκτροφωτισμός του για την διεξαγωγή των πρώτων νυκτερινών αγώνων και η επίστρωση του αγωνιστικού χώρου με χορτοτάπητα.
Στην 10ετία του ’70 γνώρισε την κορύφωση της δόξας του με τους αγώνες του Κυπέλλου Πρωταθλητριών Ευρώπης 1970 – 71 (ο άθλος του Wembley), αλλά και τα επόμενα χρόνια, όταν κατ’ επανάληψη η ομάδα του «τριφυλλιού» αγωνιζότανε σε αυτό με γεμάτες τις εξέδρες των 26.000 θέσεων.
Η τελευταία πρόταση του Παναθηναϊκού για την ανακατασκευή του γηπέδου της Λεωφόρου, λίγους μήνες μετά το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου που μας άφησε άναυδους βλέποντας τα υπερσύγχρονα στάδια στα οποία διεξήχθησαν οι αγώνες, αλλά και λίγους μήνες πριν την διεξαγωγή των Ολυμπιακών Αγώνων στην χώρα μας που μας κάνει να αναρωτιόμαστε σε ποια στάδια θα διεξαχθούν οι αγώνες του ποδοσφαίρου, μας γεμίζουν προβληματισμό, απογοήτευση και αμφιβολίες για το εάν επιτέλους η Πολιτεία προχωρήσει στην επίλυση του αιτήματος του Ιστορικού Συλλόγου.
Ο Παναθηναϊκός ζητά γήπεδο και εγκαταστάσεις ανάλογες της προσφοράς του στον Ελληνικό Αθλητισμό.
Η υπομονή εξαντλήθηκε πλέον και η ανοχή λαμβάνει τέλος.
Η ομάδα που με τις Διεθνείς διακρίσεις της μας βγάζει από την μίζερη Ελληνική πραγματικότητα και μας φέρνει κάθε χρόνο στο φως και την λάμψη των Ευρωπαϊκών σαλονιών, που οδηγεί εμάς τους οπαδούς της σε άλλη διάσταση, που γεμίζει με αίσθημα υπερηφάνειας όλους τους Έλληνες φιλάθλους και ακόμα περισσότερο τους Έλληνες της ξενιτιάς, απαιτεί την ικανοποίηση του αιτήματός της.
Η Παναθηναϊκή Οικογένεια δεν ζητιανεύει αλλά ζητάει ισότιμη αντιμετώπιση με βάση και όλα όσα έχει προσφέρει στον Ελληνικό Αθλητισμό.
Η Πολιτεία πρέπει να πάρει εδώ και τώρα την απόφαση που αρμόζει στην Ιστορία του Συλλόγου και στην Διεθνή του καταξίωση καθώς δεν είναι τυχαίο πως σε Συλλογικό επίπεδο μία είναι η Ελληνική ομάδα που γνωρίζουν εκτός των συνόρων μας και αυτή είναι ο Panathinaikos.
Λύση για τον Παναθηναϊκό δεν είναι ούτε η εξορία του στο Ολυμπιακό Στάδιο όπως συνέβη κατά το παρελθόν ούτε η αναβάθμιση υποβαθμισμένων περιοχών μέσω της κατασκευής του νέου Αθλητικού Κέντρου του.
Η φυσική μας έδρα είναι και πρέπει να παραμείνει η Λεωφόρος.
Είναι χώρος Ιερός και έχουν περάσει γενιές ολόκληρες που έχουν χύσει ιδρώτα και αίμα.
«Η ΛΕΩΦΟΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ΘΕΛΟΥΜΕ ΤΩΡΑ»

Η σύμπνοια και η ομοφωνία όλων των τμημάτων του Π.Α.Ο. είναι θετικός παράγοντας για την άμεση και αποτελεσματική επίλυση του προβλήματος που επί σειρά ετών επιδιώκει η Διοίκησή του.
Εμείς οι φίλαθλοι του «τριφυλλιού» δεν πρέπει και ούτε σκοπεύουμε να ανεχτούμε άλλες καθυστερήσεις μια και η τελευταία πρόταση που κατατέθηκε από την Διοίκηση του Συλλόγου είναι στα πλαίσια της ισόνομης και ταυτόχρονης αντιμετώπισης που υποσχέθηκαν οι αρμόδιοι φορείς της Πολιτείας.
Συζητήσεις και υπεκφυγές πότε για Γουδί, πότε για Γαλάτσι, πότε για Ελληνικό και πότε για Ελαιώνα μου θυμίζουν κάτι ανάλογο με την πίστα αγώνων αυτοκινήτου στην Ελλάδα που θα γινόταν κάπου εκεί στην… Κωπαΐδα.
Η πρόταση για ανακατασκευή της Λεωφόρου είναι η λύση που θέλει όλος ο κόσμος του Παναθηναϊκού.
Τέλος στον εμπαιγμό ! ! !
Τέλος στην κοροϊδία ! ! !
Οι επερχόμενοι Ολυμπιακοί Αγώνες είναι μια καλή ευκαιρία για να δοθούν οριστικές λύσεις σε θέματα υποδομών και αθλητικών εγκαταστάσεων και εφόσον υπάρχουν επιχειρηματίες που είναι διατεθειμένοι να επενδύσουν η Πολιτεία θα πρέπει να αφυπνισθεί και να την εκμεταλλευθεί προς όφελος του Ελληνικού Αθλητισμού.
Άλλωστε, το ιδιόκτητο Αθλητικό Κέντρο της Π.Α.Ε. Παναθηναϊκός στην Παιανία, πρωτοποριακό για τα Ελληνικά δεδομένα και από τα καλύτερα του είδους του στην Ευρώπη, είναι εγγύηση για την επιτυχία και του νέου εγχειρήματος στην Ιστορική Λεωφόρο.

Χαϊδάρι 1/3/2003
ΜΠΕΝΕΑΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ
E-Mail: beneas13@gmail.com 


Δημοσίευση: 

«ΧΑΪΔΑΡΙ Η πόλη μας» Φύλλο 49 Μάρτιος 2003

«DERBY sports» Φύλλο 660 Παρασκευή 11 Απριλίου 2003

«ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟ Τριφύλλι» Τεύχος 51 Αύγουστος 2003

Γιάγκουρας: 7/1/2008

WEST CLUB 13 Haidari funs: 2/7/2003

Ο λαός του ΠΑΟ δεν ξεχνά, τον ΣΥΡΙΖΑ θα τον μαυρίσει κανονικά !

Για πολλοστή φορά, αποχαιρετάμε τη Λεωφόρο, μετά το Παναθηναϊκός (3) Άρης (1) (11/5/2008)

Γήπεδο Παναθηναϊκού το σύγχρονο γεφύρι της Άρτας !
Πως από το φάκελο διεκδίκησης της Χρυσής Ολυμπιάδας του 1996 και το Γουδί, φτάσαμε στο σημερινό αδιέξοδο και τις αντιδράσεις των τοπικών χαβαλέδων.
Η αδιαφορία των διοικούντων, οι υπαναχωρήσεις, η έλλειψη πολιτικής βούλησης, οι χλιαρές αντιδράσεις των φιλάθλων μας και το πήγαινε – έλα στη Λεωφόρο, τα αίτια του κακού και της τιμωρίας της ομάδας μας. Ήρθε η ώρα να πάρουμε την υπόθεση στα χέρια μας.

Αποχαιρετισμός της Λεωφόρου, μετά το Παναθηναϊκός (1) Ολυμπιακός (0) (10/4/2005)

Η ΛΕΩΦΟΡΟΣ ΤΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ ΜΑΣ !

Όλα στην ζωή έχουν ένα τέλος.
Ο νικηφόρος αγώνας του Παναθηναϊκού απέναντι στον αιώνιο αντίπαλο στις 10 Απριλίου του 2005 έμελλε να είναι ο τελευταίος αγώνας στην Λεωφόρο των …ονείρων μας !
Happy end!
Το ιδανικότερο κλείσιμο μιας Ιστορίας 80 και πλέον χρόνων από την Περιβόλα ίσαμε σήμερα.
Ποιος να το περίμενε ότι η Λεωφόρος θα έκλεινε τις πύλες της στον κόσμο έτσι απρογραμμάτιστα, μετά το ντέρμπι με τον Ολυμπιακό, μετά από τη μεγαλύτερη μάχη, την πεμπτουσία του Ελληνικού ποδοσφαίρου, με νίκη, με θρίαμβο, με τους χιλιάδες πράσινους φιλάθλους να πανηγυρίζουν, έτσι όπως της άξιζε…
Όμως έτσι έπρεπε και έτσι έγινε, γιατί το πεπρωμένο φυγείν αδύνατον όπως λένε και η απόφαση της αθλητικής Δικαιοσύνης ήρθε την κατάλληλη στιγμή για να επαληθεύσει το ρητό.
Όλοι μένουμε με τις αναμνήσεις μας ζωντανές και όλοι περιμένουμε σύντομα το καινούργιο μας σπίτι, το στολίδι της Αθήνας.
Βοτανικό δείχνουν οι υπεύθυνοι και η Παναθηναϊκή οικογένεια φαίνεται πως συμφωνεί.
Το σημαντικό είναι ότι αυτή τη φορά υπάρχει η Πολιτική βούληση να γίνει το έργο, ότι οι κοροϊδίες έλαβαν τέλος.
Ραντεβού λοιπόν να γιορτάσουμε τα 100 χρόνια από την ίδρυση του ένδοξου Συλλόγου μας στο Panathinaikos arena !
Όσο για τα παιδιά μας και για τους νεώτερους θα διηγούμαστε με υπερηφάνεια μετά από πέντε, δέκα, είκοσι… χρόνια !
«Ήταν μια φορά ένα γήπεδο…»

Χαϊδάρι 16/4/2005
ΜΠΕΝΕΑΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ
E-mail: beneas13@hol.gr

Δημοσίευση: «το Χαϊδάρι Σήμερα» Φύλλο 2 Μάιος 2005

Τι γυρεύουν τα πλουσιόπαιδα με τις κουκούλες στα Εξάρχεια;

Μια ιστορία άκρως ενδιαφέρουσα !

Ο πατέρας γυρίζει σπίτι από την εργασία του αργά, κουρασμένος και εκνευρισμένος, για να βρει τον πέντε ετών γιο του να τον περιμένει στην πόρτα και ακολουθεί ο εξής διάλογος:

- Μπαμπά, μπορώ να σε ρωτήσω κάτι;
- Ναι βεβαίως, τι είναι;

- Μπαμπά, πόσα παίρνεις στη μια ώρα;

- Αυτό δεν είναι δική σου δουλειά.

Γιατί ρωτάς ένα τέτοιο πράγμα;
(Ρώτησε θυμωμένα).
- Θέλω να ξέρω ακριβώς.

Σε παρακαλώ, πες μου πόσα παίρνεις στη μια ώρα;
- Εάν πρέπει να ξέρεις παίρνω 50 € την ώρα.
- Ωχ ! ! !
(Απάντησε το παιδί, με το κεφάλι του κάτω).
- Μπαμπά σε παρακαλώ μπορείς να μου δανείσεις 25 €;

Ο πατέρας εξαγριωμένος:

- Εάν ο μόνος λόγος που εσύ ρώτησες είναι, ώστε να δανειστείς κάποια χρήματα για να αγοράσεις ένα ανόητο παιχνίδι ή κάποιες άλλες αηδίες, τότε να πας κατ' ευθείαν στο δωμάτιό σου και στο κρεβάτι σου.

Σκέψου γιατί είσαι τόσο εγωιστής…

Δεν εργάζομαι σκληρά καθημερινά για τέτοιες παιδαριώδεις επιπολαιότητες.

Το μικρό παιδί πήγε ήσυχα στο δωμάτιό του και έκλεισε την πόρτα. Ο μπαμπάς κάθισε σκεπτόμενος την ερώτηση του παιδιού και νευρίαζε περισσότερο. Πώς τόλμησε να υποβάλλει τέτοια ερώτηση για να πάρει μόνο κάποια χρήματα; Μετά από μια περίπου ώρα, ο μπαμπάς είχε ηρεμήσει και είχε αρχίσει να σκέφτεται: Ίσως είναι κάτι που πρέπει πραγματικά να αγοράσει ο μικρός με τα 25 € και δεν ζητάει χρήματα πολύ συχνά. Πήγε στην πόρτα του δωματίου του παιδιού και άνοιξε την πόρτα για να ακολουθήσει ο παρακάτω διάλογος:

- Κοιμάσαι γιε μου;

- Δεν κοιμάμαι.

- Σκεφτόμουν, ότι ίσως ήμουν πάρα πολύ σκληρός μαζί σου νωρίτερα…
Ήταν μια μεγάλη ημέρα και έβγαλα την κούραση μου σε σένα…
Εδώ είναι τα 25 € που μου ζήτησες.

Το παιδί έτρεξε κατ' ευθείαν επάνω του χαμογελώντας.
- Σ’ ευχαριστώ μπαμπά !
(Φώναξε).

Κατόπιν, πάει στο μαξιλάρι του και βγάζει από κάτω κάποια τσαλακωμένα χρήματα. Ο πατέρας μόλις βλέπει ότι το παιδί έχει ήδη κάποια χρήματα, αρχίζει να νευριάζει. Το μικρό παιδί αρχίζει να μετράει σιγά - σιγά τα χρήματά του και κοιτάζει τον μπαμπά του.

- Γιατί θέλεις περισσότερα χρήματα εφόσον έχεις ήδη μερικά;
(Γκρινιάζει ο πατέρας του).

- Επειδή δεν είχα αρκετά, αλλά τώρα έχω !
(Απάντησε το μικρό παιδί).

Μπαμπά, έχω 50 € τώρα ! ! !
Μπορώ να αγοράσω μια ώρα από τον χρόνο σου;

Σε παρακαλώ έλα νωρίς αύριο σπίτι.

Θα ήθελα πολύ να φάμε μαζί.

Ο πατέρας συντετριμμένος, αγκάλιασε τον μικρό γιο του και ικέτευσε για τη συγχώρεσή του.
Η ιστορία αυτή είναι μια σύντομη υπενθύμιση σε όλους όσους εργάζονται τόσο σκληρά στη ζωή.
Δεν πρέπει να αφήνουμε το χρόνο να περνάει από τα χέρια μας χωρίς να αφιερώνουμε χρόνο σε εκείνους που πραγματικά σημαίνουν κάτι για εμάς, εκείνους που είναι κοντά στις καρδιές μας.
Θυμηθείτε να μοιραστείτε εκείνη την αξία των 50 € του χρόνου σας με αυτούς που αγαπάτε, αλλά κυρίως με τα παιδιά.
Ίσως εδώ να βρίσκεται και η λύση του αινίγματος για το τι γυρεύουν τα πλουσιόπαιδα με τις κουκούλες στα… Εξάρχεια και τι ρόλο παίζει η συνοχή της οικογένειας στις σύγχρονες κοινωνίες.
Εάν πεθάνουμε αύριο, η επιχείρηση για την οποία εργαζόμαστε θα μπορέσει εύκολα να μας αντικαταστήσει μέσα σε λίγες ώρες, αλλά τα μέλη της οικογένειας που αφήνουμε πίσω θα αισθανθούν την απώλεια για το υπόλοιπο της ζωής τους, ενώ κάποιων οι μνήμες και οι ζωές θα είναι ήδη χαραγμένες ή και κατεστραμμένες για πάντα.

Βραβείο για τον καλύτερο Έλληνα οδηγό.

Έλληνες οδηγοί, οι χειρότεροι της Ευρώπης.
http://www.iatronet.gr/article.asp?art_id=4123

Για την ακρίβεια, είμαστε οι τέταρτοι χειρότεροι οδηγοί της Ευρώπης, μετά τη Λιθουανία, τη Λετονία και την Εσθονία.
Το ανέκδοτο που ακολουθεί μάλλον πρέπει να απεικονίζει την πραγματικότητα…

Το Υπουργείο Δημόσιας Τάξης επί ημερών Πολύδωρα καθιέρωσε ετήσιο βραβείο 10.000 € για τον καλύτερο Έλληνα οδηγό.
Οι τροχονόμοι καταγράφουν την συμπεριφορά των οδηγών, ώσπου λίγο πριν την Λαμία στην Εθνική οδό, σταματούν έναν οδηγό για να του ανακοινώσουν πως είναι αυτός που κέρδισε το βραβείο.
Ο επικεφαλής Αξιωματικός του κλιμακίου της τροχαίας πλησιάζει εμπιστευτικά τον οδηγό και τον ρωτά πως θα αξιοποιήσει το ποσόν που κέρδισε.
- Θα το διαθέσω για να βγάλω δίπλωμα οδήγησης, απαντά με αφέλεια !
Η γυναίκα του αντιλαμβάνεται την γκάφα του άντρα της και για να διορθώσει τα πράγματα επεμβαίνει:
- Μην δίνετε βάσει σ’ αυτά που λέει, άλλωστε όποτε είναι μεθυσμένος δεν ξέρει τι λέει !
Ο παππούς από το πίσω κάθισμα του αυτοκινήτου που δεν ακούει καλά, βλέποντας την καθυστέρηση και μη έχοντας αντιληφθεί τι συμβαίνει πετάγεται:
- Το έλεγα εγώ, με κλεμμένο αμάξι θα βρούμε τον μπελά μας !

Μόνον αυτός ο Έλληνας οδηγός θα μπορούσε να πάρει το βραβείο Πολύδωρα.

Ανέκδοτο που αφηγήθηκε σε συνέντευξη τύπου ο Υπουργός ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε. Γιώργος Σουφλιάς.

Περί Δούρειων Ίππων και (βάσιμων;) ανησυχιών.

Χωρίς να θεωρηθεί ρατσιστική η τοποθέτησή μου, μήπως πρέπει να ανησυχώ;
Μήπως πρέπει η Πολιτεία να αναλύσει και να αξιολογήσει την συμπεριφορά των αλλοδαπών που συμμετείχαν στις εκδηλώσεις βίας των προηγούμενων ημερών;
Μήπως σε ενδεχόμενη Εθνική κρίση λειτουργήσουν ως Δούρειοι Ίπποι στο μαλακό υπογάστριο της κοινωνίας μας;
Μήπως πρέπει να πάψουμε να είμαστε ξέφραγο αμπέλι και να γίνουμε συντεταγμένο κράτος που θα διαθέτει τις ασφαλιστικές δικλείδες για την περιφρούρησή του;
Μήπως κάποιοι απ’ αυτούς δεν εκτιμούν την φιλοξενία ή και την ανοχή της κοινωνίας μας;
Μήπως η αλλόγιστη εκμετάλευση και η εξαθλίωση, τους οδηγήσουν σε ατραπούς εξέγερσης και αντεκδίκησης;
Δεν θέλω να επεκταθώ περισσότερο και για να προλάβω κάποιους υπέρμετρα Δημοκράτες που θα σπεύσουν να με κατηγορήσουν για τις βάσιμες ανησυχίες μου, σας παραθέτω παλαιότερη δημοσιευμένη τοποθέτησή μου σχετική με τους φίλους αλλοδαπούς που ζουν και προκόβουν στον τόπο μας.

…και μάλλον έλληνας καλούμεν τους της

παιδεύσεως της ημετέρας μετέχοντας.

«Ισοκράτης Πανηγυρικός Κεφάλαιο Ι Γ΄ Παράγραφος 50»

Όταν πριν από χρόνια χιλιάδες οικονομικοί μετανάστες έφθαναν στην χώρα μας, όλοι πιστέψαμε ότι δύσκολα θα ενταχθούν στο παραγωγικό μας σύστημα και οι φόβοι για την δημιουργία ποικίλων προβλημάτων ήταν ορατοί.
Η μαζική εισροή αλλοδαπών βρήκε την Ελλάδα απροετοίμαστη τόσο στο να τους δεχθεί όσο και να τους αξιοποιήσει.
Η χώρα μας όπως και άλλες χώρες μεταμορφώθηκε από χώρα προέλευσης σε χώρα προορισμού εκατοντάδων χιλιάδων μεταναστών.
Η ψωροκώσταινα όπως την έλεγαν και οι άθλιες συνθήκες ζωής και διαβίωσης, αποτελούν παρελθόν και μόνον κάποιες παλιές ελληνικές ταινίες απομένουν πλέον να απεικονίζουν το δράμα εκείνης της εποχής.
Άνθρωποι ξεριζωμένοι, φτωχοί, κουρελήδες , προδομένοι και βασανισμένοι έχτισαν την ζωή τους από την αρχή και μαζί με την άνοδο του βιοτικού τους επιπέδου και τη μετάταξή τους στην τάξη των μικροαστών, προέκυψε και η ανάγκη για νέο, πρόθυμο και υπάκουο εργατικό δυναμικό.
Το βρήκαν στα πρόσωπα των οικονομικών μεταναστών που συνέρεαν από τις γειτονικές χώρες και οι παλαιοί κουρελήδες έδωσαν την θέση τους στους νέους.
Οι νέοι, πεινασμένοι αλλά αποφασισμένοι να παλέψουν να επιβιώσουν και να στεριώσουν στην νέα τους πατρίδα, ανέλαβαν να συντηρήσουν το καθεστώς ευμάρειας των νεόκοπων αφεντάδων τους.
Θέλοντας να κατοχυρώσουν την θέση τους και βλέποντας μακριά, έστειλαν τα παιδιά τους σε ελληνικά σχολεία προτρέποντάς τα να μάθουν την γλώσσα και τον πολιτισμό αυτής της χώρας , έτσι ώστε να ενταχθούν στον κοινωνικό ιστό και να προκόψουν.
Πολλά από αυτά τα παιδιά αρίστευσαν στις σπουδές τους γιατί απλά γνωρίζουν πολύ καλά πως μόνο με κόπο και προσπάθεια μπορείς να αποδείξεις και στον εαυτό σου και στους άλλους ότι αξίζεις μια καλύτερη τύχη.
Την ίδια στιγμή οι αυτόχθονες συμμαθητές τους παρά τα φροντιστήρια, την ενισχυτική διδασκαλία και τις άλλες ευκολίες προτιμούσαν την ενασχόληση με την αποστολή μηνυμάτων από τα κινητά τους τηλέφωνα και την θεραπευτική μέθοδο της ανίας τους μέσω καταναλωτικών αγορών.
Τώρα γονείς και κηδεμόνες λυσσομανούν γιατί βάσει του νόμου αλλοδαποί μαθητές καλούνται να γίνουν σημαιοφόροι στις παρελάσεις, γραφικοί πολιτικοί σηκώνουν τα φλάμπουρα της εθνικής καθαρότητας και τοπικοί άρχοντες νίπτουν τας χείρας των.
Πόσοι από αυτούς που διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους μπροστά στις αδηφάγες κάμερες δεν έχουν περάσει από τους προθάλαμους κάθε λογής πολιτικών γραφείων για την διευθέτηση αιτημάτων που έχουν να κάνουν με την στρατιωτική θητεία του κανακάρη τους;
Εκεί, η Εθνική Συνείδηση πηγαίνει… περίπατο, γιατί προέχει η καλοπέραση του παιδιού !
Σαν δεν ντρεπόμαστε !

Χαϊδάρι Οκτώβριος 2003
ΜΠΕΝΕΑΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ
E-mail: beneas13@hol.gr

Δημοσίευση : «ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ» Φύλλο 37 Δεκέμβριος 2003

Με αφορμή την ανακάλυψη του νέου Σπηλαίου, εντός των γεωγραφικών ορίων της πόλης μας, στο Ποικίλο Όρος.

Μια εκδήλωση που αξίζει να παρακολουθήσουμε εμείς και τα παιδιά μας.

Ελλάς, Ευρώπη, Panathinaikos !

Τον είχαν ξεγραμμένο…

Τερμάτισε πρώτος ! ! !

Η ΕΚΡΗΞΗ ΤΗΣ ΟΡΓΗΣ

Η χώρα φλέγεται απ’ άκρου σ’ άκρου.

Το πολιτικό σύστημα, ο πρωθυπουργός, σύσσωμος ο πολιτικός κόσμος, φαντάζουν ανίκανοι να διαχειριστούν την κρίση που οι ίδιοι δημιούργησαν. Η έκρηξη οργής ήταν προδιαγεγραμμένη. Οι αιτίες προϋπήρχαν, δόθηκε η αφορμή και αν δεν ήταν ο πυροβολισμός του ειδικού φρουρού κάτι άλλο θα βρισκόταν. Ήταν ζήτημα χρόνου. Όσο το κοινωνικό χάσμα μεγάλωνε τόσο ερχόμασταν ποιο κοντά στην έκρηξη του ηφαιστείου. Όσο οι πολίτες ζούσαν κάτω από το όριο της φτώχειας και προκαλούνταν από την διαφθορά και τα σκάνδαλα ενός σάπιου συστήματος, τόσο πιο βέβαιο ήταν πως η πυριτιδαποθήκη θα τιναζόταν στον αέρα. Η επανίδρυση του κράτους που αποδείχτηκε λόγος κενός, οι βερμπαλισμοί περί νταβατζήδων, οι θεωρίες περί σεμνότητας και ταπεινότητας που δεν έγιναν πράξη, ο Εθνικός πλούτος που συσσωρεύεται σε μια χούφτα οικογένειες, οι μαζικές απολύσεις εργαζομένων, οι άνεργοι πτυχιούχοι, η γενιά των τετρακοσίων ή επτακοσίων ευρώ, η ανασφάλιστη εργασία, η κοροϊδία των τετράωρων stage, η ανήθικα νόμιμη τοκογλυφία των τραπεζιτών, η μείωση της αγοραστικής ικανότητας των πολιτών, ήταν η θρυαλλίδα για ανυπολόγιστες και αλυσιδωτές αντιδράσεις, την αρχή των οποίων ζούμε αυτές τις ημέρες και πολύ φοβάμαι πως αν κάποιοι δεν κατανοήσουν το πρόβλημα, θα πάρει τέτοιες διαστάσεις, που η ανικανότητα του κράτους θα αναπληρωθεί από την αυτοδικία και την αυτοάμυνα.

ΜΠΕΝΕΑΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ

ΠΕΡΙ ΚΑΤΑΧΡΗΣΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ

Αλλού ανοχή και αλλού επίδειξη δύναμης ! ! !

Έχει συμβεί σε όλους μας και αν όχι δοκιμάστε.
Πάρτε το αυτοκίνητό σας και ταξιδέψτε στην Ελληνική επαρχία.
Δείτε πως θα σας αντιμετωπίσουν τα όργανα της Τροχαίας όταν διαπιστώσουν πως η πινακίδα του οχήματός σας είναι Αθηναϊκή π.χ. και διαπιστώστε την ανοχή τους στους γηγενείς. (Ανασφάλιστοι, δίχως δίπλωμα, δίχως ΚΤΕΟ, δίχως πινακίδες, σουρωμένοι ή μαστουρωμένοι…)
Ο (ξένος) με το άρτιο ολοκαίνουργιο όχημα και τα Δημόσια έγγραφα στην εντέλεια θα λοιδωρηθεί από τους σερίφηδες γιατί πήγαινε με 120 αντί 80 ή με 70 αντί 30…

Το κόμπλεξ σε όλο του το μεγαλείο !
Η ίδια αντιμετώπιση υπάρχει απ’ όλες τις υπηρεσίες της ΕΛ.ΑΣ. και μετά συζητάμε για διαχείρηση κρίσεων σε ευαίσθητες περιοχές όπως είναι τα Εξάρχεια, που καθοριστικό ρόλο παίζουν και οι επιλογές της Πολιτείας.

Χαιρετίσματα στην Ηγεσία…

Υπάρχει Παράδεισος!!!

Ναι! Υπάρχει παράδεισος. Θα τον βρεις εκεί. Στους σκουροπράσινους σταφιδόκαμπους. Εκεί όπου η λάβρα του Αυγουστιάτικου ήλιου σιγοψαίνει στ’ αλώνι την κατάμαυρη απλωμένη σταφίδα και τα μοναδικά σύκα στις βραγιές.

Το άρωμά τους εξαίσιο και πρωτόγνωρο. Να ’χεις πνευμόνια, ολάκερο να το ρουφήξεις.

Θα τον βρεις εκεί στις μυριοπράσινες πλαγιές με τις συκιές, τις ελιές, τις αμυγδαλιές, τις αχλαδιές, τις γουρναπιδιές, τις γκορτσιές, το αγριόβατο και τα πρώιμα αμπέλια.

Εκεί που σαν πεινάσεις, σαν άλλος Αδάμ, απλώνεις το χέρι, κόβεις και τρως. Λεύτερα και άφοβα. Αφού η Εύα, παίρνει το μπάνιο της, μόνιμα, στην απέραντη χρυσή αμμουδιά της, (μικρή Σαχάρα την λέω). Αντάμα με τις καρέττα - καρέττα.

Θα τον βρεις εκεί που μια ασπροκόκκινη μπουκαμβίλια μετατρέπει ακόμη και το πιο άσχημο μπαλκόνι σε πανέμορφη ανθοδέσμη, σε πίνακα ζωγραφικής.

Θα τον βρεις εκεί όπου η τριανταφυλλιά, η πορτοκαλιά, η λεμονιά και τον χειμώνα ανθίζουν.

Θα τον βρεις εκεί που μια μόνη της κληματαριά μπορεί να επαναλάβει το θαύμα του εν Κανά γάμου.

Θα τον βρεις εκεί όπου η ντοματιά, η αγγουριά, η φασολιά, η μελιτζάνα, η μπάμια, η πιπεριά, η πατάκα, η καρπουζιά, η πεπονιά, το αράπικο φιστίκι οργιάζουν, προσφέροντας τροφή σε φτωχούς και πλούσιους.

Θα τον βρεις εκεί στις ανοιχτοπράσινες κορδέλες των κάμπων, καμωμένες από λυγερά καλάμια στις όχθες μικρών ποταμών.

Εκεί όπου η ιτιά, η καρυδιά, η μουριά, η μυρτιά, τα πλατάνια και η πάσης φύσεως χλωρίδα και πανίδα προσφέρουν τόπο χλοερό, τόπο φωτεινό, τόπο δροσερό, τόπο θείας μουσικής μελωδίας, τόπο αναπαύσεως.

Εκεί που ο φίκος και ο ιβίσκος γίνονται δένδρα και κάτω από μια βελανιδιά σταλίζουν χίλια πρόβατα.

Θα τον βρεις εκεί στις φιδίσιες χρυσοποίκιλτες ακρογιαλιές όπου οι άνθρωποι νιώθουν ή γίνονται με μιας πρωτόπλαστοι.

Ερωτεύονται στα πεντακάθαρα, ζεστά της θάλασσας νερά και με τον έρωτα οδηγό και σκανταλιάρη οδεύουν προς το προαιώνιο παιχνίδι της ζωής, την διαιώνιση του είδους.

Θα τον βρεις εκεί στις πανέμορφες πλούσιες πλαγιές και τα γάργαρα νερά του πιο αστραφτοφορεμένου με κατάλευκα ρούχα βουνού και όλων των υπολοίπων που αγκαλιάζουν τον παραδείσιο κάμπο εν είδει χαλκοπράσινου φράχτη.

Εκεί που τα βράδια το φεγγάρι πλημμυρίζει με φως το πέλαγος και αισθάνεσαι ότι είσαι και εσύ ένα μικρό κομμάτι του σύμπαντος κοιτώντας ψηλά τον έναστρο ουρανό με την μοναδική την απροσδόκητη καθαρότητά του.

Εκεί που για νανούρισμα στον ίσκιο της ελιάς της ασημόκλωνης έχεις των τζιτζικιών το γλυκό μονότονο τραγούδι και την μεσημβρινή δροσερή μπουκαδούρα ανακατεμένη με την αρμύρα και το ιώδιο της θάλασσας.

Εκεί που όταν ο ήλιος βασιλέψει αρχίζουν των βατραχιών και των νυχτοπουλιών οι ατέλειωτες νυχτερινές συναυλίες.

Ναι, υπάρχει παράδεισος. Θα τον βρεις τέλος πάντων εκεί στον μοναδικό κάμπο, όπου τα πάντα ευδοκιμούν, έστω κι αν φυτευτούν ανάποδα.

Πήγαινε λοιπόν και μπήξε οποιοδήποτε κλαρί θέλεις ανάποδα και αν δεν φυτρώσει, τότε θα δεχθώ πως έκανα λάθος, για το ότι υπάρχει επίγειος παράδεισος.

Θα τον βρεις εκεί που η μυρωδιά του ψύλληθρου είναι αυτή που πρώτη σε υποδέχεται κατά την άφιξή σου και θα σε συντροφεύει στις εξορμήσεις που θα κάνεις σε αρχαιολογικούς χώρους, μοναστήρια, μνημεία και βιότοπους.

Και τώρα θαρρώ πως κατάφερα να σου δείξω το δρόμο προς αυτόν.

Μα για να είμαι σίγουρος, θα σου ψελλίσω και το όνομά του.

Μεσσηνία!!! τον λένε, Μεσσηνία!!! φίλε μου.

Κι αν θέλεις να μάθεις και για τον απαγορευμένο καρπό…

Άστα, υπάρχει κι αυτός εκεί, μεγαλόπρεπος, θωρακισμένος, τεράστιος, μοναδικός και απρόσιτος.

Φραγκόσυκο τον λένε. Αν τον κατακτήσεις και τον δοκιμάσεις, τα ξαναλέμε φίλε μου…

Άκου τώρα και το κρυφό μυστικό.

Ο ουράνιος παράδεισος δεν είναι τίποτε άλλο από τον αντικατοπτρισμό του επίγειου. Πιστό αντίγραφο σου λέω. Μόνο που στον ουράνιο πηγαίνουν μονάχα δίκαιες ψυχές, ενώ στον επίγειο, μπορείς να βρεθείς ψυχή τε και σώματι, με ή χωρίς αμαρτίες.

Ιδού λοιπόν η ευκαιρία για γνήσια γεύση από πραγματικό παράδεισο εν τω μέσω του Αυγούστου…

Υ.Γ. Η διαδρομή του καθενός μας προς τον ουράνιο παράδεισο είναι δύσβατη, εξίσου δύσβατη με την διαδρομή για τον επίγειο παράδεισο, για την Μεσσηνία. Αποκομμένη από την υπόλοιπη Ελλάδα, χωρίς σύγχρονους αυτοκινητόδρομους, χωρίς σύγχρονο λιμάνι, με σιδηρόδρομο από την εποχή του Τρικούπη και αεροδρόμιο που υπολειτουργεί, περιμένει εμάς που την γνωρίσαμε και την αγαπήσαμε να μας προσφέρει απλόχερα μια πανδαισία χρωμάτων, αρωμάτων και γεύσεων. Να διεγείρει για άλλη μια φορά το σύνολο των αισθήσεών μας.

Τι κρίμα που αυτός ο ευλογημένος τόπος δεν ευτύχησε μεταπολεμικά και μέχρι τις ημέρες μας να βγει από την απομόνωση που τον έχουν καταδικάσει, πολιτικοί, πολιτικάντηδες και πονηροί πολιτευτές από όλο το πολιτικό φάσμα, της κεντρικής αλλά και της τοπικής εξουσίας;

Ίσως όμως αυτή η απομόνωση και η δυσκολία να τον ανακαλύψεις να είναι και όλη η μαγεία για εμάς τους μυημένους και ίσως αυτός να είναι και ο λόγος που δεν έχουμε ξεσηκωθεί ακόμα…

Καλοκαίρι 2005

ΜΠΕΝΕΑΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ 

E-Mail: beneas13@gmail.com 

Ευχαριστώ για τη Δημοσίευση:

«ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ» Ημερήσια εφημερίδα της Μεσσηνίας Φύλλο 447 5 Ιουλίου 2005

«ΘΑΡΡΟΣ» Πρωινή εφημερίδα της Μεσσηνίας Φύλλο 31.831 27 Ιουλίου 2005

«ΜΕΣΣΗΝΙΑΚΟΣ ΛΟΓΟΣ» Εβδομαδιαία εφημερίδα της Μεσσηνίας Φύλλο 784 Αύγουστος 2005

«το Χαϊδάρι Σήμερα» Φύλλο 5 Σεπτέμβριος 2005

«η ΦΩΝΗ του ΑΕΤΟΥ» έκδοση του συλλόγου «Ο ΑΕΤΟΣ ΤΡΙΦΥΛΙΑΣ» Φύλλο 76 Οκτώβριος – Δεκέμβριος 2005

«ΕΚΦΡΑΣΗ» Τριμηνιαίο Μεσσηνιακό πολιτιστικό περιοδικό Τεύχος 53 Οκτώβριος 2005

e-Epiloges

Γιάγκουρας

Άφησαν τις MERCEDES και το έριξαν στα LEXUS !

Άλλαξαν τα γούστα των Εθνοπατέρων μας !

Επιλέγουν πλέον με οικολογική συνείδηση & ευαισθησία !

Και πάντα μα πάντα με σεμνότητα & ταπεινότητα !

Ότι στέρησαν μεταπολεμικά και ως τις μέρες μας από τους Πολίτες αυτής της χώρας, με τις παράλογα βαρύτατες φορολογίες, φρόντιζαν πάντα να το παρέχουν πλουσιοπάροχα στους εαυτούς τους. Το εν λόγω θέμα με είχε απασχολήσει και παλαιότερα...

ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ

Μεγάλη συζήτηση ξεκίνησε πάλι στα Μ.Μ.Ε., για το εάν στους Βουλευτές που εκλέγονται στο Ελληνικό Κοινοβούλιο, μεταξύ των άλλων προνομίων που απολαμβάνουν, θα παρέχουν και αυτοκίνητα με την μέθοδο του Leasing για τις μετακινήσεις τους.
Εγώ προτείνω να πάψουν οι μεμψιμοιρίες και να τους χορηγηθούν:

- JEEP GRAND CHEROKEE έτσι ώστε να ισοπεδώνουν μαζί με την νοημοσύνη μας, τις επικίνδυνες και απαράδεκτες κακοτεχνίες των Δημοσίων Έργων που προκύπτουν από την ανοχή τους και την αγαστή συνεργασία τους με τους μεγαλοεργολάβους αυτής της χώρας…
- MERCEDES S-CLASS που είναι το τέλειο αγχολυτικό στις κυκλοφοριακές συνθήκες των μεγαλουπόλεων της χώρας μας και για τις οποίες είναι συνυπεύθυνοι, εφόσον αυτοί νομοθετούν και οι μεγαλοεργολάβοι δημιουργούν τερατουργήματα…
- MASERATI QUATTROPORTE για ταχύτατες μετακινήσεις στους απίθανους αυτοκινητόδρομους αυτής της χώρας, που οι ίδιοι με φανφάρες παραλαμβάνουν, από τους μεγαλοεργολάβους των Δημοσίων Έργων...
Βέβαια, οι πολίτες αυτής της χώρας απαγορεύεται να οδηγούν το αυτοκίνητο που επιθυμούν διότι δεν μπορούν ή δεν τους επιτρέπετε να μπορούν…
Εφόσον δεκάδες περιοδικά αυτοκινήτου, δεκάδες χιλιάδες αναγνώστες τους, εκατοντάδες χιλιάδες οδηγών και εκατομμύρια πολίτες αυτής της χώρας δεν μπορούμε να συνεννοηθούμε, να αντιδράσουμε και να διεκδικήσουμε…
Υπομονή και περαστικά μας !

Χαϊδάρι 8 – 11 – 2002
Μπενέας Γεώργιος
Αγανακτισμένος αναγνώστης σας, λάτρης του αυτοκινήτου & της αυτοκίνησης

Δημοσίευση :

AUTO TPITH Tεύχος 51 17 Δεκεμβρίου 2002
ΑUTO MOTOR UND SPORT Τεύχος 25 19 Δεκεμβρίου 2002

«ΧΑΪΔΑΡΙ Η πόλη μας» Φύλλο 46 Δεκέμβριος 2002
«ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΣ Η πόλη μας» Φύλλο 4 Ιανουάριος 2003
DRIVE Τεύχος 75 Ιανουάριος 2003
http://ypeppas.blogspot.com/2008/05/12.html

Ένα μνημόσυνο αλλιώτικο από τα άλλα !

Φωτογραφίες: Studio Αντωνιάδης - Γ. Τελλίδης Στρ. Καραϊσκάκη 96 Χαϊδάρι τηλ. 210-5910217


Μετά την τέλεση του Μνημοσύνου και σύμφωνα με ανεξακρίβωτες πληροφορίες πραγματοποιήθηκε συγκέντρωση τελεταρχών και φαναρτζήδων για να παραμείνει η Ιερά Οδός ως έχει, με την ανάποδη κλίση της στροφής, στο ύψος του 2ου Δημοτικού σχολείου στο Χαϊδάρι.

Διαβάστε τι έγραφα τότε, για την διαχείριση των Δημοτικών θεμάτων από την πράσινη Δημοτική Αρχή, αυτά ισχύουν και σήμερα για την γαλάζια, ή όπως λέει και ο λαός, άλλαξε ο Μανωλιός κι έβαλε τα ρούχα αλλιώς.

ΤΑ ΨΕΥΤΙΚΑ ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΤΑ ΜΕΓΑΛΑ

Διανύσαμε αισίως ενάμιση χρόνο από τις δημοτικές εκλογές και είναι απορίας άξιο για το τι συμβαίνει με την περάτωση των έργων στον Δήμο μας.
Έργα που παραμονές των δημοτικών εκλογών έδειχναν πως είναι ζήτημα λίγων εβδομάδων ή ενός το πολύ δύο μηνών να παραδοθούν βρίσκονται αποτελματωμένα στο ίδιο στάδιο για να μην πω σε χειρότερο αφού στις ημιτελείς κατασκευές προστίθεται και η φθορά του χρόνου.
Πού είναι οι περιβόητες παρεμβάσεις του Ολυμπιακού Δήμου μας ενόψει των Ολυμπιακών Αγώνων;
Μάλλον θα είναι έτοιμες μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες μαζί με τα έργα «Καλατράβα» και πολλά άλλα που καλώς σχεδιάσθηκαν αλλά κακώς δεν υλοποιήθηκαν.
Δεν είδαμε ακόμα στον Δήμο μας την εφαρμογή του νόμου που μας απαλλάσσει από την κακογουστιά των διαφημιστικών πινακίδων σε πλήθος μπαλκονιών, ταρατσών και ελεύθερων χώρων…
Κάποιες αναπλάσεις στο Δαφνί και στον Σκαραμαγκά τις έφαγε το σκοτάδι, αλλά τώρα ενόψει εκλογών φωταγωγούνται σιγά σιγά…
Η «πύλη» της πόλεως και της πρωτεύουσας από έργο ανάπλασης και ανάπτυξης παραμένει υπαίθριο ουρητήριο…
Οι «δάφνες» θεμελιώνονται εκ βάθρων από το 1999 για να αντέξουν σε ισχυρότερους σεισμούς στο μέλλον…
Η Μονή Δαφνίου μνημείο προβολής αλλά και προσβολής της πόλεώς μας…
Η Ιερά Οδός όπως την είδαμε παραμονές των εκλογών την βλέπουμε και σήμερα, ενώ το τμήμα που αναπλάσθηκε μεταξύ πύλης Δρομοκαϊτείου και γηπέδου Σιδηρόπουλου έχει μετατραπεί σε χώρο στάθμευσης βαρέων και μη οχημάτων…
Το γήπεδο του Σιδηρόπουλου για το επόμενο πρωτάθλημα το βλέπω σχεδόν έτοιμο…
Δημαρχείο, τοιχογραφίες Γύζη και περιβάλλοντες χώρους τους βλέπω επισκέψιμους στις επόμενες δημοτικές και αν…
Χώροι πρασίνου που θα πέρναγαν στην ιδιοκτησία του Δήμου με εξασφαλισμένα κονδύλια ενταγμένα σε Ολυμπιακά προγράμματα αρχίζω να πιστεύω πως θα μπετοποιηθούν…
Μικροπαρεμβάσεις και μικροπάρκα σε γειτονιές βρίσκονται και σήμερα στο ίδιο στάδιο που ήταν και παραμονές των εκλογών…
Η διαπλάτυνση της Γ. Παπανδρέου θα μας απασχολήσει πάλι παραμονές των επόμενων δημοτικών εκλογών…
Ο δρόμος που συνδέει Χαϊδάρι - Περιστέρι και θα εξυπηρετεί το Αττικό νοσοκομείο, έτοιμος και αυτός όπως και το νοσοκομείο, θα τον εγκαινιάσουμε μαζί με το γειτνιάζων πάρκο των 65 στρεμμάτων στις επόμενες ή μεθεπόμενες εκλογές…
Θα μπορούσα να απαριθμήσω τόσα και άλλα τόσα, να γράψω για ανάλγητες και αλαζονικές συμπεριφορές εις βάρος των εργαζομένων του Δήμου από τους διοικούντες, για εμπαιγμούς και κοροϊδίες αλλά σταματώ εδώ για την ώρα…
Τι φταιει όμως για όλα αυτά;
Η έλλειψη προγραμματισμού, η επιλογή των εργολάβων, η ανεπάρκεια των υπευθύνων, οι ψεύτικες προεκλογικές υποσχέσεις, ή τα άθλια οικονομικά του Δήμου μας και πολλών άλλων Δήμων σε όλη την επικράτεια όπως μας διαβεβαιώνουν οι υπεύθυνοι του Δήμου;
Θυμηθείτε αυτήν την διαβεβαίωση, Φεβρουάριο του 2004, γιατί απ’ ότι καταλαβαίνω και σύμφωνα με την πάγια τακτική τους από τον επόμενο μήνα αυτό που θα φταιει θα είναι η επάρατος δεξιά που ανέκαμψε ύστερα από είκοσι τόσα χρόνια ! ! !
Χαϊδάρι 23 Φεβρουαρίου 2004
ΜΠΕΝΕΑΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ
E-mail: beneas13@hol.gr
Δημοσίευση: «ΧΑΪΔΑΡΙ Η πόλη μας» «ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ» «ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ ΠΟΛΙΤΗΣ»

ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΘΑ (ξανά) ΨΗΦΙΣΩ ΝΤΗΝΙΑΚΟ ΣΤΟ ΧΑΪΔΑΡΙ !

Γιατί μας κούρασε, μας απογοήτευσε, μας εξαπάτησε, μας ειρωνεύτηκε, μας εξόργισε και δεν μας κάνει πλέον.
Γιατί είμαι Ελεύθερος Πολίτης με Ελεύθερη Σκέψη, Αδέσμευτος, Ακηδεμόνευτος, Ανένταχτος και πάντα με κριτική διάθεση απέναντι στην όποια Εξουσία, πολύ δε περισσότερο σε αυτούς που διέπονται από Καθεστωτική αντίληψη, που είναι Καθεστώς με σημάδια σήψης και διαφθοράς πλέον, μετά τα όσα βλέπουν το φως της δημοσιότητας.
Γιατί είναι ανήμπορος πλέον να ελέγξει και να αποτρέψει την κατηφορική πορεία των συνεργατών του αφού φτάσαμε στο σημείο ο ένας να διαρρέει εντέχνως τα άπλυτα του άλλου χωρίς αιδώ.
Γιατί δεν φτάνει να ωραιοποιούμε καταστάσεις και να εξαγγέλλουμε προγράμματα στα πολυτελή έντυπα που εκδίδουμε αλλά κάποτε πρέπει και να τα υλοποιούμε.
Γιατί εξ ίσου σημαντικό στην πορεία του καθενός στην πολιτική είναι και το πότε αυτός αποφασίζει να Αποσυρθεί από αυτήν και ο κος Ντηνιακός δεν έχει καταλάβει ότι ο χρόνος γι’ αυτόν παρήλθε.
Δεν θα (ξανά) ψηφίσω Ντηνιακό στο Χαϊδάρι διότι φέρει ευθύνες…
Για την καταστροφή του Φυσικού Περιβάλλοντος στα όρια του Δήμου…
Για το Δημαρχιακό Μέγαρο που στοίχειωσε…
Για τις απροσπέλαστες προσβάσεις του Αττικού Νοσοκομείου…
Για το μόνιμο πλέον μποτιλιάρισμα των κεντρικών και μη οδών…
Για την κυκλοφοριακή μελέτη που ακούμε και ποτέ δεν βλέπουμε…
Για την μη αγορά και διευθέτηση των πευκόφυτων χώρων της Πατρόκλου και τις κοροϊδίες είκοσι και πλέον χρόνων…
Για την εγκατάλειψη της Πολιτιστικής Κληρονομιάς μας με αποκορύφωμα όσα αντικρίζει ο επισκέπτης στην Μονή Δαφνίου…
Για την Ολυμπιάδα που έφυγε χωρίς να μείνει κάτι από όλα αυτά που περιμέναμε στον κατά τα άλλα Ολυμπιακό Δήμο μας…
Για τις Υπερβάσεις στον Λόφο του Προφήτη Ηλία…
Για το κιόσκι που αυθαίρετα κλάδεψαν και εξαφάνισαν κάποιοι ένα πρωινό στον Πεζόδρομο λες και δεν ήταν Δημοτική Περιουσία…
Για τις διαφημίσεις που προσβάλουν την αισθητική μας σε δρόμους και ταράτσες της πόλης μας…
Για την καρμανιόλα στροφή της Ιεράς Οδού απέναντι από το 2ο Δημοτικό Σχολείο…
Για το ότι οι παιδότοποι και οι παιδικές χαρές έχουν γίνει η χαρά των αρουραίων των αδέσποτων και των μικρών ζώων της κάθε φιλόζωης κυρίας ανεξέλεγκτα και χωρίς σεβασμό έναντι των μικρών παιδιών μας…
Για τις αναπλάσεις των χώρων στις εισόδους των στρατοπέδων που δεν λένε να ξεκινήσουν…
Για την ανάλγητη συμπεριφορά του Δήμου Εργοδότη έναντι των ανυπεράσπιστων εργαζομένων του…
Για την επέλαση των εργολάβων σε κάθε γωνιά της πόλης μας και την καραμέλα της ήπιας ανάπτυξης…
Για τον ήλιο που χάθηκε εκεί στον Σκαραμαγκά από το ύψος των containers…
Για τα μικρά καθημερινά προβλήματα της Γειτονιάς και των Δημοτών που διαιωνίζονται, αφού δεν υπάρχει το παραμικρό ενδιαφέρον να αντιμετωπιστούν, γιατί για μεγάλα πράγματα είναι αυτοί πλασμένοι…
Για το ότι ο Πασόκος Δήμαρχος έγινε ακομμάτιστος και τώρα πάλι Πασόκος…
Για το ότι κάποιοι μας δουλεύουνε κανονικά και πρέπει να τους λέμε και ευχαριστώ…
Για τα ΨΕΥΤΙΚΑ ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΤΑ ΜΕΓΑΛΑ όπως έγραφα στο μέσον της θητείας αυτής της Δημοτικής Αρχής και τίποτα δεν άλλαξε μέχρι και σήμερα…
Γιατί όσα έχουν ειπωθεί και όσα γράφτηκαν τα προηγούμενα χρόνια είναι χαραγμένα στις μνήμες μας και να δούμε πως κάποιοι θα μας πείσουν με τις αλλαγές των συμπεριφορών και των στάσεών τους…

Χαϊδάρι Νοέμβριος 2005

ΜΠΕΝΕΑΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ

E-Mail: beneas13@hol.gr

Δημοσίευση: «ΧΑΪΔΑΡΙ Η πόλη μας» Φύλλο 78 Νοέμβριος 2005
«το Χαϊδάρι Σήμερα» Φύλλο 8 Δεκέμβριος 2005
«Η ΠΑΡΟΥΣΙΑ» Φύλλο 13 (1 Δεκεμβρίου 2005)