Μερικές φορές τρώω σαν να μην υπάρχει αύριο... Βέβαια για να συμβεί αυτό πρέπει να υπάρχει λόγος και ο λόγος σήμερα είναι ότι βρήκα τραπέζι στη "Μουριά" στον "Κορδία" στη Δυτική παραλία της Καλαμάτας... Έτσι, ένα απωθημένο χρόνων σήμερα μου έφυγε... Άσε που έμαθα και τον τρόπο για την επόμενη φορά...
Μόνο καλά λόγια ακούγαμε για τη "Μουριά" εδώ και πολλά χρόνια... Όποτε περνούσαμε απέξω ούτε που το σκεφτόμασταν να σταματήσουμε γιατί ήταν πάντα ασφυκτικά γεμάτη... Στους ταξιδιωτικούς οδηγούς πάντα μιλούσαν με καλά λόγια... Οι κριτικές όσων έφαγαν εδώ ήταν εξαιρετικές... Αλλά εμείς μέχρι σήμερα ήμασταν έξω από το παιχνίδι...
Σημερα ξεκινήσαμε για πατσά "Στου Κώστα", αλλά όλως τυχαία περνώντας από τη "Μουριά" διακρίναμε ελεύθερο τραπέζι και κοντοσταθήκαμε... Μετά από λίγο παραγγέλναμε... Ούτε μενού, ούτε κατάλογοι... Θαλασσινά ψητά, θαλασσινά στο τηγάνι και κάποια μαγειρευτά... Όλα της ημέρας και με τέχνη περίσσια μαγειρεμένα... Και λίγα συνοδευτικά, όλα ντόπια και νόστιμα... Ο Μεσσηνιακός κόλπος και η Μεσσηνιακή γη τροφοδοτούν ανεξάντλητα, αιώνες τώρα, τους κατοίκους αυτού του τόπου με τα καλύτερα προϊόντα...
Το τραπέζι γέμισε με εκλεκτούς μεζέδες... Η μπύρα Μεσσηνιακή, το τσίπουρο επίσης... Έτσι πρέπει... Σε κάθε τόπο πρέπει να γεύεσαι τα τοπικά προϊόντα, αλλά πρέπει και να τα βρίσκεις όταν τα αναζητάς...
Πολλοί, ιδιαίτερα στην Αθήνα, ακούμε ψαροταβέρνα και μας πιάνει ένα "σφίξιμο" για τις τιμές... Η σημερινή μας έξοδος δεν έκρυβε τέτοια ανησυχία... Οι τιμές στη "Μουριά" μάλλον τιμές καφετέριας της πρωτεύουσας μας θύμισαν...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου