Σάββατο, 1 Αυγούστου 2015

Δώρο από μένα... για μένα!


Φυσικά και ανήκω σ' εκείνη την κατηγορία ανθρώπων που όποτε αγοράζουν κάτι για τον εαυτό τους, επισημαίνουν στον πωλητή πως προορίζεται για δώρο... (δεν έχω φτάσει ακόμη στο σημείο βέβαια να μου γράφω και αφιέρωση)

Και για να σοβαρευτούμε λίγο... Να ευχαριστήσω ιδιαιτέρως το Βιβλιοπωλείο "Μακρής" στην Καλαμάτα (Πεζόδρομος Αριστομένους 6) για τη θαυμάσια εξυπηρέτηση και για το σεβασμό που τρέφει προς το βιβλίο εδώ και τόσα χρόνια, ήδη από το 1928. 

Παναγιώτης

Το ανεκμετάλλευτο χρυσάφι της Καλαμάτας!!!


Στους λόφους της Καλαμάτας, παράγονται κάποιες από τις καλύτερες ελιές στον κόσμο. Αυτές δίνουν ένα λάδι τόσο λαμπερά πράσινο, που κάποιες φορές περιγράφεται ως "υγρός χρυσός".
Όμως, όταν βγει αυτό το λάδι στις εγκαταστάσεις επεξεργασίας, το μεγαλύτερο μέρος του καταλήγει στη θάλασσα. Το 2012, το 60% της ελληνικής ελαιοπαραγωγής μεταφέρθηκε με πλοία στην Ιταλία. Εκεί, συσκευάστηκε σε ιταλικά μπουκάλια, με ιταλικές ετικέτες και στάλθηκε σε όλο τον κόσμο. Και τα περισσότερα από τα κέρδη καταλήγουν στην Ιταλία. Σύμφωνα με την εταιρεία McKinsey, η Ιταλία παίρνει ένα επιπλέον 50% της τιμής του ελληνικού ελαιολάδου», γράφει η αμερικανική εφημερίδα.
Γιατί συμβαίνει αυτό; Οι Έλληνες επιχειρηματίες αντιμετωπίζουν συγκεκριμένα ζητήματα όταν επιχειρούν να εξάγουν το ελαιόλαδο της χώρας τους, απαντά η Washington Post. Πρώτα από όλα, δεν μπορούν να βρουν κάποιον στην Ελλάδα που φτιάχνει μπουκάλια, οπότε πρέπει να τα κατασκευάσουν στην Ιταλία. Έχουν δυσκολίες στη λήψη δανείων για να πληρώσουν τα μπουκάλια και στη συνέχεια τους "χτυπούν" οι φόροι. Εξαιτίας των οικονομικών ζητημάτων, η ελληνική κυβέρνηση ζήτησε από τους επιχειρηματίες να εκτιμήσουν και να καταβάλουν το φόρο που θα πρέπει να πληρώσουν το 2016 προκαταβολικά, το 2015, εξηγεί η εφημερίδα.
Η ιστορία δείχνει ένα από τα πιο επίμονα προβλήματα της ελληνικής οικονομίας, πέρα από τη σύγκρουση με τους Ευρωπαίους δανειστές. Η οικονομική εξαθλίωση της Ελλάδας έχει σε ένα μεγάλο βαθμό αυτό-επιβληθεί. Πέρα από την Ευρώπη, υπάρχουν πράγματα που η Ελλάδα θα μπορούσε να κάνει για να βελτιώσει την οικονομία της που πασχίζει, προωθώντας την ντόπια βιομηχανία και χαλαρώνοντας τους επαχθείς περιορισμούς. Το γεγονός ότι η Ελλάδα κατέχει μόνο ένα μερίδιο 28% στην παγκόσμια αγορά για τη φέτα και ένα 30% στην αγορά των ΗΠΑ για το ελληνικό γιαούρτι, δείχνει μία σαφή εμπορική ευκαιρία, αναφέρει η McKinsey στην αναφορά της.
Ο γεωργικός τομέας της Ελλάδας έχει πολλές δυνατότητες. Η χώρα είναι η τρίτη μεγαλύτερη σε παραγωγή ελαιολάδου στον κόσμο, σχεδόν ισάξια της Ιταλίας που είναι στη δεύτερη θέση πίσω από την Ισπανία. Το ελαιόλαδο αντιπροσωπεύει σχεδόν το 1/10 της ελληνικής γεωργικής παραγωγής, σύμφωνα με την Eurostat. Η χώρα εξάγει επίσης μέλι, κρασί, φρούτα και λαχανικά σε όλο τον κόσμο και θα μπορούσε να κάνει πολλά περισσότερα. Πέρα από το γεωργικό τομέα, κάποιους από τους πιο πολλά υποσχόμενους τομείς στην Ελλάδα είναι εκείνοι των γενόσημων φαρμάκων, της υδατοκαλλιέργειας, της φροντίδας ηλικιωμένων, των μεταφορών, της διαχείρισης αποβλήτων και του τουρισμού, σύμφωνα με την McKinsey. Μόνο ο τουρισμός αποτέλεσε το 17% της οικονομίας το 2014.
Τι πρέπει να κάνει η Ελλάδα για να εκμεταλλευθεί αυτές τις ευκαιρίες; Πρώτα από όλα να διασφαλίσει την οικονομική σταθερότητα. Επιπλέον, η χώρα χρειάζεται υποδομές, για μεγαλύτερη και πιο σύγχρονη παραγωγή και εγκαταστάσεις συσκευασίας για να εκμεταλλευθεί τη γεωργική παραγωγή, όπως σημειώνει η ίδια αναφορά.


Δεν είναι η πρώτη φορά που ο διεθνής τύπος υμνεί το ελληνικό ελαιόλαδο. Αυτή τη φορά όμως η Washington Post υπό τον τίτλο How olive oil explains Greece’s problems το χρησιμοποιεί για να δείξει πώς εξηγούνται τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η Ελλάδα.



Τετάρτη, 29 Ιουλίου 2015

Απρόσμενο κουδούνισμα στο κινητό τηλέφωνο...


Η ώρα πέντε παρά δέκα. Το μεσημέρι. Ό,τι πρέπει ώρα, για να σε πάρουν τηλέφωνο στο κινητό να σου πουν ότι η θεία Μαριγούλα απεδήμησε εις Κύριον, ότι ο σατανισμένος γάτος σου μην αντέχοντας την αθηναϊκή ζέστα αποφάσισε να αυτοκτονήσει φουντάροντας από τον τέταρτο ή ότι τέλος πάντων μια μαύρη μέρα σου επεφύλαξε για σήμερα η Μοίρα... Κι όμως όχι! Ήταν απλώς η vodafone.


Παναγιώτης


Τρίτη, 28 Ιουλίου 2015

Μνήμη με πετάλια


Λίγες είναι οι μνήμες μου από την παιδική μου ηλικία και οι πιο πολλές με τον καιρό ξεθωριάζουν. Δεν θα ξεχάσω όμως ποτέ τότε που μικρό παιδί ακόμη εγώ πήγαινα με τ’ αδέρφια και τον πατέρα μου - πάντοτε μπροστά για να μας καθοδηγεί - μεγάλες βόλτες ατελείωτες με τα ποδήλατα. Γυρνούσαμε άκοπα - θυμάμαι - σε όλο το χωριό, περνούσαμε από χωράφια και κτήματα και τη θάλασσα, λογαριάζαμε ανηφόρες και κατηφόρες για ευθείες, μαζεύαμε φραγκόσυκα - ο μπαμπάς δηλαδή, γιατί εμείς με την καλοκαιρινή ξυπολησιά μας μόνο αγκάθια πατούσαμε, τα οποία και έπρεπε μετά να μας αφαιρέσει ένα προς ένα -, όλο και κάποιο ζωάκι αδέσποτο βρίσκαμε και βοηθούσαμε και στο τέλος καταλήγαμε πάντοτε στο καφενείο του χωριού, για ν’ απολαύσουμε τον ίσκιο των δέντρων και να σβήσουμε τη δίψα μας με μια παγωμένη βυσσινάδα. Σήμερα, λίγο πριν διαβώ το κατώφλι της ενηλικίωσής μου και ως επιτομή της αγυμνασιάς, πήρα το ποδήλατο του πατέρα μου πια, για να πάω μέχρι τη θάλασσα. Και ποιο το αποτέλεσμα; Ξεθεώθηκα στις ανηφόρες - εχάθη η παιδική ομαλότητα που δεν γνώριζε μπρος στον δρόμο της ανωμαλίες -, το κωλί μου υποφέρει, μιας και είχε λησμονήσει τι πάει να πει καθισιό πάνω στη σέλα, πέρασε ώρα για να αισθανθώ ξανά τα πόδια μου ως αναπόσπαστο μέρος του σώματος μου… Ζώο δεν συνάντησα παρά μόνον εμένα που σαν ζώον που είμαι έσερνα το ποδήλατο περπατώντας - φορώντας παντόφλες σημειωτέον - όταν είχα φτάσει πια στο αμήν… Αντιπαρέρχομαι τα φραγκόσυκα και αντικαθιστώ το αλλοτινό «γυρνούσαμε άκοπα» με «γύρισα κατάκοπα». Επίσης, αντικαθιστώ το «ατελείωτες βόλτες» με το «προσευχόμουν στο Τετελεσμένο να δώσει ένα τέλος στο μαρτύριό μου». Βέβαια, κάτι άλλο είναι αυτό που με τρώει αυτή τη στιγμή και με ώθησε να τα γράψω όλα αυτά… Το καφενείο έκλεισε και δεν έμεινε τίποτε πια να ξεδιψάσει την ακόρεστη επιθυμία μου να μπορούσα να γύριζα - έτσι απλά - πίσω τον χρόνο και μικρό παιδί πάλι να πασχίζω να γυρνώ με τα ποδαράκια μου όσο πιο γρήγορα μπορώ το πετάλι του ποδηλάτου σχίζοντας στα δύο τον άνεμο…

Παναγιώτης


Δευτέρα, 27 Ιουλίου 2015

"Της αυλής τα γιασεμιά"


Ζεστό μεσημέρι καλοκαιριού και κάθομαι στο μπαλκόνι. Τα γιασεμιά της αυλής έχουν στυλώσει επάνω μου ένα βλέμμα γεμάτο παράπονο. Προσποιούμαι πως δεν έχω αντιληφθεί την αλλόκοτη αυτή συμπεριφορά τους, προσπαθώ να τ’ αγνοήσω συνεχίζοντας να γράφω απερίσπαστος στον υπολογιστή. Θερμό αεράκι ξάφνου σηκώνεται και φέρνει αβέρτα ανάσες γιασεμιών στην όσφρησή μου, μέχρις ότου να κατακλυστεί το είναι μου ολόκληρο από το μελαγχολικό τους άρωμα. Έχουν ανθίσει εδώ και καιρό και προσμένουν μάταια ένα ακόμη θέρος τη νεκρή σκιά της γιαγιάς με δροσερό νερό να τα ποτίσει. Κοιτάζω ξανά τα γιασεμιά σαν να τους απαντώ: κι εγώ τι φταίω; Κλείνω τα μάτια. Σαν θεός κι εγώ στον παράλογο κόσμο μου, στον κόσμο των αναμνήσεών μου, ανασταίνω τη μακρόχρονη απουσία της γιαγιάς, της φορώ το πελώριο - για τα τότε παιδικά μου μάτια - ψάθινο καπέλο της (παρατημένο τώρα πάνω στη ζυγαριά της αποθήκης, λες και είναι ποτέ δυνατό να υπολογιστεί της απουσίας το αστάθμητο βάρος) και μαζί προχωρούμε προς την αυλή. Και τότε είναι που την παρατηρώ - σαν θεός και πάλι από ψηλά, που δεν επεμβαίνει, δεν παρηγορεί - με το ‘να χέρι τα γιασεμιά να καταβρέχει αφαιρώντας το παράπονο και τη μελαγχολία τους και με τ’ άλλο χέρι να χαϊδεύει ένα μικρό αγόρι που κρέμεται απ’ τα φουστάνια της κι όλο το αφηρημένο παράπονο και τη μελαγχολία στην ψυχή του να προσθέτει.


Παναγιώτης


Ντυθείτε όσο πιο ελαφριά μπορείτε!!!


Καύσωνας ενόψει!!!



Θερινές σ-καταδύσεις...


Τι πιο ρομαντικό από το να είσαι για ηλιοβασιλεματινό μπάνιο στη θάλασσα, ν' αναγεννιέσαι απ' τους αφρούς των κυμάτων, να τραγουδάς αμέριμνα και δυνατά (ώστε να έχεις εξασφαλισμένο πως δεν θα τολμήσουν να σε πλησιάσουν τα θαλάσσια κήτη - c'est-à-dire τα ψάρια) και ξάφνου μεσ' από τα κύματα να ξεπροβάλλει ούτε Φεγγαροντυμένη, ούτε νεράιδα, ούτε ο θεός Ποσειδώνας, αλλά ένα άκρως αντιποιητικό σκατό. Ας με σκοτώσει κάποιος.


Παναγιώτης


Κυριακή, 26 Ιουλίου 2015

Πλήθος προσκυνητών στην Αγία Παρασκευή στο Δάσος Χαϊδαρίου!!!


Πλήθος προσκυνητών και σήμερα έως αυτή την ώρα στην Αγία Παρασκευή στο Δάσος Χαϊδαρίου!
Νωρίτερα έγινε η λιτανεία της Εικόνας στους κεντρικούς δρόμους της συνοικίας! 
Περισσότερες φωτογραφίες από το εορταστικό διήμερο εδώ! 








Σάββατο, 25 Ιουλίου 2015

Εορτάζει η Αγία Παρασκευή στο Δάσος Χαϊδαρίου!!!


Πλήθη πιστών παρά την αφόρητη ζέστη που επικρατούσε κατέκλυσαν απόψε το Ναό της Αγίας Παρασκευής στο Δάσος Χαϊδαρίου για να προσκυνήσουν την Ιερή Εικόνα της Αγίας.
Με Βυζαντινή μεγαλοπρέπεια, λαμπρότητα και κατάνυξη πραγματοποιήθηκε ο Πανηγυρικός Αρχιερατικός Εσπερινός και η Αρτοκλασία, χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Νικαίας κ. Αλεξίου, που για άλλη μια φορά ο λόγος του συνεπήρε το Χριστεπώνυμο πλήθος.
Παρόντες στον Εσπερινό της παραμονής ήταν ο Δήμαρχος Μιχάλης Σελέκος, η Αντιπρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Ειρήνη Λυμπουσάκη, οι Αντιδήμαρχοι Δαουάχερ Ναουάφ και Χουδελούδης Μόσχος, ο Ανδρέας Μποζίκας επικεφαλής της παράταξης "Πάμε να ΕΝΩΣΟΥΜΕ το Χαϊδάρι", η Αγγελική Γκανά – Ρηγάκη από την παράταξη "Όραμα Δημιουργίας" και ο Δημοτικός Σύμβουλος Βορρέας Κωνσταντίνος.
Μετά το πέρας του Εσπερινού ακολούθησε δεξίωση στην αίθουσα του Πνευματικού Κέντρου του Ναού, ενώ με την ευκαιρία που μας δόθηκε φωτογραφήσαμε και το παρεκκλήσιο του Αγίου Φανουρίου στο διπλανό χώρο.
Τα τελευταία 6 χρόνια με την αγάπη και τη συμβολή των πιστών, την καθοδήγηση του προϊσταμένου του Ναού π. Θεοχάρη Σούλη και τη συμπαράσταση του εκκλησιαστικού Συμβουλίου, παρά την οικονομική δυσπραγία, ολοκληρώθηκαν στην Αγία Παρασκευή μια σειρά από έργα, σημαντικότερα των οποίων ήταν η κατασκευή της αίθουσας εκδηλώσεων και του Παρεκκλησίου του Αγίου Φανουρίου.
Αύριο το πρωί θα πραγματοποιηθεί Αρχιερατική Θεία Λειτουργία και το απόγευμα μετά τον Εσπερινό θα ακολουθήσει η λιτάνευση της Εικόνας στους κεντρικούς δρόμους του Δάσους Χαϊδαρίου.

Περισσότερες φωτογραφίες εδώ!



























Παρασκευή, 24 Ιουλίου 2015

Ξήλωσε ένα σιντριβάνι και φύτεψε έναν πλάτανο... Μπορείς!!!


Καλά είναι τα σιντριβάνια, οι πισίνες και οι καταρράκτες, αλλά για τα πολυτελή ξενοδοχεία και τις επιχειρήσεις του ιδιωτικού τομέα που φροντίζουν την καθαριότητα και την ορθή λειτουργία τους…
Γιατί όπως λέει και η παροιμία, τα μεταξωτά βρακιά θέλουν κι επιδέξιους κώλους... 
Οι Δήμοι και οι κοινότητες δεν είναι σε θέση να τα λειτουργούν σωστά, ποτέ δεν ήταν και σε όσα ανέλαβαν τη συντήρηση και τη λειτουργία ιδιώτες που έχουν επιχειρήσεις στους χώρους αυτούς, σώθηκαν τα προσχήματα…
Πεταμένα λεφτά…
Δείτε το σιντριβάνι στην Παναγίτσα, δείτε το σιντριβάνι στην Πλατεία Ηρώων, δείτε το σιντριβάνι στον πεζόδρομο της Καραϊσκάκη μπροστά στην cutty sark που δεν μακροημέρευσε, δείτε τις λίμνες στο Αίθριο και τώρα το σιντριβάνι στην Πλατεία του Δάσους…
Ήταν η εποχή της μεγαλομανίας και της επιδειξιομανίας μας, η εποχή του να κάνουμε έργα με πολύ μπετό και σίδερο, έργα που άξιζαν τον κόπο για τους εργολάβους…
Όμως η πρασινίλα στο νερό, η μπόχα και ο βούρκος δεν αντέχονται, κι έτσι, από σιντριβάνια, μετά τη διακοπή της λειτουργίας τους μετατρέπονται σε μνημεία αμετροέπειας…
Το πιο απλό είναι το πιο διαχρονικό και το πιο καλό. Δείτε την Πλατεία του Αγίου Ανδρέα στη συνοικία του Ελαιώνα με τα πλατάνια που φύτεψε και φροντίζει ο π. Βλάσσης. Απλώς, υπέροχα!!!
Και όταν πριν λίγα χρόνια η τότε Αντιδήμαρχος Τεχνικών Υπηρεσιών Ελένη Καμπόλη ζήτησε τη γνώμη μου για τη νέα Πλατεία Δημαρχείου, της είχα πει, φύτεψε ελιές, ελαιώνας ήταν κάποτε εδώ και δεν θα κοστίσουν και πολλά…
Ακούω πως στη θέση του σιντριβανιού στο Δάσος, καταμεσής της πλατείας θα φυτέψουν έναν πλάτανο…
Συμφωνώ απόλυτα και αν τον φροντίσουν, θα απολαμβάνουμε τη δροσιά του τα επόμενα καλοκαίρια …
Όσο για τους δύσπιστους, μια επίσκεψη στον Άγιο Ανδρέα θα τους πείσει…