Δεν είναι υπερβολή να πω ότι απόψε γιορτάσαμε πρόωρα το Δεκαπενταύγουστο, μιας και οι υποχρεώσεις της δουλειάς μας θέλουν εκείνες τις ημέρες στο κλεινόν άστυ... Όμως το αποψινό μας πέρασμα από το ιστορικό κέντρο της Καλαμάτας μετά τον απογευματινό περίπλου του Μεσσηνιακού κόλπου, μας αποζημίωσε με το παραπάνω... Για το εκλεκτό σουβλάκι του Τζίμη ήρθαμε ως εδώ, αλλά αυτό που αντικρίσαμε δεν περιγράφεται... Πέσαμε πάνω σε γιορτή, σε πανηγύρι... Εκατοντάδες Καλαματιανοί και επισκέπτες της πόλης είχαν λάβει θέση γύρω από τους Αγίους Αποστόλους και η ρεμπέτικη κομπανία έδινε ρεσιτάλ... Ο Τζίμης επί το έργον, κι εμείς ευκαιρία βρήκαμε για να σας μεταφέρουμε εικόνες... Φίλες και φίλοι, Αύγουστος από σήμερα... Μήνας διακοπών και θερινής ραστώνης... Σας ευχόμαστε να περάσετε όσο πιο καλά το επιτρέπουν οι συνθήκες που επικρατούν στον τόπο μας...
Πολίτη του διαδικτύου καλώς όρισες. Βρίσκεσαι σε βήμα διαλόγου, διεκδίκησης, σαρκασμού και αμφισβήτησης της κάθε λογής εξουσίας. Επειδή τίποτα δε χαρίζεται και όλα κατακτώνται, σε προτρέπω να διεκδικείς αυτά που σου αναλογούν και να μην απεμπολάς τα δικαιώματά σου. ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ Ελεύθερα και με οιονδήποτε τρόπο, η αναπαραγωγή, αναδημοσίευση, διακίνηση, ακόμα και οικειοποίηση, των ενυπόγραφων ιδεών μου, απ’ αυτό το blog. Γιατί οι Ιδέες πρέπει να διακινούνται Ελεύθερα, δίχως περιορισμούς...
Τετάρτη 1 Αυγούστου 2018
Παραλία Ακτή: Ένας επίγειος παράδεισος στην Κεντρική Εύβοια!!!
Το κατάλυμα στο οποίο μέναμε, βρισκόταν
κυριολεκτικά ανάμεσα σε δύο παραλίες, αυτήν του Λιμνιώνα και αυτήν της Ακτής ή
αλλιώς Βουβάλι. Η παραλία Ακτή βρίσκεται 1600 μέτρα από το Kapetaniou Apartments και
περίπου 2.5 χλμ από το Λιμνιώνα. Πήραμε λοιπόν το αυτοκίνητο και οδηγήσαμε σε
χωματόδρομο για 10' περίπου. Στα δεξιά μας είδαμε ένα μονοπάτι που οδηγούσε
στην Ακτή. Αφήσαμε το αυτοκίνητο και ξεκινήσαμε πεζοπορία υποχρεωτικής
κατάβασης του βουνού. Το μονοπάτι είναι αρκετά μεγάλο και πρέπει οπωσδήποτε να
φοράτε αθλητικά και να είστε οπλισμένοι με υπομονή. Μόλις αντικρύσετε την
παραλία από κοντά, θα ανταμειφθείτε για όλη την κούραση της κατάβασης. Η παραλία
είναι για τους τολμηρούς που θα πάρουν την απόφαση να κατέβουν κι όχι άδικα. Μπροστά
μας, απλώθηκε ένας επίγειος παράδεισος… γαλαζοπράσινα νερά, σαν λίμνη, που
αντικατοπτρίζουν τα καταπράσινα βουνά που τα περιτριγυρίζουν. Μαύρη αμμουδιά
ολόγυρα και βράχια να ξεπηδούν στη μέση της θάλασσας. Τα νερά κρυστάλλινα,
πεντακάθαρα και βαθιά. Αξίζει να έχετε μαζί σας μάσκες να εξερευνήσετε τον
υπέροχο βυθό της, αλλά και της σπηλιές της. Αν και η κατάβαση ήταν κουραστική,
για μας θα μείνει μια αξέχαστη εμπειρία το να βρεθούμε σε αυτήν την,
πραγματικά, παρθένα παραλία.
Κι αφού καθήσαμε με τις ώρες και
απολαύσαμε την Ακτή, πήραμε το δρόμο του γυρισμού αρκετά πεινασμένοι! Στο δρόμο
από το Λιμνιώνα προς το κατάλυμά μας υπάρχει μία ταβέρνα με πανοραμική θέα όλη
την παραλία του Λιμνιώνα, η ταβέρνα Ζωή. Το φαγητό ήταν υπέροχο, όπως και η
θέα. Στη Ζωή, μπορείτε να γευτείτε ένα σωρό πράγματα, παραδοσιακά και μη, όλα
φτιαγμένα με αγάπη και αγνά τοπικά προϊόντα. Αν περάσετε από το Λιμνιώνα αξίζει
να περάσετε από εκεί!
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)









































