Κυριακή, 19 Φεβρουαρίου 2017

Ιερά Αγρυπνία στην Αγία Μαρίνα Χαϊδαρίου!!!


Προς ενημέρωση του Χριστεπώνυμου και ευσεβούς πληρώματος της πόλεώς μας:

Την προσεχή Τετάρτη 22 Φεβρουαρίου στις 8 το βράδυ θα τελεσθεί Αγρυπνία προς τιμήν του Ιερομάρτυρος Πολυκάρπου Επισκόπου Σμύρνης, στον Ιερό ναό Αγίας Μαρίνας που βρίσκεται στη συνοικία "Κουνέλια" στο Χαϊδάρι.

Όσοι πιστοί προσέλθετε! 


Σάββατο, 18 Φεβρουαρίου 2017

Πρόσκληση από τον Βαγγέλη Ντηνιακό!!!


Ο Βαγγέλης Ντηνιακός και η δημοτική παράταξη «Χαϊδάρι ξανά» σας προσκαλούν στην κοπή της πρωτοχρονιάτικης πίτας την Κυριακή 19 Φεβρουαρίου και ώρα 12:00 στην αίθουσα εκδηλώσεων του Δημαρχείου Χαϊδαρίου.

Θα γίνει σύντομη αναφορά στο έργο της παράταξης και η παρουσίαση της καινοτόμου νέας εφαρμογής για την πλατφόρμα Haidari-agenda

Στο πλαίσιο της εκδήλωσης θα πραγματοποιηθεί ψυχαγωγική δράση για τα παιδιά.

Παρασκευή, 17 Φεβρουαρίου 2017

Αναβάλλεται η αποψινή εκδήλωση της Τ.Ο. Ν.Δ. Χαϊδαρίου στο κέντρο "Άγγελος"!!!


Tην αναστολή για τρεις μέρες οποιασδήποτε κομματικής δραστηριότητας ανακοίνωσε η ΝΔ, σε ένδειξη σεβασμού και πένθους για τον χαμό του Βαγγέλη Μπασιάκου. Η Τ.Ο. της ΝΔ Χαϊδαρίου συμμετέχοντας στο πένθος, αναβάλει την αποψινή προγραμματισμένη εκδήλωση κοπής της Βασιλόπιτας στο Κοσμικό Κέντρο "Αγγελος" του Χαϊδαρίου ζητώντας την κατανόηση όλων. Θα υπάρξει ενημέρωση τις αμέσως επόμενες ημέρες.

Αναλυτικά η ανακοίνωση του κόμματος της Νέας Δημοκρατίας:

«Σε ένδειξη σεβασμού για τον αδόκητη απώλεια του βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας και πρώην Υπουργού Βαγγέλη Μπασιάκου, όλες οι προγραμματισμένες κομματικές εκδηλώσεις για σήμερα, Παρασκευή 17 Φεβρουαρίου, και για το Σαββατοκύριακο, 18 και 19 Φεβρουαρίου, ματαιώνονται».


Τετάρτη, 15 Φεβρουαρίου 2017

Παρουσία της πνευματικής και πολιτικής ελίτ η παρουσίαση του βιβλίου του Θ. Π. Λιανού!


Σε ένα κατάμεστο ακροατήριο αποτελούμενο από επιστήμονες, ανθρώπους του πνεύματος, της τέχνης, της πολιτικής, της τοπικής αυτοδιοίκησης και της εκκλησίας, παρουσιάσθηκε σήμερα το απόγευμα στο αμφιθέατρο του 2ου Γυμνασίου της Αγίας Παρασκευής το νέο βιβλίο του Θεόδωρου Π. Λιανού με τίτλο «Ευημερία χωρίς Ανάπτυξη».
Με τις υψηλού επιπέδου τοποθετήσεις του Δημάρχου Αγίας Παρασκευής Ιωάννη Σταθόπουλου, του Καθηγητή ΕΚΠΑ, πρ. Πρύτανη, πρ. Υπουργού Θεοδόση Πελεγρίνη, του Καθηγητή ΟΠΑ, Βουλευτή, πρ. Υπουργού Χρήστου Σταϊκούρα, του Καθηγητή ΟΠΑ, πρ. Υπουργού Γεώργιου Ζανιά, του Μαθηματικού - Συγγραφέα και υπ. Βουλευτή Μεσσηνίας Δημήτριου Φωτόπουλου, του Γεώργιου Δαρδανού των εκδόσεων Goutenberg, καθώς και του συγγραφέα Θεόδωρου Λιανού, το ακροατήριο παρέμεινε προσηλωμένο και βαθιά προβληματισμένο ώς το τέλος, ενώ δεν ήταν λίγοι αυτοί που ζήτησαν και είχαν τον λόγο με εξίσου βαθυστόχαστες και τεκμηριωμένες τοποθετήσεις.
Πολλοί οι Μεσσήνιοι στην αποψινή εκδήλωση, μιας και ο Θ. Λιανός κατάγεται από τη Μεσσήνη. Διακρίναμε τον Ιατρό Μιχάλη Γαβρά και τον Τραγουδιστή Γιάννη Θωμόπουλο, από τον "Πάμισο" τη Βάσω Μπάρκα και τον Κώστα Τσεφαλά, τον Δημήτρη Μανιατάκη από την Κορώνη, οικονομολόγο, επιχειρηματία, Επίτιµο Διδάκτωρα του Πανεπιστημίου Kingston της Αγγλίας, αλλά και πολλούς πολιτικούς όπως τον Βουλευτή Λακωνίας και πρ. Αναπληρωτή Υπουργό Υγείας Λεωνίδα Γρηγοράκο, τον Οικολόγο Βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Γιώργο Δημαρά, την Χαρούλα Καφαντάρη Βουλευτή ΣΥΡΙΖΑ Β' Αθήνας, τον Νίκο Χριστοδουλάκη πρ. Υπουργό, Καθηγητή Οικονομικής Ανάλυσης στο Τμήμα Διεθνών και Ευρωπαϊκών Οικονομικών Σπουδών του ΟΠΑ, τον Μιχάλη Καρχιμάκη πρ. Υφυπουργό, τον Παναγιώτη Βαβουγιό πρόεδρο της πανελλήνιας ομοσπονδίας δημοσίων υπαλλήλων, τον Γεράσιμο Βλάχο από τον Δήμο Αγίας Παρασκευής και πολλούς άλλους.

Φωτογραφίες από την αποψινή εκδήλωση εδώ!


Κριτική του ΔΗΜΗΤΡΗ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΥ μαθηματικού, συγγραφέα.

ΑΡΧΙΚΑ ο συγγραφέας ταυτίζει την υπόθεση πλούτος μιας χώρας με το φυσικό, υλικό και ανθρώπινο κεφάλαιο της, την τεχνολογία της, καθώς και το θεσμικό της πλαίσιο, αυτό που σήμερα επικρατεί ως «μεταρρυθμίσεις», πάντοτε όμως προαγγέλλοντας τον αναγνώστη για τα όρια αυτού του πλουτισμού, αναδεικνύοντας την σπάνιν των πλουτοπαραγωγικών πηγών του πλανήτη μας, θέτοντας μας εγκαίρως ενώπιον των ευθυνών μας για την ασφάλεια τη δική μας καθώς και των μελλοντικών γενεών.
Γι’ αυτό αμέσως αντιδιαστέλλει με έντονο ύφος τις ανάγκες μας από τις άκρατες επιθυμίες μας της υπερκατανάλωσης και της σπατάλης, αναζητώντας τη χρυσή τομή μεταξύ τους. Σύντομα μας προδιαθέτει για το αυτονόητο, ότι δηλαδή η αύξηση της κατανάλωσης είναι άμεση συνάρτηση της ραγδαίας αύξησης του πληθυσμού κυρίως τα τελευταία 60 χρόνια, το οποίο συνδέει με την ειρήνη που επικρατεί στη Γη.
ΣΤΑΧΥΟΛΟΓΩΝΤΑΣ στοιχεία από τον ενδεικτικό πίνακα του βιβλίου, οι κάτοικοι του πλανήτη διπλασιάστηκαν σε διάστημα ενός αιώνα, από το 1850 έως το 1950, ήτοι από 1,24 δις έφθασαν στα 2,5, ενώ τα επόμενα 65 έτη δηλαδή το 2015 περίπου τριπλασιάσθηκαν, σκαρφαλώνοντας στα 7,4 δις.
ΜΙΑ ΜΕΛΕΤΗ των Ηνωμένων Εθνών προβλέπει ότι μέχρι το 2050 ο πληθυσμός θα αυξηθεί σε 9,6 δισεκατομμύρια και μέχρι το τέλος του αιώνα θα πλησιάσει τα 11.
Χαρακτηρίζοντας την περίοδο από το 1945 μέχρι το 1973 (την πρώτη πετρελαϊκή κρίση) κατά την οποία η ανάπτυξη (δηλαδή η αύξηση του πραγματικού παγκόσμιου προϊόντος) κυμαινόταν κατά μέσον όρο περίπου στο 6%, υπερβαίνοντας κατά πολύ την ετήσια αύξηση του πληθυσμού, η οποία εκινήτο σταθερά γύρω στο 2%, ως «χρυσή περίοδο του καπιταλισμού».
ΚΡΟΥΕΙ ΟΜΩΣ τον κώδωνα του κινδύνου διότι την τελευταία 15ετία μπορεί να μειώνεται ο ρυθμός αύξησης του πληθυσμού γύρω στο 1,2%, η ανάπτυξη έχει υποδιπλασιασθεί.
Στη συνέχεια αναδεικνύει τη σχέση ανάμεσα στο οικολογικό αποτύπωμα (την ποσότητα βιολογικής ικανότητας του πλανήτη που απαιτείται για τις δραστηριότητες του πληθυσμού), και τη βιοϊκανότητα (την ικανότητα του πλανήτη να προσφέρει πόρους για παραγωγή προϊόντων), που τις δεκαετίες του 1960 και του 70 ήσαν σχεδόν ισότιμες, την τελευταία δεκαετία το αποτύπωμα είναι μιάμιση φορά μεγαλύτερο από τη βιοϊκανότητα, δηλαδή από αυτά που δύναται να μας προσφέρει η Γη, και αυτό αποτελεί σήμα κινδύνου για τα επερχόμενα χρόνια.
ΜΕ ΤΙΣ ΑΝΑΦΟΡΕΣ του συγγραφέα στην κατά το Αριστοτέλη ευδαιμονία (ευτυχία), όπως και του Μπέρτραντ Ράσελ, του Επίκτητου, αλλά και πολλών άλλων παρεμβάσεων το βιβλίο αποκτά και ενδιαφέροντα αισθητικά χαρακτηριστικά πρόζας.
ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ μια πολύ κατατοπιστική μελέτη, η οποία με κριτήριο την έκταση γης κάθε χώρας που μπορεί να της προσφέρει αγροτική παραγωγή, από τις 53 πληθυσμιακά προπορευόμενες χώρες (53η η Ελλάδα), μόνον σε 8 χώρες τους επιτρέπεται να αυξήσουν τον πληθυσμό τους, και τις αναφέρω επιγραμματικά, ΗΠΑ, Ρωσία, Ουκρανία, Αργεντινή (παρότι χρεοκοπημένη και δέσμια του ΔΝΤ), Σουδάν, και βεβαίως ο Καναδάς και η Αυστραλία (εξ ου και οι μετανάστες μας), αλλά και το Σουδάν.
ΑΝΑΦΕΡΩ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ότι η Αυστραλία με σημερινό πληθυσμό 22 εκατομμύρια, «δικαιούται» να τον αυξήσει κατά 64, ήτοι δύναται να διαθρέψει 86 εκ. Αντιθέτως η Κίνα και οι Ινδίες οφείλουν να μειώσουν τον πληθυσμό τους κατά 1 δισεκατομμύριο και 800 χιλιάδες αντίστοιχα. Η χώρα μας η Ελλάδα με σημερινό πληθυσμό 11 εκατ. πρέπει να αναζητήσει τρόπους να εξαλείψει ή να αφανίσει μόλις 4 εκατομμύρια, ώστε να διαβιούν αξιοπρεπώς τα εναπομείναντα 7.
ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΖΕΙ την πρόταση για βιώσιμη ανάπτυξη παραπλανητική και ως το θεώρημα του αδύνατου, γιατί είναι μάταιο και καταστροφικό να προσπαθούμε να υπερβούμε τις δυνατότητες της φύσης, τις οποίες έχουμε ήδη εξαντλήσει. Έτσι θα μεταβούμε στην επιθυμητή «βιώσιμη ευημερία».
Ως έγκριτος οικονομολόγος ο Θόδωρος Λιανός ισχυρίζεται ότι για την ευημερία δεν χρειάζεται ανάπτυξη, αρκεί η κοινωνία να επιτύχει το μέγιστο κατά κεφαλήν προϊόν, αλλά και πολιτικές σταθεροποίησης της οικονομίας και δίκαιης διανομής του εισοδήματος, καθώς και πολιτικές προώθησης των επιστημών και της τεχνολογίας. Και αυτή του την πρόταση τη βρίσκω και εξόχως προοδευτική.
ΕΝ ΣΥΝΤΟΜΙΑ, η τελική πρόταση του συγγραφέα για τη σταθεροποίηση του πληθυσμού είναι ο αριθμός των παιδιών ανά γυναίκα να είναι 2,1.
Όσον αφορά το σχέδιο μείωσης του παγκόσμιου πληθυσμού προτείνει ενάμισι παιδί ανά οικογένεια, δηλαδή κάθε ζευγάρι που νομιμοποιεί τη συμβίωσή του με γάμο (θρησκευτικό ή πολιτικό) ή με συμβόλαιο να λαμβάνει τρεις τίτλους που ο καθένας δίνει στο ζευγάρι το δικαίωμα τεκνοποίησης για μισό παιδί, και κάθε τίτλος μπορεί να πουληθεί στην ελεύθερη αγορά σε τιμή που θα είναι αποτέλεσμα διαπραγμάτευσης μεταξύ του πωλητή και του αγοραστή.
ΕΝ ΚΑΤΑΚΛΕΙΔΙ ισχυρίζεται ότι έχουμε δυο επιλογές, ή το κέρας της Αμάλθειας ή τον κατακλυσμό του Δευκαλίωνα.





































Όχι αγενή φίλε καπνιστή, δεν θα σε καταλάβω εγώ...


Αν δεν σε βρίσει ή σου μιλήσει σε έντονο ύφος, που μεταξύ μας οκτώ στις δέκα φορές αυτό θα κάνει, τότε θα σου ζητήσει να τον καταλάβεις. Θα σου ζητήσει δηλαδή να καταλάβεις πως ημέρα με την ημέρα διακινδυνεύει αποδεδειγμένα να καταστρέψει την υγεία του, αλλά επειδή για τους δικούς του λόγους αρνείται να το συνειδητοποιήσει, θέλει προφανώς να καταστρέψει και τη δική σου.


Ο λόγος φυσικά για τον καπνιστή. Για το μέσο καπνιστή εκεί έξω. Για τον Ελληνάρα καπνιστή που δεν μπορεί να στερηθεί το τσιγάρο του όταν πίνει τον καφέ του. Δεν μπορεί να απολαύσει το βραδινό του ποτό χωρίς τη συνοδεία ενός (μακάρι να ήταν και ένα δηλαδή) τσιγάρου. Δεν μπορεί μετά το μεσημεριανό του, το βραδινό του, να μην ανάψει το τσιγάρο του γιατί πολύ απλά δεν έχει μάθει να αντιλαμβάνεται το τι ακριβώς κάνει στον οργανισμό του αλλά και στους γύρω του. Μάλιστα, ακόμα και όταν φτάσει στο σημείο που δεν υπάρχει πραγματικά επιστροφή μπορεί και να μην τον ακούσεις να λέει "αχ αυτό το παλιοτσίγαρο". Αντιθέτως, κάνει στα κρυφά δυο, τρεις τζουρίτσες για να μην τον πάρουν χαμπάρι οι δικοί του και τον επιπλήξουν.
Το τσιγάρο σκοτώνει. Αυτή είναι η πικρή αλήθεια. Σκοτώνει εσένα φίλε καπνιστή αλλά πρωτίστως, σκοτώνει εμένα που δεν καπνίζω από επιλογή αλλά αναγκαστικά εισπνέω τον καπνό σου όπου και να πάω. Είμαι αναγκασμένος να τον εισπνέω θέλω δεν θέλω, παρά το γεγονός πως στην Ελλάδα υπάρχει ψηφισμένος νόμος εδώ και χρόνια που απαγορεύει το κάπνισμα σε κλειστούς δημόσιους χώρους.
Ο τρόπος που σε αντιμετωπίζει ένας καπνιστής εάν ζητήσεις να σβήσει το τσιγάρο του, όπως άλλωστε επιβάλει ο νόμος, είναι τις περισσότερες φορές άσχημος έως απαράδεκτα αγενής. Για έναν καπνιστή το να μην καπνίζει κάποιος θεωρείται ιδανικό. Μπορεί ακόμα και να σου πει "μπράβο".
Όταν όμως ζητήσεις ευγενικά από τον ίδιο να σβήσει το τσιγάρο του ή να το ανάψει έξω από το μαγαζί ή το γραφείο, τότε θα σε κοιτάξει νευριασμένος και θα προσπαθήσει με κάθε τρόπο να σε κάνει να αισθανθείς πως εσύ έχεις το κουσούρι. Εσύ έχεις άδικο γιατί του "στερείς την απόλαυσή του". Εσύ φταις που δεν καπνίζεις όταν όλοι γύρω σου καπνίζουν. Μπορεί να σου προτείνει μάλιστα, μεταξύ σοβαρού και αστείου, να ξεκινήσεις και εσύ το κάπνισμα.
Θα προσπαθήσει να σε πείσει (εάν είσαι τυχερός ευγενικά) πως πρέπει εσύ να τον καταλάβεις. Πρέπει να καταλάβεις την ανάγκη του να καπνίσει. Το πόσο τον ηρεμεί ένα τσιγαράκι. Πόσο τον βοηθά να σκεφτεί στη δουλειά του, να αντιμετωπίσει διάφορες καταστάσεις, να... να... να...
Όχι φίλε καπνιστή, εσύ είσαι λάθος και θα είσαι λάθος για πάντα και σε όλες τις περιπτώσεις. Εσύ έχεις επιλέξει να καταστρέφεις με κάθε τσιγάρο που κάνεις την υγεία σου και είναι δικαίωμά σου. Το να καταστρέφεις και τη δική μου δεν είναι δικαίωμά σου. Επομένως δεν θα σε ακούσω ούτε και προτίθεμαι να σε καταλάβω.
Σύμφωνα με επιστημονικά αποδεδειγμένα στοιχεία και συμπεράσματα, η συχνότητα εμφάνισης του καρκίνου του πνεύμονα συσχετίζεται άμεσα με το κάπνισμα. Μάλιστα, η συντριπτική πλειοψηφία των ασθενών με καρκίνο του πνεύμονα έχουν νοσήσει επειδή κάπνιζαν. Δεν είναι λόγια και συμπεράσματα που βγαίνουν από τα μυαλά των "υστερικών" και "κακών" μη καπνιστών. Είναι έρευνες χρόνων.
"Δεν καπνίζω σπίτι γιατί είναι τα παιδιά μου. Καπνίζω μόνο όταν βγαίνω για ποτό ή για καφέ", θα ακούσεις να λέει συχνά μια μητέρα. Μια μητέρα η οποία έκοψε "μαχαίρι" το κάπνισμα για χάρη των παιδιών της όταν εγκυμονούσε και έχει επιλέξει να μην καπνίζει σπίτι της για να μην επιβαρύνει την υγεία τους. Τι μας λέει όμως στην ουσία; Πως από τη μια μεριά δεν καπνίζει μπροστά στα παιδιά της γιατί δεν είναι υγιές αλλά καπνίζει μπροστά στον οποιοδήποτε άλλον, ακόμα και στα μικρά παιδιά που μπορεί να βρίσκονται σε κάποιο μαγαζί με τους γονείς τους.
Η Ελλάδα και κυρίως οι Έλληνες καπνιστές πρέπει να είναι υπερήφανοι γιατί έχουν κερδίσει με τον "καπνό" τους την πρωτιά. Όχι μόνο έχουμε τους περισσότερους καπνιστές στην Ευρωπαϊκή Ένωση αλλά κατέχουμε και την πρωτιά στο παθητικό κάπνισμα.
Από τον Ιούλιο του 2016 ο υπουργός Υγείας, Ανδρέας Ξανθός, προανήγγειλε αυστηρότερες ρυθμίσεις και συντονισμένες δράσεις πολλών υπουργείων για να εφαρμοστεί επιτέλους στη χώρα μας ο αντικαπνιστικός νόμος. Ακόμα, δεν έχει αλλάξει τίποτα και μαζί με τα ρούχα σου ποτίζεται και ο οργανισμός σου από τις βλαβερές ουσίες του καπνού. Δεν πρόκειται, τουλάχιστον στο παρόν άρθρο, να ψάξω για τα βαθύτερα αίτια και τις όποιες αλληλένδετες καταστάσεις που υπάρχουν και έχουν συντελέσει στο να μην εφαρμόζεται το αυτονόητο. Αυτό που αναφέρει ξεκάθαρα ο αντικαπνιστικός νόμος. Επιλέγω να μείνω στην νοοτροπία που διακατέχει τον μέσο "Ελληνάρα καπνιστή".
Σε μια χώρα που ένας νόμος αντιμετωπίζεται ως κουρελόρχατο σαν να μην ψηφίστηκε ποτέ αλλά κυρίως σε μια χώρα που αυτή ακριβώς η νοοτροπία του "Ελληνάρα καπνιστή" υπερτερεί της κοινής λογικής, βλάπτει τη δημόσια υγεία και συχνά οδηγεί σε προστριβές επειδή ζήτησες απλά να εφαρμοστεί ένας νόμος και να καπνίσει έξω, τότε αντιλαμβάνεται κάποιος ότι απέχουμε αρκετά χρόνια από την υιοθέτηση μιας αντικαπνιστικής κουλτούρας.
"Μας κόψατε τις συντάξεις, μας κόψατε τους μισθούς, μας κόψατε τις διακοπές. Δεν θα μας κόψετε και το τσιγάρο"!
ΥΓ: Προφανώς υπάρχουν και οι καπνιστές που σέβονται το ότι δεν καπνίζεις και θα σβήσουν το τσιγάρο τους ή θα καπνίσουν έξω. Στην καθημερινότητα όμως, είναι σαν να ψάχνεις βελόνα στα άχυρα.


Δευτέρα, 6 Φεβρουαρίου 2017

Πρόσκληση για την παρουσίαση του βιβλίου του Θ. Π. Λιανού, ΕΥΗΜΕΡΙΑ ΧΩΡΙΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗ!!!


O Δήμαρχος Αγίας Παρασκευής και οι Εκδόσεις Gutenberg σας προσκαλούν την Τετάρτη 15 Φεβρουαρίου 2017 στις 7:00 μ.μ. στο 2ο Γυμνάσιο Αγίας Παρασκευής (Νεαπόλεως 7) στην παρουσίαση του βιβλίου του Θεόδωρου Π. Λιανού ΕΥΗΜΕΡΙΑ ΧΩΡΙΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗ 

Θα μιλήσουν:  

ΓΙΩΡΓΟΣ ΖΑΝΙΑΣ Καθηγητής ΟΠΑ, πρ. Υπουργός

ΘΕΟΔΟΣΗΣ ΠΕΛΕΓΡΙΝΗΣ Καθηγητής ΕΚΠΑ, πρ. Πρύτανης, πρ. Υπουργός

ΧΡΗΣΤΟΣ ΣΤΑΪΚΟΥΡΑΣ Καθηγητής ΟΠΑ, Βουλευτής, πρ. Υπουργός

Την εκδήλωση συντονίζει:

ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ Μαθηματικός - Συγγραφέας

Την εκδήλωση θα χαιρετήσει ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΤΑΘΟΠΟΥΛΟΣ, Δήμαρχος Αγίας Παρασκευής


Δυο λόγια για τον συγγραφέα του βιβλίου!

Ο Θεόδωρος Π. Λιανός γεννήθηκε στη Μεσσήνη Μεσσηνίας. Τελείωσε το Γυμνάσιο Χαλανδρίου και σπούδασε στην Ανωτάτη Σχολή Οικονομικών και Εμπορικών Επιστημών (ΑΣΟΕΕ). Συνέχισε τις σπουδές του (MA και PhD) στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Βόρειας Καρολίνας των Ηνωμένων Πολιτειών.
Ήταν καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας, στο Ντέιβις, και επισκέπτης καθηγητής στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Βιρτζίνια (VPI), στο Πανεπιστήμιο της Βόρειας Καρολίνας και στο Πανεπιστήμιο της Ιρλανδίας.
Είναι ομότιμος καθηγητής Πολιτικής Οικονομίας του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών (πρώην ΑΣΟΕΕ), στο οποίο διετέλεσε πρύτανης κατά την περίοδο 1985-1988. Έχει υπηρετήσει σε διάφορες διοικητικές θέσεις του Δημοσίου.
Έχει γράψει διδακτικά εγχειρίδια (μεταξύ των οποίων το βιβλίο Οικονομικών του Λυκείου), επιστημονικά συγγράμματα και πολλά άρθρα σε διεθνή επιστημονικά περιοδικά. Έχει επίσης δημοσιεύσει πλήθος άρθρων στον ημερήσιο και περιοδικό Τύπο.

Βασική επιχειρηματολογία του νέου βιβλίου του Θεόδωρου Π. Λιανού, που μόλις κυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις GUTENBERG!

Μετά το 1970 το οικολογικό ισοζύγιο του πλανήτη μας είναι ελλειμματικό. Η δαπάνη πόρων υπερβαίνει τους διαθέσιμους. Το οικολογικό αποτύπωμα υπερβαίνει την βιο-ικανότητα κατά 50%. Η ανάπτυξη είναι πλέον αδύνατη.
Οι αιτίες είναι δύο: υπερκατανάλωση και υπερπληθυσμός. Μεταξύ των δύο την μεγαλύτερη επίδραση έχει ο υπερπληθυσμός.
Υπολογίζεται ότι ο πληθυσμός που σήμερα είναι 7,4 δισεκατομμύρια πρέπει να μειωθεί σε περίπου τρία για να έχουμε οικολογικό ισορροπία.
Οι περισσότερες κυβερνήσεις των κρατών, τα Ηνωμένα Έθνη, η Εκκλησία και οι διάφορες οργανώσεις αδιαφορούν για την εξέλιξη του παγκοσμίου πληθυσμού. Οι δημογράφοι προβλέπουν αύξηση του πληθυσμού στα 10 δις μέσα στο αιώνα που ζούμε.
Πολλοί επιστήμονες προβλέπουν καταστροφή για τις επόμενες γενεές, δηλαδή λιμούς, ασθένειες εκτεταμένη φτώχεια, συγκρούσεις, και πολέμους μέχρι και εξαφάνιση του ανθρωπίνου γένους μέσα στα επόμενα εκατό χρόνια.
Το βιβλίο προτείνει κάθε οικογένεια να έχει δικαίωμα τεκνοποίησης ενάμισυ παιδιού. Τα δικαιώματα αυτά παρέχονται από την Πολιτεία και θα μπορούν να γίνονται αντικείμενο αγοραπωλησίας σε διεθνές επίπεδο.