Τετάρτη 30 Σεπτεμβρίου 2009

Ο Αντώνης Νικοπολίδης, η συντριβή που δεν ήρθε και η συντριβή που έρχεται… Μια διαφορετική προσέγγιση του φαινόμενου Νικοπολίδης !

Ποδοσφαιροποίηση της Πολιτικής… ΤΩΡΑ !

Αντώνη είμαι βάζελος αλλά σε γουστάρω τρελά και όσο βγάζεις μάτια τόσο με πορώνεις…

Για το δίκιο σου ρε γαμώτο και την εκδίκηση που παίρνεις !


Για άλλη μια φορά ο Αντώνης Νικοπολίδης ήταν ο καλύτερος !
Για άλλη μια φορά απέτρεψε τη συντριβή του Ολυμπιακού με την απόδοσή του στο Emirates Stadium, χαλώντας μας τη μαγική βραδιά που περιμέναμε…
Για άλλη μια φορά απέδειξε στο Διευθυντήριο των Πράσινων πως κακώς έφυγε με τον τρόπο που έφυγε…
Για άλλη μια φορά κέρδισε το στοίχημα που έχει βάλει με τον εαυτό του, σε κάθε αγώνα να είναι ο καλύτερος, σε κάθε αγώνα να κάνει τους πρώην του, να τον κοιτούν αποσβολωμένοι, γιατί έδωσε αίμα και ιδρώτα και εισέπραξε άρνηση και απογοήτευση
Για άλλη μια φορά στον Παναθηναϊκό κατάλαβαν τι σημαίνει να δημιουργείς γενίτσαρους με τη συμπεριφορά σου…
Ο Αντώνης Νικοπολίδης λοιπόν απέτρεψε τη συντριβή της ομάδας του, τη στιγμή που μια άλλη συντριβή είναι προ των θυρών…
Πρόκειται για τη συντριβή της Νέας Δημοκρατίας την προσεχή Κυριακή…
Μια συντριβή που έρχεται πρωτίστως από τους Νικοπολίδηδες της παράταξης, που το Διευθυντήριο υποτίμησε, πλήγωσε, αγνόησε, τους έκανε γενίτσαρους με όσα αυτό σημαίνει
Το σύνδρομο Νικοπολίδη τώρα είναι προ των πυλών των Βένετων και κάποιοι την Κυριακή το βράδυ, όταν τα φώτα θα σβήσουν, θα κοιτούν αποσβολωμένοι… τη μαγική βραδιά των Πράσινων
Ενώ κάποιοι άλλοι θα παίρνουν την εκδίκησή τους...

Τρίτη 29 Σεπτεμβρίου 2009

Δεν αξίζει στην ιστορική παράταξη της κεντροδεξιάς αυτή η ελεύθερη πτώση…



Αθήνα, 21 Σεπτεμβρίου 2009

Οι συνθήκες που επικρατούν στην πολιτική ζωή του τόπου δεν επιτρέπουν τη συμμετοχή μου στην εκλογική αναμέτρηση της 4ης Οκτωβρίου. Η οικονομική κρίση ανέδειξε ακόμα πιο έντονα τα προβλήματα που προϋπήρχαν. Στη χώρα μας, η κρίση είναι πρωτευόντως πολιτική. Κρίση των αξιών, κρίση των θεσμών, κρίση του πολιτικού μας συστήματος. Αδυναμία να προσαρμοστούμε στις αλλαγές που γίνονται γύρω μας με τρομαχτική ταχύτητα. Άρνηση να δεχτούμε ότι οι παλιές συνήθειες δεν δουλεύουν πια.

Δύο χρόνια πριν, όταν όλα έμοιαζαν εύκολα και σίγουρα, προείπα αυτά που συνέβησαν. Πρότεινα να προλάβουμε την κρίση με τολμηρές αποφάσεις και τομές. Μίλησα, έγραψα, φώναξα. ΄Εγινα κακός. Δεν εισακούστηκα. Η ακινησία υπερίσχυσε. Η οπισθοδρόμηση εκκίνησε.

Το θολό αυτό τοπίο, το πολιτικό σύστημα δεν επιθυμεί να το διαταράξει. Κατρακυλάμε σε όλους τους διεθνείς ποιοτικούς δείκτες και, αντί να αντιδράσουμε, καταφεύγουμε στην εσωστρέφεια. Κάποιοι όμως πρέπει να αναλάβουν την ευθύνη της κατρακύλας. Στον πόλεμο, φταίνε οι στρατηγοί, όχι οι φαντάροι. Η αποτυχία αυτονόητα βαραίνει κυρίως την ηγεσία της παράταξης που είχε την ευθύνη για τη διακυβέρνηση της χώρας επί 5,5 χρόνια. Την ηγεσία που το 2004 παρέλαβε την ελπίδα και το 2009 παραδίνει απογοήτευση. Την ηγεσία που με τα λάθη και τις παραλείψεις της μετέτρεψε την πίστη του λαού σε κυνισμό, τη θετική ψήφο σε αρνητική, τη μαζική συμμετοχή σε αποχή. Και τώρα, για να ξεφύγει από το προσωπικό της πολιτικό αδιέξοδο, σέρνει τον τόπο και την παράταξή της σε άκαιρες εκλογές, αντί να μπει μπροστά και να δώσει μάχη για να λύσει τα προβλήματα του λαού.

Δεν αξίζει στην ιστορική παράταξη της κεντροδεξιάς αυτή η ελεύθερη πτώση. Δεν αξίζει στη χώρα αυτή η μαυρίλα. Αυτός ο τόπος έχει δυνάμεις. Αντί να τις αξιοποιήσει, τις λοιδορεί, τις καταδιώκει, τις περιθωριοποιεί. Κλασική αντίδραση της συντήρησης και του σκοταδισμού σε όλες τις εποχές. Όσοι αγωνίζονται για μια διαφορετική Ελλάδα βρίσκουν μπροστά τους ένα τείχος λυσσαλέας αντίδρασης.

Σε πείσμα όμως όλων αυτών που διαχρονικά πολεμούν την ανανέωση, η Ελλάδα προχωράει. Σ’ αυτούς τους ΄Ελληνες, που δεν βλέπουν τώρα φως, που νοιώθουν ότι η πολιτεία δεν τους βοηθάει, σ’ αυτούς που δουλεύουν σκληρά ή, ακόμα χειρότερα, που είναι άνεργοι και τα μόνα που ακούνε είναι για μίζες και για σκάνδαλα, απευθύνομαι σήμερα και τους λέω. Είμαι κι εγώ θυμωμένος όπως κι εσείς. Να μην το βάλουμε όμως κάτω. Να αγωνιστούμε.

Σ’ αυτόν τον αγώνα δεν είστε μόνοι. Είμαστε μαζί. Δεν παραιτούμαι, δεν έχω παραιτηθεί ποτέ από τα δύσκολα. Οι δυνάμεις της συντήρησης και της διαπλοκής κατάφεραν να με βγάλουν προσωρινά μόνο έξω από την εκλογική μάχη. Γιατί φοβούνται. Έχουν πολλά να κρύψουν. Φοβούνται τις καθαρές κουβέντες, φοβούνται τον έλεγχο.

Θα επανέλθω όμως. Με τους δικούς μου όρους. Με αξιοπρέπεια και με το κεφάλι ψηλά. Γιατί ξέρω ότι στις δύσκολες στιγμές δεν δείλιασα, δεν έκαμψα τη μέση, δεν σιώπησα.
Απευθύνομαι σε όλους τους πολίτες που με στήριξαν όλα αυτά τα χρόνια. Σας ευχαριστώ για την πίστη σας σ’ εμένα. Σας ευχαριστώ για τη δύναμη που μου δίνετε.

Γνωρίζω ότι την 4η Οκτωβρίου με νηφαλιότητα, ρεαλισμό και δίχως ακρότητες, θα πράξτε ό,τι σας υπαγορεύει η καρδιά και η συνείδησή σας για ένα καλύτερο μέλλον του τόπου. Χρόνος άλλος για τον τόπο δεν υπάρχει.
Γνωρίζω ότι την 4η Οκτωβρίου με περίσσεια θάρρους και δύναμη αυτοκάθαρσης, όλοι εμείς, μόνοι μας, θα βάλουμε βαθιά το νυστέρι στο δικό μας απόστημα. Χρόνος άλλος για την ανάταξη και την κάθαρση της στιγματισμένης σήμερα με τη χλεύη της διαφθοράς και της ανικανότητας, κεντροδεξιάς παράταξης, δεν υπάρχει.


Θα είμαι παρών. Κοντά σας. Μαζί θα εργαστούμε για τη συγκρότηση μιας φερέγγυας, αξιόπιστης, ελεύθερης κεντροδεξιάς ιδεολογικής πρότασης. Μαζί θα εργαστούμε για τη νέα σελίδα στην πορεία της χώρας.

Πέτρος Τατούλης
Βουλευτής Αρκαδίας επί 19 χρόνια

BMW 750


Στο φανάρι σταματά μια BMW 750.

Την πλησιάζει κουτσαίνοντας ένας ζητιάνος με λερωμένα, σκισμένα ρούχα, ξυπόλητος, αξύριστος, φαλακρός, χωρίς τα μισά δόντια και απλώνει το χέρι:
- Κύριε σας παρακαλώ δώστε μου λίγα λεπτά για να πάρω κάτι να φάω.
Ο οδηγός τον κοιτάζει με ένα ξαφνιασμένο βλέμμα και τον ρωτάει.
- Αν σου δώσω 50 ευρώ, πες μου την αλήθεια, θα τα ξοδέψεις στα ποτά και τα τσιγάρα;
- Μα τι λέτε κύριε. Είμαι 48 χρονών και ποτέ δεν κάπνιζα ούτε έπινα.
- Καλά αν σου δώσω 100 ευρώ, θα πας στο μπουρδέλο και θα τα φας όλα στις πουτάνες;
- Μα τι λέτε κύριε, είμαι 48 χρονών δεκαπέντε χρόνια παντρεμένος με τρία παιδιά και ποτέ δεν πήγα με άλλη γυναίκα.
- Τότε άκου, θα σε πάω στο σπίτι μου και θα πω στην γυναίκα μου να μας σερβίρει ένα πλούσιο τραπέζι και στο τέλος θα σου δώσω και 200 ευρώ. Συμφωνείς;
- Μα κύριε ντρέπομαι, κοιτάξτε τα χάλια μου, τι θα πει η κυρία σας; Τι θα πει; του λέει κατάπληκτος ο ζητιάνος;
Και ο οδηγός
- Δεν θα πει !
Εγώ θα της πω ! Nα δει που καταλήγουν οι άντρες που δεν καπνίζουν, δεν πίνουν και δεν απατάνε τις γυναίκες τους ! ! !


Δευτέρα 28 Σεπτεμβρίου 2009

Η κρίση στο ΠΣΕΕΠ υποβόσκει…


Συναδέλφισσες / φοι.
Σχετικά με το ζήτημα της μομφής, ένα έχουμε να παρατηρήσουμε. Δεν επιτρέπεται να κατηγορείς κάποιους για κάτι, ενώ κάνεις το ίδιο και εσύ. Και αφού υπάρχουν δυο η τρεις παραμένοντες και εάν κάποιοι λόγω παρατυπιών στις προσλήψεις ωφελήθηκαν αλλά μέμφονται άλλους, επιβάλλεται από την συνδικαλιστική ηθική να προχωρήσουν στα αυτονόητα. Αυτά όσον αφορά στο παιχνίδι με τις μομφές.
Συνάδελφοι:
Μετά την πρόταση «μομφής» στον πρόεδρο του σωματείου από τους εταίρους του κυβερνητικού-εργοδοτικού συνδικαλισμού ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ, την αναδιάρθρωση του Δ.Σ που ακολούθησε και την συλλογή υπογραφών για έκτακτη Γενική Συνέλευση, υπεύθυνη δεοντολογικά σωστή και ηθική στάση απέναντι στους εργαζομένους και τα προβλήματα τους ήταν η άμεση σύγκλιση Γεν. Συν/σης.
Η άρνηση των ηγεσιών ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ για άμεση σύγκλιση Γεν. Συν/σης και ουσιαστικά για άμεση προσφυγή σε αρχαιρεσίες, πέρα από τις αυτοαναιρούμενες τυπικές διατάξεις του καταστατικού και τις υποκειμενικές νομικές γνωμοδοτήσεις, κρύβει σκοπιμότητες που οπωσδήποτε σχετίζονται με τις επικείμενες βουλευτικές εκλογές.
Η ηγεσία της ΠΑΣΚΕ-ΕΛΠΕ προσδοκά να βρεθεί στην κυβερνητική εξουσία το ΠΑΣΟΚ, ώστε να παίξει τον γνωστό από το παρελθόν ρόλο της. Ρόλο στήριξης όλων των αντεργατικών επιλογών των κυβερνήσεων του και των διορισμένων από αυτές διοικήσεων στα ΕΛΠΕ.
Οι εργαζόμενοι δεν πρέπει να ξεχνούν και οι νέοι συνάδελφοι να μαθαίνουν, ποιοι στήριξαν την «αναδιάρθρωση/μετοχοποίηση» και την διάλυση της ΔΕΠ, διαλύοντας ταυτόχρονα και την έρευνα που τώρα κόπτονται για αυτήν, και τελικά ιδιωτικοποίησαν το 65% των ΕΛΠΕ παραδίδοντας τα στα χέρια του ομίλου Λάτση.
Ποιοι χειροκρότησαν τον νόμο Ρέππα, (καθώς και οι σύμμαχοί τους της ΔΑΚΕ τους αντίστοιχους Σιούφα – Πετραλιά), που όλοι αυτοί οι νόμοι αύξησαν τα όρια συνταξιοδότησης, μείωσαν τις συντάξεις, άνοιξαν τον δρόμο για την κατάργηση των βαρειών, χάρισαν δις € από τις εισφορές των εργαζομένων στο κεφάλαιο, έπαιξαν τα αποθεματικά των ταμείων στον τζόγο του χρηματιστηρίου.
Ποιοι χειροκρότησαν τους νόμους για την ενοικίαση των εργαζομένων και γέμισαν τα ΕΛΠΕ με εργαζόμενους υπό το καθεστώς της ενοικίασης. Ποιοι είχανε συμφωνήσει με την διοίκηση, ώστε οι νεοπροσλαμβανόμενοι να εντάσσονται στο 20 Μ.Κ αντί του 19 κ.α.
Στο Δ.Σ που έγινε στις 22/9/09 εμείς προτείναμε να πάμε αμεσα σε έκτακτη γενική συνέλευση για αρχαιρεσίες.
Κάτω και από την πίεση των 640 υπογραφών οι υπόλοιπες παρατάξεις δεχθήκανε την λογική του αντιπροσωπευτικού προεδρείου με όλους, αλλά με δυο διαφορετικά σκεπτικά όσον αφορά την διάρκεια και τον δρόμο προς την έκτακτη γενική συνέλευση.
Λόγω αυτής της ασυμφωνίας και με το σκεπτικό ότι: οι 640 υπογραφές των συναδέλφων αλλά και πολλών άλλων είναι ταυτόχρονα και απαίτηση που προκύπτει και από το μήνυμα των εκλογών του ΠΣΕΕΠ του 2007 που λέει, να τα βρείτε όλοι μαζί για να αντιμετωπίσουμε τα προβλήματα, το ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ πρότεινε, να γίνει αντιπροσωπευτικό προεδρείο με όλους, έως το τέλος της θητείας του Δ.Σ.
Η πρόταση δεν βρήκε πρόθυμους. Επικράτησε η πρόταση ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ-Σαλακίδη, δηλ. πρώτα το αίτημα θα περάσει από το φίλτρο του Γενικού Συμβουλίου, ακυρώνοντας στην πράξη το ανώτατο όργανο του σωματείου που είναι η ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΩΝ ΜΕΛΩΝ ΤΟΥ.
Εμείς δεν θα προχωρήσουμε σε νομικές διαδικασίες και άλλα τέτοια τερτίπια. Θεωρούμε ότι τα συνδικαλιστικά πρέπει να λύνονται από τους εργαζόμενους. Αυτοί κρίνουν και αποφασίζουν για τα δικά τους και όχι οι δικαστές.
Στο Γενικό Συμβούλιο θα επιμένουμε και θα ψηφίσουμε να προχωρήσει η Γενική Συνέλευση, η οποία θα αποφασίσει για το εάν θέλει η όχι εκλογές τώρα. Καλούμε τους συναδέλφους του Γεν. Συμβουλίου να κάνουν το ίδιο.
Οι εργαζόμενοι στα ΕΛΠΕ πρέπει να βγάλουν τα συμπεράσματα τους από τις εξελίξεις στο σωματείο. Να κατανοήσουν την αναγκαιότητα αλλαγής στους συσχετισμούς στο Δ.Σ.
Ενίσχυση του ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟΥ ΜΕΤΩΠΟΥ που αντικειμενικά αποτελεί τον ταξικό πόλο στο συνδικαλιστικό κίνημα στα ΕΛΠΕ,γιατι μετά τις βουλευτικές εκλογές έρχεται θύελλα για τους εργαζόμενους, ανεξάρτητα το ποιος Ν.Δ η ΠΑΣΟΚ θα είναι στην κυβέρνηση.
Για αυτό πρέπει να δώσουμε ισχυρή απάντηση στο δικομματισμό και τα στηρίγματα του με την ψήφο μας στις 4 του Οκτώβρη. Η ψήφος αυτή με την αντίστοιχη ψήφο, όποτε και να γίνουν στο σωματείο αρχαιρεσίες, πρέπει να αποτελέσει όπλο στα χεριά μας για την απόκρουση τον αντεργατικών πολιτικών.
Καλούμε του συναδέλφους να συμβάλουν στην ανασύνταξη του εργατικού- συνδικαλιστικού κινήματος και στα ΕΛΠΕ και ταυτόχρονα να αγωνιστούμε όλοι μαζί, για τον δικό μας δρόμο ανάπτυξης όπου: Ο πλούτος θα πηγαίνει στον παραγωγό του και στην τάξη μας συνολικά, για την ικανοποίηση τον αναγκών μας. Μόνο τότε θα σταματήσει η εκμετάλλευση των εργαζομένων και των λαϊκών στρωμάτων από την πλουτοκρατία και θα ανοίξει ο δρόμος για την δική τους εξουσία.

ΣΕΠΤΕΜΒΡΗΣ 2009
ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ

Φορητοί υπολογιστές σε 120.000 μαθητές της Α΄ Γυμνασίου


Επανάσταση… χωρίς αντίκρισμα ! ! !



Πήραν οι μαθητές τα κουπόνια της επιδότησης και είναι μέσα στην τρελή χαρά…

Υλοποιήθηκε και η προεκλογική υπόσχεση της Κυβέρνησης…

Μας έχουν τρελάνει και τα καταστήματα με τις διαφημίσεις τους, αφού βρήκαν μια καλή ευκαιρία για να ανασάνουν οικονομικά…

Αλλά που θα βρεθούν καθηγητές να έχουν καλή σχέση με το «ποντίκι» για να διδάξουν μέσω υπολογιστών… κανένας δε μας το έχει πει ακόμα…

Κυριακή 27 Σεπτεμβρίου 2009

Το τέταρτο παιδί του κ. Παπανδρέου

Του Θ. Λιανού
.
Από όσο θυμάμαι σχεδόν κάθε ελληνική κυβέρνηση είχε τρία παιδιά, τη Σπατάλη, την Υποκρισία και το Χρέος, που τα μεγάλωνε με ιδιαίτερη φροντίδα.
Ηταν πάντα μια αγαπημένη οικογένεια.
Το Χρέος λάτρευε τη Σπατάλη, η Σπατάλη αγαπούσε την Υποκρισία και αυτή αγαπούσε εξίσου και τα δύο.
Ετσι ζούσαν όλοι μια υπέροχη ζωή και απολάμβαναν το μεγάλο φαγοπότι.
Μαζί με αυτούς υπήρχε πάντα ένα πλήθος κομπιναδόρων, μικροαπατεώνων, κολάκων, χαμερπών και κνωδάλων που τσιμπολογούσαν συνήθως μικρά και άλλοτε μεγάλα κομμάτια από τα αποφάγια.
Η πλεονεξία και η ατιμωρησία των παρανομούντων φούντωσε γρήγορα και η διαφθορά διεχύθη σε όλο το οικονομικό σύστημα αστραπιαία.
Ο πολίτης που σέβεται και υπακούει στους νόμους του κράτους βρίσκεται σε κατάσταση απόγνωσης.
Και βέβαια δεν μπορεί να αντιδράσει ούτε στις πιο απλές περιπτώσεις.
Π.χ. ποιος τολμά να ζητήσει απόδειξη από τον υδραυλικό;
Οποιος το κάνει, δεν θα τον ξαναδεί.
Οποιος ζητήσει απόδειξη από το εστιατόριο, την επόμενη φορά θα φάει χθεσινό φαΐ.
Για να μη μιλήσουμε για τα υψηλά επαγγέλματα των γιατρών, δικηγόρων κ.λπ. και για όλους εκείνους που δηλώνουν εισόδημα μικρότερο των δέκα χιλιάδων ευρώ αλλά οδηγούν εκείνα τα τερατώδη αυτοκίνητα των πενήντα χιλιάδων.
Αυτό μού φέρνει στον νου την καλή πράξη που ήθελε να κάνει ο Αλογοσκούφης, δηλαδή να φορολογήσει όλους αυτούς.
Δυστυχώς ο Καραμανλής είχε άλλη γνώμη και έκανε το σφάλμα να βάλει στη θέση του τον Παπαθανασίου.
Δεν λέω, καλός ο Παπαθανασίου, αλλά υπήρχαν και καλύτεροι για υπουργοί Οικονομικών.
Αν ο Καραμανλής έριχνε μια ματιά στους αγίους ηγουμένους των μοναστηριών ή στους αγίους μητροπολίτες, σίγουρα θα έβρισκε κάποιον που να ξέρει καλά οικονομικά, σίγουρα καλύτερα από τον Αλογοσκούφη που είναι και καθηγητής στο καλύτερο πανεπιστήμιο της χώρας.
Ευτυχώς, όμως, το ΠαΣοΚ μάλλον θα κερδίσει τις εκλογές και ο Παπανδρέου, που έχει υποσχεθεί να χτυπήσει τα συμφέροντα, τη διαφθορά, την ανικανότητα στη δημόσια διοίκηση, να βοηθήσει όσους έχουν ανάγκη, να αυξήσει τους μισθούς έστω και λίγο (με την ευκαιρία θα ήθελα να τον παρακαλέσω να αυξήσει πολύ τις συντάξεις), θα είναι πιθανότατα ο νέος πρωθυπουργός.
Δεν ξέρω πόσα θα μπορέσει να επιτύχει, εύχομαι και ελπίζω πολλά.
Αν όμως επιτρέπεται στην ταπεινότητά μου να κάνει πρόταση, με την προσήκουσα σεμνότητα θα πρότεινα στον κ. Παπανδρέου να κάνει, ως πρωθυπουργός, ένα ακόμη παιδί, τη Φειδώ, και να το αναθρέψει με την ίδια φροντίδα που οι άλλοι μεγάλωσαν την Υποκρισία, τη Σπατάλη και το Χρέος.
Βέβαια τη Φειδώ μπορεί να την μισήσουν τα αδελφάκια της και ίσως και τα μέλη της κυβέρνησης.
Θα τη λατρέψουμε, όμως, και μαζί με αυτήν και τον μπαμπά της, όλοι εμείς οι ταλαίπωροι πολίτες που εξαρτώμεθα άμεσα ή έμμεσα από το κράτος και έχουμε βάσιμους φόβους ότι, αν η κατάσταση του ελληνικού κράτους δεν βελτιωθεί ραγδαία, κάποια στιγμή στο όχι απώτερο μέλλον κάποια κυβέρνηση αντί να μας πληρώνει με ευρώ θα μας πληρώσει με ομόλογα.
Αυτό μπορεί να μην είναι κακό, δυστυχώς όμως ο υδραυλικός και ο εστιάτορας πληρώνονται με ευρώ, όχι με ομόλογα.
Βέβαια με τη Φειδώ παρούσα τα μέλη της κυβέρνησης και οι αξιωματούχοι μπορεί να χάσουν τα προνόμια και τα οφέλη που είχαν οι προηγούμενοι συνάδελφοί τους.
Αυτό όμως δεν είναι μεγάλη ζημιά.
Με τέσσερα παιδιά θα μπορούν να πάρουν άδεια ταξί.

Ο κ. Θεόδωρος Π. Λιανός είναι καθηγητής Πολιτικής Οικονομίας στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών.
.
Θοδωρή συμφωνώ απόλυτα για τους Αγίους Ηγουμένους & Μητροπολίτες !
Γ. Μπενέας

Και λίγο οφθαλμόλουτρο δε βλάπτει...

Όταν ο επι-δεξιος (ψάλτης) συναντά τον…

επιδέξιο φωτογράφο


Ιδού το αποτέλεσμα με ένα κλικ στις φωτό !



Η ΕΚΛΟΓΗ ΤΟΥ ΑΡΧΗΓΟΥ


Η ι σ τ ο ρ ί α που θα μας απασχολήσει έχει λάβει χώρα κάπου στην Αφρική. Αναφέρεται σε μπαμπουίνους και για να μην παρεξηγηθούμε, κάθε ομοιότητα με ανθρώπινα πρόσωπα ή καταστάσεις είναι εντελώς συμπτωματική.
Ο αρχηγός της αγέλης των μπαμπουίνων έχει γεράσει, δεν μπορεί πλέον να προστατεύει και να οδηγεί την αγέλη και δύο αρσενικά μάχονται έντονα για την αρχηγία. Οι δαγκωματιές είναι έντονες και αφήνουν σημάδια στο σώμα των διεκδικητών. Σε λίγο αρχίζουν να τρέχουν και αίματα. Η μάχη όμως είναι αδυσώπητη. Στο τέλος, ο πιο δυνατός υπερισχύει. Ο άλλος είναι αναγκασμένος να εγκαταλείψει την αγέλη.
Τα θηλυκά και τα παιδιά μαζί με τα μικρότερα αρσενικά δέχονται χωρίς αντίρρηση τον νέο αρχηγό που από εδώ και στο εξής θα οδηγεί και θα προστατεύει την ομάδα. Μία δυνατή κραυγή του νικητή και μια κυκλωτική κίνηση γύρω από την αγέλη επιβεβαιώνει την κυριαρχία του. Και η πορεία της αγέλης συνεχίζεται με νέο αρχηγό.
Προς τα πού θα κινηθούν για να βρουν τροφή; Πώς θα προστατευτούν από τους εχθρούς τους; Πώς θα συνεργαστούν για να κυνηγήσουν; Να σημειώσουμε εδώ ότι όταν το κυνήγι γίνεται με συνεργασία πολλών ατόμων είναι περισσότερο αποδοτικό, από ότι αν γίνεται μεμονωμένα. Και οι πρωτεΐνες που παίρνουν από το κυνήγι, τους είναι απαραίτητες τόσο για την σωματική τους ευεξία όσο και για το ζευγάρωμα.
Τα αρσενικά που έχουν τη δυνατότητα να συλλαμβάνουν μικρότερα ζώα, εκτός από το ότι αυξάνουν τη δύναμή τους, προσφέρουν και κάποια κομμάτια στα θηλυκά. Έτσι όταν θα έρθει η ώρα της αναπαραγωγής, το θηλυκό θα προτιμήσει το αρσενικό που του έχει προσφέρει την περισσότερη τροφή.
Αλλά ας πάμε πάλι στον αρχηγό που στη συγκεκριμένη περίπτωση επιβεβαιώνει την κυριαρχία του με το να συλλαμβάνει και να τρώει περισσότερο, όπως και με το να προσφέρει φαγητό στα θηλυκά της αγέλης που προστατεύει… Αυτό είναι απαραίτητο, καθώς κάποια αρσενικά καθώς μεγαλώνουν έχουν βλέψεις στα θηλυκά και την αρχηγία.
Και ο χρόνος περνάει. Το άγχος του αρχηγού συνεχώς μεγαλώνει. Δεν αρκεί να υπερισχύει των άλλων αρσενικών αλλά χρειάζεται και να μπαίνει πρώτο αυτό στην μάχη, αν κάποιο άλλο ζώο απειλεί την αγέλη. Σε μια τέτοια μάχη με ύαινες που επιτέθηκαν σε ένα αδύναμο μικρό, ο αρχηγός τραυματίστηκε. Το τραύμα του αρχηγού σε συνδυασμό με το γεγονός ότι έχει αρχίσει πλέον να γερνάει, έχει φέρει μια αμφισβήτηση για την υπεροχή του ανάμεσα στα άλλα άτομα της ομάδας.
Κάποια στιγμή που ένα θηλυκό κινδύνεψε από μια επίθεση, ο αρχηγός από φόβο και ανασφάλεια δεν προσπάθησε να το προστατέψει. Αυτό ήταν η αρχή του τέλος του. Τα άλλα αρσενικά που τώρα έχουν δυναμώσει τον προκαλούν σε μονομαχία. Το ισχυρότερο από αυτά σε μια σύντομη μάχη όχι μόνο τον νικά αλλά και τον τραυματίζει επικίνδυνα. Εκδιώκεται από την αγέλη. Μένει μόνος του και τραυματισμένος. Το τέλος είναι κοντά καθώς οι ύαινες καραδοκούν. Ο νέος αρχηγός θα αναλάβει να συνεχίσει την πορεία της αγέλης.
Έτσι εκλέγουν οι μπαμπουίνοι τον αρχηγό τους ή καλύτερα αφήνουν κάποιον να τους οδηγεί, ο οποίος πλέον νιώθει χρέος του να τους προσέχει και να τους προφυλάσσει.
Με τους ανθρώπους τι γίνεται; Γνωρίζουμε ότι εξελικτική διαδικασία προωθεί και ευνοεί την επιβίωση. Είναι άγνωστο όμως πώς έχουμε φτάσει σήμερα στο σημείο να εκλέγουμε αρχηγούς, προέδρους, διευθυντές και να μην έχουμε ούτε ίχνος ελπίδας ότι σε δύσκολες στιγμές ούτε θα μας προσέξουν ούτε θα μας βοηθήσουν.
Φαίνεται ότι στον άνθρωπο έχουν αναπτυχθεί μηχανισμοί και ομάδες που νέμονται τα αγαθά και την εξουσία (κατά τόπους και παγκοσμίως) και όλη τους η προσπάθεια είναι να κρατούν τους υπόλοιπους σε ομηρία ή ακόμα χειρότερα να τους αδρανοποιούν και να τους κοιμίζουν ώστε να μην αντιδρούν και τους αμφισβητούν.
Καλό χειμώνα και καλή συνέχεια στην πορεία μας.

Ο βιοηθικός
Κωσταρίδης Παναγιώτης

«Ευωδία» Τριμηνιαίο περιοδικό του Ιερού Ναού Κοιμήσεως Θεοτόκου Νέας Φωκαίας – Χαϊδαρίου

Πέμπτη 24 Σεπτεμβρίου 2009

Στιγμιότυπα από τη χθεσινή συγκέντρωση των κατοίκων του Αγίου Παντελεήμονα κατά της λαθρομετανάστευσης !



Να επιστρέψει στην ατζέντα των Πολιτικών και της Πολιτικής το φλέγον ζήτημα των λαθρομεταναστών.





Αύριο το πρωί στις 07:00 από την ΑΚΡΟΠΟΛΗ η εκκίνηση για το ΣΠΑΡΤΑΘΛΟΝ 2009 !

ΔΙΕΘΝΗΣ ΙΣΤΟΡΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΥΠΕΡΑΠΟΣΤΑΣΕΩΝ ΑΘΗΝΑ – ΣΠΑΡΤΗ 246 ΧΛΜ. 25 - 26 Σεπτεμβρίου 2009

ΣΠΑΡΤΑΘΛΟΝ

ΣΤΑ ΒΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΦΕΙΔΙΠΠΙΔΗ

Το ΣΠΑΡΤΑΘΛΟΝ είναι ένας ιστορικός υπερμαραθώνιος που γίνεται στο τέλος του Σεπτέμβρη κάθε χρόνο στην Ελλάδα.
Είναι ένας από τους δυσκολότερους αγώνες υπεραποστάσεων στον κόσμο.
Αφετηρία του στάθηκε η αφήγηση του Ηρόδοτου για την μάχη του Μαραθώνα.
Ο μεγάλος ιστορικός της αρχαιότητας, περιγράφοντας πολλά χρόνια αργότερα, τις λεπτομέρειες της μάχης, αναφέρεται στο κατόρθωμα ενός Αθηναίου ημεροδρόμου, του Φιλιππίδη, τον οποίο οι Αθηναίοι στρατηγοί έστειλαν στην Σπάρτη για να ζητήσει τη βοήθειά της προκειμένου να ενισχυθούν οι ολιγάριθμες δυνάμεις των Αθηναίων απέναντι στην επερχόμενη ασιατική πλημμυρίδα στον Μαραθώνα.
Σύμφωνα πάντα με τον Ηρόδοτο, ο Φιλιππίδης έφτασε στη Σπάρτη, την επομένη της αναχώρησής του από την Αθήνα.
Τo ΣΠΑΡΤΑΘΛΟΝ είναι ακριβώς το γεγονός που ξαναφέρνει στην επικαιρότητα το κατόρθωμα αυτό, ανασύροντας ένα θρύλο από τα βάθη της ιστορίας.


ΣΠΑΡΤΑΘΛΟ «Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΟΥ ΓΝΩΘΙ ΣΕΑΥΤΟΝ»
(το παρακάτω άρθρο δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «Διιπετές»)
.
Έχοντας συμμετάσχει σε αρκετούς αγώνες αλλά και έχοντας κάνει το τρέξιμο καθημερινό μου τρόπο ζωής, γνωρίζω από κοντά τις δυσκολίες και συγκινήσεις που προσφέρει ο "δρόμος".
Από την εσωτερική αναζήτηση, στην πρόκληση για την πρόκριση, από την απλή ανιδιοτελή χαρά ως την υπέρτατη προσπάθεια ενάντια στο χρόνο και τις φυσικές αντιξοότητες που προσφέρει η υπεραπόσταση.
Δεν μπορούσα όμως με τίποτα να φανταστώ την υπέρβαση που θα ζούσα πριν βρεθώ στο δρόμο του Σπαρτάθλου και δύσκολα περιγράφεται με λόγια η ανάταση που αισθάνθηκα μετά τον τερματισμό μου στην Σπάρτη.
Αργότερα όταν όλα είχαν και φαινομενικά τελειώσει, καθώς βρισκόμασταν όλοι όσοι είχαμε μοιραστεί αυτήν την ανείπωτη εμπειρία, ενωμένοι πλέον με άρρηκτα δεσμά και μακριά από κάθε ανταγωνισμό (που έτσι και αλλιώς το Σπάρταθλο δεν γνωρίζει) στο λεωφορείο της επιστροφής, μέρα πια, και ψηλαφώντας τους πονεμένους μας μυς, περνώντας από τα μέρη που πριν από κάποιες ώες αφήναμε ένα κομμάτι του εαυτού μας, κατάλαβα ξαναζώντας την ένταση και τον πόνο στα πρόσωπα τον "συν - δρομέων" μου όταν προφέρανε ένα - ένα με δέος τα ονόματα Λύρκεια, Καπαρέλι, Σάγκας, Νεστάνη (ονόματα που δεν πρόκειται να ξεχάσουν ποτέ), ότι τίποτε δεν είχε τελειώσει.
Η φυσική διαδρομή μπορεί μόλις να είχε τελειώσει, αλλά η "άλλη" η πιο γλυκιά που γεύτηκα ποτέ, ο δρόμος προς τα μέσα, μόλις άρχιζε.
Ξεκίνησα το όλο εγχείρημα περισσότερο σαν μια αναμέτρηση με τις φυσικές μου δυνάμεις (γιατί ότι προπόνηση και να έχεις κάνει, καμία δεν σου εγγυάται τη διεκπεραίωση 6 Μαραθωνίων, δηλ. 246 χλμ., στη σειρά!), με την ιδιαίτερη δέσμευση προς την ιστορία, πατώντας στα ίχνη του σπουδαίου ημεροδρόμου Φειδιππίδη που το έτος 490 π.X. έτρεξε από την Αθήνα στη Σπάρτη, εντεταλμένος από τους Αθηναίους να ζητήσει την αρωγή των Σπαρτιατών στη μάχη των λιγοστών Ελλήνων στον Μαραθώνα ενάντια στον πολυπληθή στρατό του Δαρείου.
Βλέποντας με τι συγκίνηση και ψυχή ξεκίνησαν άλλοι δρομείς απ' όλα τα κράτη της υφηλίου, με κυρίευσε δέος και υπερηφάνεια.
Έφτασα μετά από 34 ώρες και έφτασα ένας άλλος άνθρωπος, έχοντας γνωρίσει πρώτα απ' όλα τις αθέατες πλευρές του εαυτού μου που ο ίδιος αγνοούσα, μέσα από στιγμές οριακής αντοχής, όπου η συνέπεια του να εγκαταλείψεις τον αγώνα έστω καταρρέοντας σε μια στροφή του δρόμου, δεν συνεπάγεται απλά τον αποκλεισμό σου, αλλά μπορεί να σε φέρει και ένα βήμα από το θάνατό σου.
Αυτό το ένιωσα καλά αυτή την εκπληκτική νύχτα ανεβαίνοντας το μονοπάτι του όρους Αρτεμίσιο όπου κατά τον Ηρόδοτο ο Φειδιππίδης συνάντησε τον θεό Πάνα (πράγμα που η σύγχρονη θετικιστική ιατρική αποδίδει σε ψευδαισθήσεις που κυριεύουν πλέον όλους τους δρομείς από την εξάντληση και τη μεταβολική τους κατάσταση σ' αυτή τη φάση).
Λέω "καταλυτική νύχτα", γιατί ήταν η νύχτα στην οποία ήρθα αντιμέτωπος με τις ανθρώπινες δυνάμεις μου που αν δεν με εγκατέλειψαν ήταν γιατί σίγουρα διάβηκα το κατώφλι της υπέρτατης θέλησης και ξεπερνώντας ακόμα και αυτή, έγινα μύστης μιας θείας κάθαρσης!
Άθελά μου κάνω έναν λίγο αυθαίρετο συνειρμό που όμως από τη νύχτα εκείνη δεν άφησε το μυαλό μου: στην αρχαιότητα τα Μεγάλα Μυστήρια της Ελευσίνας λάμβαναν χώρα κατά τον μήνα Βοηδρομιώνα (σήμερα Σεπτέμβριο προς Οκτώβριο) την ίδια δηλαδή περίοδο που λαμβάνει χώρα το Σπάρταθλο σήμερα.
Αν λάβουμε υπ' όψιν από τα λίγα που γνωρίζουμε σήμερα, ότι κατά τη διάρκεια των Μυστηρίων αυτών ο μύστης περνούσε διαδοχικές δοκιμασίες με αποκορύφωση την εμπειρία του σχεδόν θανάτου του, όπου ερχόταν σε άμεση επαφή με το θείο στοιχείο, αποκτούσε την βαθύτατη Γνώση και Αυτογνωσία και λυτρωνόταν μέσω της κάθαρσης από κάθε ανούσια και περιττή ανθρώπινη αδυναμία, τότε και το ίδιο το Σπάρταθλο αποτελεί σίγουρα μια μυστηριακή εμπειρία, σε αντίθεση με κάθε άλλο κοινό αγώνα.
Όπως έλεγα αργότερα στην ιέρεια και συνοδό μου, τη νύχτα εκείνη δεν συνάντησα εκεί απάνω στην κορυφή τον Πάνα, αλλά τον ίδιο τον Πλούτωνα.
Κατηφορίζοντας την άλλη πλαγιά του βουνού είχα γίνει πια ένας άλλος άνθρωπος.
Θέλοντας και μη αναγκάστηκα να σκύψω βαθιά μέσα μου, να νικήσω και να αποβάλω ότι περιττό με βάραινε μέχρι τώρα, να αναθεωρήσω και να επανεκτιμήσω τις πραγματικές μου αξίες και έτσι να αξιωθώ να ανέβω μια κλίμακα ψηλότερα προς τον καλύτερο άνθρωπο.
Αυτός ήταν και ο λόγος, αλλιώς δεν εξηγείται, που μετά από το κρύο ομιχλώδες πρωινό στην πεδιάδα της Τρίπολης, όπου πάλευα κυριολεκτικά να κρατηθώ στα πόδια μου κάνοντας μηχανικά ένα βήμα μετά το άλλο, έχοντας αδειάσει από κάθε σκέψη και επιθυμία, από κάθε πάθος αλλά και αγωνία, όπου οι αισθήσεις δεν λειτουργούσαν πια και μόνο οι μύες συστέλλονταν αντανακλαστικά και αποσυνδεδεμένοι από κάθε ανώτερη λειτουργία, έγινε αιφνίδια και εντελώς αναπάντεχα μια παράξενη στροφή: ένιωσα μια δύναμη και εκρηκτικότητα να μου δίνει φτερά, χαμογέλασα και είπα στους συνοδούς μου που είχαν καταρρακωθεί βλέποντάς με σε αυτή την κατάσταση, ότι αισθάνομαι λες και έχω ξεκινήσει μόλις πριν μια ώρα και τερμάτισα σίγουρος και ακμαίος στη Σπάρτη στο άγαλμα του μεγάλου βασιλέα Λεωνίδα, φιλώντας τα πόδια του.
Για όποιον το Σπάρταθλο αποτελεί ένα απλό αθλητικό γεγονός και για όποιον αυτά που γράφω ακούγονται σαν υπερβολή και γλαφυρή μυθοπλασία, τον προσκαλώ άμεσα να αφήσει κάθε σοβαροφανή ασχολία του και να είναι του χρόνου εκεί στη μεγάλη συνάντηση του ανθρώπινου πνεύματος, της ψυχής και αντοχής, με τη φύση και τα ιερά ελληνικά ιδεώδη!

Κλείνουν τα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά;;;

Επιτέλους να κλείσουν... Να γίνει το όνειρο των "οικολόγων" πραγματικότητα... Να φτιάξουμε παιδότοπους, πρασινότοπους και λαχανόκηπους... Να ακολουθήσουν και τα ΕΛΠΕ στην Ελευσίνα... Και η Χαλυβουργική επίσης... Και όταν ένας - ένας κλείνει, να μας πιάνει ο πόνος για τους εργαζόμενους που θα μείνουν στο δρόμο... Τους εργαζόμενους της διπλανής μας πόρτας... Έτσι το βλέπουμε εμείς οι βολεμένοι... οικοΛογικά...
.
Τις καλημέρες μου στο κίνημα... το "οι-κωλο-γικό"...
.
Και δώστε μου... "πράσινη ανάπτυξη"... Και "πράσινα άλογα" επίσης...
.

Στη Δημοκρατία μας (Δικτατορία των Μ.Μ.Ε.) κάποιων οι φωνές δεν πρέπει να ακούγονται…

ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΙΣ ΕΥΘΥΝΕΣ ΜΑΣ
.
Για μια ακόμη φορά η πατρίδα και ο λαός μας οδηγούνται εκβιαστικά σε αδιέξοδο.
-Με τη διαφθορά να γκρεμίζει το κατεστημένο πολιτικό σύστημα.
-Με την οικονομία να τινάζει στον αέρα εργαζόμενους, μικρομεσαίους, συνταξιούχους.
-Με τα εθνικά ζητήματα (Μακεδονία, Κύπρος, Αιγαίο, Θράκη, Βόρεια Ήπειρος) να βρίσκονται στο αμόνι μιας μόνιμης δικομματικής ενδοτικότητας, του τύπου «δώστε τα όλα, αγοράστε χρόνο».
-Με την παιδεία να έχει φθάσει στα όρια της αυτοκατάργησής της ως εργαλείο ανάπτυξης ενεργών αλλά και απασχολούμενων πολιτών.
-Με το σύστημα υγείας να έχει μετατραπεί σε εφιάλτη για τον ασφαλισμένο, που τον υποχρεώνουν να στραφεί στο «φακελάκι» ή στις πανάκριβες ιδιωτικές κλινικές.
-Με την ανασφάλεια του πολίτη να βρίσκεται στο χειρότερο σημείο από την μεταπολίτευση, με την αγρίως διογκούμενη εγκληματικότητα.
-Με το καλάθι της νοικοκυράς να συρρικνώνεται ολοένα και περισσότερο και τον αγρότη να βλέπει το εισόδημά του να καταστρέφεται.
-Με τα καρτέλ να ελέγχουν ασφυκτικά την αγορά.
-Με τα ΜΜΕ να κατασκευάζουν συνειδήσεις και «πολιτικό προσωπικό».

ΚΑΙ ΜΕ ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ «ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΛΠΙΔΑ;» να πλανάται στη σκέψη κάθε Έλληνα.

ΕΜΕΙΣ ΛΕΜΕ: ΝΑΙ. ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΛΠΙΔΑ.

-Υπάρχει ελπίδα όσο ο τόπος αυτός γεννά πολιτικούς πού έδωσαν με την γραφή τους το στίγμα της εντιμότητας και της σταθερότητας στην πολιτική σκέψη και πρακτική.
-Υπάρχει ελπίδα όσο κάποιοι αντιστέκονται στην σήψη, την διαφθορά, την ενδοτικότητα στα εθνικά θέματα και αποδεικνύουν σταθερά την αγάπη τους για τον λαό και τα προβλήματά του.
-Υπάρχει ελπίδα, όσο κάποιοι στέκονται όρθιοι στην λαίλαπα των ιδιοτελών συμφερόντων, των μεγάλων αφεντικών, των διαπλεκόμενων.
-Υπάρχει ελπίδα όσο υπάρχουν Έλληνες.

ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΔΩ ΟΡΘΙΟΙ ΚΑΙ ΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΟΙ ΝΑ ΑΝΤΙΣΤΑΘΟΥΜΕ

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ ΣΤΕΛΙΟΣ ΠΑΠΑΘΕΜΕΛΗΣ: ΤΙΜΙΑ ΚΑΙ ΘΑΡΡΑΛΕΑ
ΞΕΚΑΘΑΡΙΖΟΥΜΕ ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΚΟΜΗ ΦΟΡΑ:

-Βάζουμε οριστικό τέλος στη διαφθορά. Οι πολιτικοί πρέπει να αντιμετωπίζονται από την δικαιοσύνη όπως ο κάθε Έλληνας πολίτης.
-Προχωράμε στην αναδιανομή του εισοδήματος υπέρ των οικονομικά ασθενέστερων.
-Λέμε όχι στην ονομασία των Σκοπίων με το όνομα Μακεδονία ή παράγωγό του, όχι στην είσοδο της Τουρκίας στην ΕΕ και στο σχέδιο Αναν, βάζουμε τέρμα στις προκλήσεις των Τούρκων στο Αιγαίο, σταματάμε την τουρκική προπαγάνδα στη Θράκη και προστατεύουμε με σαφής όρους τους Έλληνες της Βορείου Ηπείρου.
-Προχωράμε στην πραγματική δωρεάν παιδεία, με κατάργηση των εξετάσεων στην τριτοβάθμια εκπαίδευση και αξιολόγηση των εκπαιδευτικών.
-Εθνικό Σύστημα Υγείας με δωρεάν και πλήρη ιατροφαρμακευτική και νοσοκομειακή περίθαλψη.
-Ενισχύουμε τα Σώματα Ασφαλείας και διευθετούμε το τεράστιο πρόβλημα της λαθρομετανάστευσης.
-Προστατεύουμε τον αγρότη και τον καταναλωτή με τη δημιουργία κεντρικού συστήματος διαχείρισης και ελέγχου (Δημοπρατήριο).
-Βάζουμε φρένο στα καρτέλ με ισχυρή αντικαρτέλ νομοθεσία. Ενισχύουμε τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις.
-Ελέγχουμε τα διαπλεκόμενα και τα ΜΜΕ τους, με διανομή του τηλεοπτικού χρόνου σε όλη την οργανωμένη κοινωνία.


ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΙΔΙΟΙ
ΣΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ
ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ , ΣΤΕΛΙΟΣ ΠΑΠΑΘΕΜΕΛΗΣ


Λαϊκός σύνδεσμος, Δελτίο Τύπου
.
Δελτίο τύπου για την αυτόνομη συμμετοχή του Λαϊκού Συνδέσμου Χρυσή Αυγή στις εκλογές, σε όλους τους νομούς της χώρας.
.
Χρειάστηκαν πέντε χρόνια «νέας διακυβέρνησης» και «επανίδρυσης του κράτους» για να γίνει όλη η Ελλάδα κάρβουνο, να γκετοποιηθούν ολόκληρες πόλεις και περιοχές από λαθρομετανάστες, να εκτιναχθεί η εγκληματικότητα στα ύψη, να βουλιάξει η χώρα στην ανεργία, στην ακρίβεια και στη φτώχεια.
Στο παιχνίδι της εξουσίας έρχονται τώρα ως σωτήρες οι ...χθεσινοί διαπλεκόμενοι, με όπλο τους την «πράσινη ανάπτυξη». Από κοντά ακολουθούν οι αιώνιοι μπολσεβίκοι και οι ψευτοπατριώτες με κομματικά ανακυκλώσιμα υλικά.
Στις εκλογές της 4ης Οκτωβρίου υπάρχει μία πραγματικά Εθνική επιλογή!
* Αδιαπραγμάτευτη στα Εθνικά θέματα: Μακεδονία, Κύπρος, Θράκη, Βόρεια Ήπειρος, Αιγαίο.
* Ενάντια στη λαθρομετανάστευση και την εγκληματικότητα.
* Ενάντια στην Ευρωπαϊκή Ένωση των τοκογλύφων των Βρυξελλών.
* Για την αναβάθμιση της Ελληνικής παραγωγής και της εργασίας.
* Για μία Ελληνική παιδεία.
* Για τον Ελληνικό πολιτισμό.
* Για την προστασία της Ελληνικής γης.
* Για ένα Εθνικό κράτος δικαίου.
* Για μια Ελλάδα που θα ανήκει στους Έλληνες!
Στις 4 του Οκτώβρη η ψήφος σου γίνεται αγώνας για την Ελλάδα!
.
Ψηφίζω Χρυσή Αυγή
Στηρίζω το Έθνος

Εορτασμός του Αγίου Νικολάου του Καρπενησιώτη, Πολιούχου του Καρπενησίου.

Σήμερα 23 Σεπτεμβρίου εορτάζεται με λαμπρότητα και επισημότητα η γιορτή του Νεομάρτυρα Αγίου Νικολάου Καρπενησιώτου Πολιούχου του Καρπενησίου.

Στις φωτογραφίες ο Καθεδρικός ναός της πόλεως.








Βάλθηκε να μας τρελάνει ο Καραμανλής !

5 1/2 χρόνια κατώτερος των περιστάσεων !
.

Τον αποκαλούσε Αρχιερέα της διαπλοκής…

Έκανε τούμπα στη συνέντευξή του στον Πρετεντέρη, λέγοντας πως δεν τον αποκάλεσε ποτέ διεφθαρμένο…

Και χθες στο debate μίλησε για την πολιτική απάτη του χρηματιστηρίου επί της πρωθυπουργίας του…

Εμείς ξέρουμε πολύ καλά ποιος ήταν ο Σημίτης…

Ο Καραμανλής ξέρει τι μας λέει και τι πράττει όλα αυτά τα χρόνια;

Τρίτη 22 Σεπτεμβρίου 2009

Κυβέρνηση τεχνοκρατών !

«Πολιτική στήλη» από το περιοδικό «Ευωδία»
.
Η παρούσα «ΕΥΩΔΙΑ» ετοιμάζεται σε προεκλογική περίοδο, ο πειρασμός μεγάλος, αλλά και η κατάθεση απαραίτητη.
Αφού η στήλη εκφράζεται σε ανύποπτο χρόνο, δεν θα μπορούσε να σιωπήσει τώρα, δεδομένου ότι μιλάμε πολιτικά και σε καμιά περίπτωση κομματικά.
Τα προβλήματα της χώρας είναι πολλά και μεγάλα.
Είναι επίσης συσσωρευμένα από ετών, αφού η κάθε κυβέρνηση τακτοποιούσε τους «ημέτερους», έδινε λίγα ψιχία σε κάποιους και ανέβαλε την επίλυση των δύσκολων προβλημάτων, παραπέμποντάς τα στην επόμενη.
Έτσι, εκκρεμεί το Σκοπιανό για 20 περίπου χρόνια, βρίσκεται σε τέλμα το Κυπριακό για 35 χρόνια και στις Ελληνοτουρκικές σχέσεις έχουμε την αίσθηση πως είμαστε «τα κορόιδα» της γειτονικής χώρας και των προστατών της σε Ανατολή και Δύση.
Στο μεταξύ κατέχουμε την τελευταία θέση στον κατάλογο των πολιτισμένων κρατών στο θέμα της Διαφάνειας.
Είμαστε δηλαδή πρώτοι στη διαφθορά και αυτό δεν μας τιμά καθόλου.
Είναι ασύμβατο με την ιστορία μας και είναι καταστρεπτικό για το μέλλον μας.
Σε κάθε εκλογική αναμέτρηση ακούμε για κρισιμότητα, που μετατρέπεται στη συνέχεια σε χαλάρωση, σε βόλεμα οικείων, «σε εξίσωση του νόμιμου με το ηθικό...» και σε πανηγυρική επαναβεβαίωση του Τζωρτζ Όργουελ στη «Φάρμα των ζώων» του.
Τα δύσκολα απαιτούν τομές και η πάταξη της διαφθοράς θέλει «μαχαίρι».
Ακούμε κάθε φορά πως «το μαχαίρι θα φτάσει στο κόκαλο», αλλά βλέπουμε να γίνεται μόνο στην ταβέρνα· γι’ αυτό και οι κοιλίτσες των ανθρώπων μας.
Η έξοδος από το τέλμα είναι μ ί α και μ ό ν η:
Κυβέρνηση τεχνοκρατών, για 4 χρόνια, χωρίς έστω δικαίωμα συμμετοχής στις επόμενες εκλογές.
Αν οι εκλογές της 4-10-09 δείξουν αδυναμίες, ίσως είναι ευκαιρία, πριν από την πλήρη κατάρρευση...

π. Γ. Φραγκιαδάκης
.
«Ευωδία» Τριμηνιαίο περιοδικό του Ιερού Ναού Κοιμήσεως Θεοτόκου Νέας Φωκαίας – Χαϊδαρίου

Δευτέρα 21 Σεπτεμβρίου 2009

Κρίση στο ΠΣΕΕΠ !


ΕΝΙΑΙΑ–ΕΝΩΤΙΚΗ Σ.Κ.
ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΠΕΤΡΕΛΑΙΩΝ
http://eesk.pblogs.gr


21.09.2009

Συναδέλφισσες, οι
Η κρίση στο Σωματείο, σας είναι πλέον γνωστή.
Στις αθλιότητες τύπου Σαλακίδη και στις συνδιαλλαγές της γνωστής παρέας ΠΑΣΚΕ – ΔΑΚΕ, που υπηρετούν τον δικό τους «συνδικαλισμό», χωρίς αρχές, αξιοπρέπεια και ηθική νομιμοποίηση, ένα μόνο σχόλιο ταιριάζει, βγαλμένο από τη σοφία του λαού μας.... «κύλισε ο τέντζερης και βρήκε το καπάκι»...
Ελπιδοφόρο μήνυμα δίνουν οι 641 υπογραφές συναδέλφων που μαζεύτηκαν μέσα σε μία μόνο ημέρα!!!, όπου ζητούν με βάση το άρθρο 11 παρ. 3 του καταστατικού του ΠΣΕΕΠ, την άμεση σύγκλιση Έκτακτης Γενικής Συνέλευσης με θέμα την καθαίρεση του Δ.Σ. και την διεξαγωγή εκλογών, σαν μόνη λύση για να βγούμε από την κρίση, γιατί είναι σε όλους φανερό ότι δεν είναι δυνατό να συνεχιστεί αυτή η νοσηρή κατάσταση στο Σωματείο.
Κατανοούμε τον θυμό και την αγανάκτηση όλων των συναδέλφων, ιδιαίτερα δε όσων εμπλέκονται στην Γενική Συντήρηση των ΒΕΑ, που βλέπουν από τη μια μεριά τον δικό τους αγώνα και την εξοντωτική δουλειά και από την άλλη τον «αγώνα» όλων αυτών που μηχανεύονται τα πάντα για να αποκτήσουν ρόλο και θέσεις, στο όνομα ... των συμφερόντων των εργαζομένων. Καταφέρνουν χρόνια τώρα να υπάρχουν συνδικαλιστικά, στηριγμένοι όχι στην προσφορά και το έργο τους, αλλά προσκολλημένοι σε κόμματα και μηχανισμούς εξουσίας, έχοντας τις ... «αντιπροσωπίες» στο χώρο, καλλιεργώντας προσδοκίες, πουλώντας ελπίδες με το αζημίωτο βέβαια για τους ίδιους...
Αυτή την αισχρή «κομματικοποίηση» είναι που αμφισβήτησε η δική μας συμμετοχή στο Προεδρείο του Σωματείου αυτά τα δύο χρόνια και έδωσε την δυνατότητα:
· Να «απελευθερωθούν» πολλοί συνάδελφοι από τα «δεσμά» κομματικών μηχανισμών και να αναζητήσουν στο Σωματείο, κοινό τόπο δράσης με βάση τα κοινά μας προβλήματα.
· Να οδηγήσει σε συμφωνίες και υπογραφή ΣΣΕ αυτά τα δύο χρόνια, όπου πέρα από τα ποσοστά γενικών αυξήσεων, με την ρύθμιση για την 15ετία και την 25ετία, έβαλε φρένο στις πελατειακές λογικές και τις «παράγκες» όλων αυτών των «συνδικαλιστών» με τις προσβάσεις στον Διοικητικό μηχανισμό της Εταιρείας.
· Να επιβάλει πρακτικό συμφωνίας και να συνεχίζει την προσπάθεια για ένταξη εργολαβικών συναδέλφων στην Σύμβασή μας με κανονική πρόσληψη.
· Να καθιερωθούν οι 6ήμερες διακοπές.
· Να καταργηθεί το άρθρο 4 παλιότερων Συμβάσεων που συντηρούσαν τις διακρίσεις εργαζομένων στα ΕΛΠΕ και να πετύχουμε την 5η βάρδια και την πλήρη εξομοίωση των συναδέλφων της Ελευσίνας.
· Να αναδείξει την εγκληματική κατάργηση του τομέα της Έρευνας και Παραγωγής Υδρογονανθράκων εδώ και μία 10ετία, με κορυφαία πρωτοβουλία, την διοργάνωση συνεδρίου διεθνούς κύρους, απόφαση που ΠΑΣΚΕ–ΔΑΚΕ καταψήφισαν τότε, σήμερα όμως προσπαθούν να καπηλευτούν.
· Να πετύχει την συμφωνία για το προσωπικό ασφαλείας που κατοχυρώνει καλύτερη και κυρίως ασφαλέστερη οργάνωση των απεργιών, προσπάθεια που την πολέμησαν μέχρι την τελευταία στιγμή οι «ηγέτες» της ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ!!!
· Να ανατρέψει μια ολόκληρη αντίληψη που συντηρούσε τον μύθο ότι Πρόεδρος και Γραμματέας στο ΠΣΣΕΠ πρέπει να είναι μόνο από την Αθήνα, ενώ οι συνάδελφοι στην Θεσσαλονίκη ήταν μόνο για να ψηφίζουν τους Αθηναίους... υπάρχει και επίσημη τοποθέτηση της ΠΑΣΚΕ που στήριζε τέτοιες θέσεις!!!
· Να αναδείξει την ανάγκη για προσλήψεις στην Εταιρεία σαν κορυφαίο ζήτημα ασφάλειας (τα πρόσφατα ατυχήματα δυστυχώς επιβεβαιώνουν τις θέσεις μας) και να δρομολογηθούν τελικά πάνω από 600 προσλήψεις που οι περισσότερες έχουν ήδη υλοποιηθεί, ενώ με την συμμετοχή του Σωματείου προσπαθήσαμε να τηρηθούν οι διαδικασίες και η αξιοκρατία. Μπήκαν κανόνες για την πριμοδότηση παιδιών συναδέλφων και κατοίκων των γύρω περιοχών, για να μην γίνεται πλέον όπως - όπως και ανάλογα με τις προσβάσεις που είχαν κάποιοι ...
Όλες αυτές τις κατακτήσεις και τις ανατροπές προσπαθεί να ανακόψει η ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ δύο χρόνια τώρα και χρειάζονταν έναν Σαλακίδη. Και πάνω που τον βρήκαν, τους προέκυψαν οι 641 υπογραφές... Το καταστατικό του Σωματείου απαιτεί το 15% των μελών, δηλαδή 315 περίπου υπογραφές, με την δέσμευση να προχωρήσουν σε Γενική Συνέλευση σε 5 ημέρες. Έχουν στα χέρια τους 641 και είναι ήδη στην 3 ημέρα και αυτοί πιέζουν συναδέλφους για να βρούνε «πλαστογραφίες και εκβιασμούς»!!! Μα γιατί να εκβιάσουμε ; Για να γίνουν οι 640, 20 παραπάνω; Και τι θα κερδίζαμε; Και όλα αυτά τα καταφέραμε μέσα σε μία ημέρα;!!!
Συναδέλφισσες, οι
Η τελευταία ανακοίνωσή τους και όσα αναφέρουν σαν «ευρήματα», ή όσα θα «αποκαλύψουν» τις επόμενες μέρες, επιβεβαιώνουν την ανάγκη να πάμε σε εκλογές πέρα από τις υπογραφές που επιβάλουν συνέλευση σε 5 ημέρες. Εξ’ άλλου αν τα πήγαμε τόσο άσχημα όσο λένε αυτά τα δύο χρόνια, αυτοί θα έπρεπε να επιδιώκουν εκλογές...
Τέλος σχετικά με τους νέους συναδέλφους που τόσο ξεδιάντροπα ανέλαβαν να «προστατέψουν», φοβόμαστε ότι από την πολύ προστασία θα γίνουν για δεύτερη φορά .. βορά στα νύχια τους... Μόλις πριν 2 χρόνια τους ετοίμαζαν για το 23 εισαγωγικό κλιμάκιο με αντάλλαγμα γενική αύξηση 6%!!!, εξέλιξη που αποτρέψαμε με το δημοψήφισμα του 2007. Ποιος ξεχνά την ανακοίνωση του νέου Γραμματέα του Σωματείου της 24/04/07 με την οποία δεν έβλεπε κανένα πρόβλημα για τους νέους και καλούσε τον κόσμο σε αποχή από το δημοψήφισμα;!!! Τώρα με την αδιανόητη «καταγγελία» τους, αντί να απαιτήσουν από την Εταιρεία να σεβαστούν συμβάσεις και δεσμεύσεις και να αναγνωρίσουν τις προϋπηρεσίες των νέων συναδέλφων που εκκρεμούν, αφήνουν να εννοηθεί ότι προτιμούν να απορριφθούν οι προϋπηρεσίες, για να μπορέσουν να το χρεώσουν σε εμάς !!! αφήνοντας την Εταιρεία στο απυρόβλητο επικαλούμενοι «προφορικές» συμφωνίες.... και άλλα ψέματα. Εμείς καλούμε την Εταιρεία να μην τολμήσει να αθετήσει τις δεσμεύσεις που έχει. Να προχωρήσει στην αναγνώριση της προϋπηρεσίας των νέων συναδέλφων άμεσα.
Συναδέλφισσες, οι
Σαν ΕΝΙΑΙΑ – ΕΝΩΤΙΚΗ Σ.Κ. δεν πρόκειται να ακολουθήσουμε έναν χαρτοπόλεμο ανακοινώσεων και «καταγγελιών». Ο καθένας δεν μιλά μόνο με χαρτιά , αλλά κυρίως με το έργο του, την διαδρομή του και την καθημερινή στάση ζωής του.
Σας καλούμε όλους να συμμετέχετε μαζικά στην διαδικασία της Γενικής Συνέλευσης. Όσο για τις υπογραφές για όσους ζητάτε ακόμη να υπογράψετε, δεν χρειάζονται άλλες. Οι 641 είναι παραπάνω από αρκετές. Αυτό που χρειάζεται τώρα είναι η ενεργή συμμετοχή σας στις ψηφοφορίες που θα ακολουθήσουν και στους καθημερινούς αγώνες των εργαζομένων που δεν σταματούν ποτέ.

ΕΝΙΑΙΑ - ΕΝΩΤΙΚΗ Σ. Κ.

Μας κάνεις πάντα περήφανους στα πέρατα της οικουμένης !

Η εθνική μας ομάδα κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στο Ευρωμπάσκετ της Πολωνίας !

Κυριακή 20 Σεπτεμβρίου 2009

ΜΑΤΩΜΕΝΕΣ ΜΝΗΜΕΣ 1940 - 45

Ένα ενδιαφέρον βιβλίο από το Μεσσήνιο Συγγραφέα Ιωάννη Μπουγά που μόλις κυκλοφόρησε.


Από τις Εκδόσεις ΠΕΛΑΣΓΟΣ
Χαρ. Τρικούπη 14 (εντός στοάς), ΑΘΗΝΑ
Τηλ. 210-6440021 & 210-3628976
Fax. 210-3638435
.

ΠΗΓΑΔΑ ΜΕΛΙΓΑΛΑ - 65 χρόνια μετά !

Η πρωινή καταρρακτώδης βροχή σε όλη τη Μεσσηνία δεν εμπόδισε την προσέλευση του κόσμου για την τέλεση του καθιερωμένου Μνημοσύνου.
.









Όπως κάθε χρόνο ο 97χρονος Στρατηγός Στυλιανός Παττακός δήλωσε Παρών !
Ως γνήσιος Έλληνας, πρώτος ήρθε στον τόπο της Θυσίας και τελευταίος έφυγε !
















Ο Πρόεδρος του Συλλόγου Θυμάτων Πηγάδας Μελιγαλά Κος Μανιάτης Επαμεινώνδας





Ο κύριος ομιλητής και συγγραφέας του βιβλίου ΜΑΤΩΜΕΝΕΣ ΜΝΗΜΕΣ 1940 - 45 Κος Μπουγάς Ιωάννης






Η Δήμαρχος Μελιγαλά Κα Αλειφέρη Ελένη





ΠΑΡΩΝ !





ΜΕΛΙΓΑΛΑΣ 1944

(Η ταυτότης του Κ.Κ.Ε.)
Είναι γνωστόν ότι η ταυτότης περιλαμβάνει εκείνα τα χαρακτηριστικά στοιχεία του προσδιοριζομένου, ώστε να αναγνωρίζεται ευκόλως. Και το Κ.Κ.Ε. δύναται να αναγνωρισθεί στο τι είναι, εκ μόνης της υπάρξεως της «Πηγάδας» του Μελιγαλά. Είναι η ταυτότης του.
Ο Μελιγαλάς είναι μια κωμόπολις εις το μέσον σχεδόν του Μεσσηνιακού κάμπου, περίπου πέντε χιλιάδων κατοίκων τότε, με ακμάζουσαν οικονομίαν και ανεπτυγμένην κοινωνικήν και πολιτικήν ζωήν.
Οι κατακτηταί Γερμανοί και Ιταλοί την εσέβοντο και ενώ επέκειτο η απελευθέρωσις και η αποχώρησις των κατακτητών από την Ελλάδα, το Κ.Κ.Ε. και αι Οργανώσεις του άλλα απειργάζοντο δια την δύσμοιρον κωμόπολιν. Αλλ’ ας ενθυμηθούμε τα γεγονότα του Σεπτεμβρίου του 1944 όπως χρονολογικώς συνέβησαν, ως μνημοσύνης υποχρέωσις.
Από τας αρχάς Σεπτεμβρίου, οι κατακτηταί ήρχισαν ανενόχλητοι την αποχώρησίν των από Καλαμάτα, εγκαταλείποντες την Πελοπόννησον. Την 4ην Σεπτεμβρίου αι οργανώσεις του Κ.Κ.Ε., (Ε.Α.Μ., ΕΛ.Α.Σ., ΟΠΛΑ, κ.λπ.), κατέλαβον την Καλαμάτα και διέπραξαν παντός είδους φρικιαστικά εγκλήματα όχι εις βάρος κάποιων, ενδεχομένως, καθυστερημένων κατακτητών, αλλ’ εις βάρος των κατοίκων εκείνων οι οποίοι δεν ήσαν με το μέρος των.
Το Κ.Κ.Ε. καθώρισεν ως σκοπόν και στόχον του να επικρατήση παντού εις την Ελληνικήν Επικράτειαν και να εκκαθαρίση την ύπαιθρον από αντιδραστικά στοιχεία, ώστε αμέσως μετά την αποχώρησιν των κατακτητών να περιέλθη η εξουσία εις χείρας του. Και θα ήτο εύκολος ο στόχος αυτός, εάν εις εκάστην περιοχήν, η οποία εγκαταλείπετο από τους Γερμανούς, επεκράτη διά παντός μέσου το Κ.Κ.Ε. και αι ποικιλώνυμοι Οργανώσεις του.
Όμως ο Μελιγαλάς ήτο το σοβαρώτερον εμπόδιον εις αυτά τα σχέδιά του, διότι ήτο έδρα Τάγματος και είχον καταφύγει εις την κωμόπολιν αυτήν πολλοί κάτοικοι της υπαίθρου δια να αποφύγουν την εξόντωσίν των από τας Οργανώσεις του Κ.Κ.Ε..
Από την 13ην μέχρι και την 15ην Σεπτεμβρίου έλαβε χώραν σφοδροτάτη μάχη και οι υπερασπισταί της πόλεως ελύγισαν προ του συγκεντρωθέντος όγκου του ΕΛ.Α.Σ. και των άλλων Οργανώσεων, με επί κεφαλής τον Άρην Βελουχιώτην, (κατά κόσμον Αθανάσιον Κλάραν) και ο Μελιγαλάς κατελήφθη. Το τι επηκολούθησεν δεν είναι δυνατόν να περιγραφή. Η αγριότης των σφαγών, αι καταστροφαί, αι πυρπολήσεις οικειών, αι λεηλασίαι δεν έχουν προηγούμενον εις την Ιστορίαν. Εκείνο όμως το κύριο χαρακτηριστικό της ταυτότητος του Κ.Κ.Ε. είναι το έγκλημα της «Πηγάδας».
Την 16ην Σεπτεμβρίου, όσοι απέμειναν ζωντανοί, συνελήφθησαν αιχμάλωτοι και ενεκλείσθησαν εις το ΜΠΕΖΕΣΤΕΝΙ, έναν κλειστό περιφραγμένο χώρο εμπορίου. Ο Άρης Βελουχιώτης διατάσσει να θανατωθούν όλοι οι αιχμάλωτοι, αλλά χωρίς να σπαταληθούν πυρομαχικά. Να δουλέψει μαχαίρι, τσεκούρι και κάθε άλλο πρόσφορο εργαλείο, ακόμη και κονσερβοκούτια!!!
Ο Δήμαρχος Μελιγαλά παρεκάλεσε γονατιστός τον Βελουχιώτη να αφήση ελεύθερα τα Γυναικόπαιδα, πράγμα που έγινε. Αλλά πώς να προσδιορισθή η ηλικία των παιδιών και πως θα εχωρίζοντο τα παιδιά από της εφήβους; Η μόνη ένδειξις η σωματική διάπλασις. Και βλέπομε σταυρούς σφαγιασθέντων παιδιών ηλικίας 12 και 13 ετών, πού έτυχε να έχουν κάποια σωματικήν ανάπτυξιν. Τελικώς απέμεινεν μεγάλος αριθμός αιχμαλώτων υπερβαίνων τους 2.000. Εις τα αρχεία του 9ου Συντάγματος Πεζικού της Καλαμάτας αναφέρεται ο αριθμός 2.100 θανατωθέντων.
Χαρακτηριστικόν είναι το γεγονός που μας εδιηγήθη, σεβαστή Κυρία σήμερον, εννεάχρονη κοπελίτσα τότε. Είχαν εγκλεισθή στο ΜΠΕΖΕΣΤΕΝΙ μαζί με την μητέρα της. Ο πατέρας της, Αξιωματικός του Στρατού, είχε συλληφθή και θανατωθή στη ΜΕΡΟΠΗ, ένα χωριό λίγο έξω από τον Μελιγαλά. Με την παρέμβασιν του Δημάρχου, αφέθησαν ελεύθεραι από το ΜΠΕΖΕΣΤΕΝΙ. Εξερχόμεναι όμως από την πύλην, κάποιος από το «ωργανωμένο» πλήθος ανεγνώρισε την μητέρα της και ανεφώνησεν «αυτή η γυναίκα είναι σύζυγος Αξιωματικού» και αρπάζοντάς την, την έσφαξε εκεί μπροστά στα μάτια της εννεάχρονης κόρης της!!! Το κοριτσάκι έμεινε εκεί μαρμαρωμένο, μέχρι που κάποια συγχωριανή της την ωδήγησε στο χωριό της στη ΛΑΜΠΑΙΝΑ, στους παππούδες της!!!
Ο τρόπος όμως εκτελέσεως αυτών των αιχμαλώτων, πέρα από το ότι αποτελεί έγκλημα η θανάτωσις αιχμαλώτων, στιγματίζει την πορείαν του Κ.Κ.Ε., «του κόμματος του εγκλήματος και της προδοσίας», κατά τον αείμνηστον Γεώργιον Παπανδρέου.
Εις απόστασιν 2 περίπου χιλιομέτρων από τον Μελιγαλά είχε διανοιγεί τεράστιο πηγάδι, το οποίον προωρίζετο δια υδραγωγείον της πόλεως. Αυτό επελέγη ως τόπος σφαγής. Η «Πηγάδα». Επί τρεις ημέρας, οι εκτελεσταί της ΟΠΛΑ και όποιος ήθελε να δοκιμάση αν κόβη το μαχαίρι ή το τσεκούρι του, ή αν μπορή να θανατώση άνθρωπον με κονσερβοκούτι, συνέχιζαν το απάνθρωπο έργο των.
Γράφει ο Κοσμάς Αντωνόπουλος εις το βραβευμένον από την Ακαδημία Αθηνών τρίτομον έργο του «Εθνική Αντίστασις», ότι κατά την ώραν της δουλειάς των εκτελεστών, «κάποιος γέρος περαστικός, καβάλα στο γάϊδαρό του, βλέποντας να σφάζονται άνθρωποι φώναξε: Ρε σεις τι κάνετε αυτού; Σταματείστε, μη σκοτώνετε ανθρώπους!!! Όμως δυο λεβεντόπαιδα της ΟΠΛΑ έτρεξαν, τον έπιασαν και μαζί με τον γάϊδαρό του τον έριξαν στην Πηγάδα».Αυτή είναι η ταυτότης του Κ.Κ.Ε.. Και ο μεν Άρης Βελουχιώτης κάθεται ακόμη καβάλα στο άλογό του στην κεντρική πλατεία της Λαμίας, το δε Κ.Κ.Ε. έχει ενδυθή την τήβεννον της Δημοκρατίας και παρά τάς διακυρήξεις του Γεωργίου Παπανδρέου, (όχι του Γιώργου), ότι «είναι τόσα τα εγκλήματα του κόμματος αυτού και τόσαι αι προδοσίαι, που ουδέποτε ο Ελληνικός λαός θα επιτρέψη να εισέλθη εις τον πολιτικόν βίον της Χώρας», βρίσκεται εις τα βουλευτικά έδρανα του Ελληνικού Κοινοβουλίου!!!
Εύγε εις την Δημοκρατίαν, που επέτυχεν να παραχαράξη την Ιστορίαν και να παραχωρήση άφεσιν αμαρτιών, χωρίς μίαν, έστω ελασίστην, μεταμέλειαν των δραστών εκείνης της εγκληματικής και απανθρώπου ενέργειας εις το Μελιγαλά και την Ελλάδα.

ΕΛΛΗΝΙΟΝ ΣΑΛΠΙΣΜΑ
Και στο facebook: Pigada Meligala Πηγάδα Μελιγαλά Εθνική Μνήμη !